بنيانهاي اعتقادي و گفتماني حضور مردم در حماسه 9 دي
گروه انديشه:سالي كه گذشت در تاريخ پس از پيروزي انقلاب اسلامي، از ويژگي ها و تفاوت هاي زيادي برخوردار بود. سازمان هاي اطلاعاتي، امنيتي و رسانه هاي غربي دهمين انتخابات رياست جمهوري اسلامي ايران را فرصتي براي ايجاد دگرگوني هاي مورد نظر(در سطح غايي؛ براندازي و اگر نشد تغيير رفتار نظام) مي دانستند، از اين رو سازماندهي، تدارك و هدايت همه طيف هاي معارض با نظام را براي اجراي برنامه به كار گرفتند. البته هر يك از زير مجموعه اين طيف ها، تحقق اهداف خود را پيگيري مي كرد كه دشمن مشترك؛ يعني جمهوري اسلامي ايران آنها را به صورت موقت دور هم گرد آورده بود.
اهدافي كه از مخالفت با عملكرد دولت و نارضايتي از چگونگي برگزاري انتخابات شروع مي شد و بتدريج سطح مطالبات و انتظارات از برنامه هاي تنظيم شده را افزايش مي دادند، به گونه اي كه در سر ديگر طيف عوامل منحط بهايي و منافق براندازي نظام را هدف قرار داده بودند.
البته اين از عجايب انتخابات دهم و حوادث پس از آن بوده است كه چگونه در اين طيف ها از چپ هاي دو آتشه گرفته تا ليبرال ها و عناصري از انجمن حجتيه كه فلسفه پيدايش آنها مبارزه با بهائيت است، در كنار هم چون جنگ احزاب، با هدف براندازي در مقابل نظام اسلامي به صف شدند؟
بدون ترديد دشمني مشترك با نظام اسلامي آنها را در اين صف واحد گرد آورده بود و به دليل همين دشمن مشترك، همه مجموعه هاي تشكيل دهنده طيف، تحت پوشش هدايت و تغذيه خبري و تحليلي رسانه هايي قرار گرفتند كه با استفاده از بودجه، مراكز جاسوسي غربي و صهيونيستي چون سيا و موساد، فعاليت هاي گسترده و بي سابقه خود را از ابتداي سال 88 آغاز و عليه جمهوري اسلامي ايران تداوم دادند.
به دليل موفقيت «جنگ رسانه» اي و به تعبير ديگر «جنگ نرم» در سال هاي اخير براي اجراي برنامه هاي مورد نظر غرب در كشورهاي ديگر، از اين روش در ايران هم استفاده شد و سرمايه گذاري روزافزوني در اين زمينه صورت گرفت.
عدم آمادگي و ضعف دستگاه هاي داخلي در مقابله و خنثي سازي جنگ رسانه اي غرب، كمك بزرگي به اجراي برنامه هاي «جنگ رسانه اي» كرد، به گونه اي كه وضع به وجود آمده قبل و پس از انتخابات، هم براي مجريان «پروژه اغتشاشات و بي ثبات سازي» و هم مردم تعجب انگيز و غافلگيركننده بود. اين وضع در ابتدا، اميدواري زيادي براي موفقيت و رسيدن به اهداف تعيين شده در سازمان هاي توطئه كننده، ايجاد كرد، به گونه اي كه بعضي از آنها صحبت از «پيروزي بزرگ» مي كردند. اما ورود عوامل جديد و تعيين كننده به صحنه جنگ سياسي، رسانه اي و امنيتي، شرايط جديدي ايجاد كرد كه براي بسياري غيرمنتظره بود.
حال جاي طرح اين سوال است كه اين عوامل چه هستند، از كجا نشأت مي گيرند و از چه مايه ها و بنيان هاي گفتماني برخوردارند كه دشمنان قسم خورده انقلاب با تمام ادعاها و مراكز عريض و طويل مطالعاتي قادر به درك اين رفتار مردم ايران نبوده و نيستند؟
به زعم نگارنده اين سطور، اين عوامل ريشه در گفتمان هاي اعتقادي و بنيان هاي معرفتي مردم معتقد، مسلمان و با بصيرت ايران اسلامي داشته و دارد، اما از آن جا كه اين نگاه از مباني انسان شناختي، هستي شناختي و معرفت شناختي يكسان با مباني غربي برخوردار نيست براي دشمنان ما قابل دريافت نمي باشد. برخي از اين عوامل عبارتند از:
1- بنيان هاي اعتقادي و معرفتي
پس از شكست طرح براندازي در مراحل اوليه آن در خرداد 88، تلاش هاي ناموفق ديگري كه نشانه اي جز عدم آگاهي از شرايط و اجبار به ادامه اقدامات شورشي و آشوب طلبانه نداشت، صورت گرفت. از جمله اين اقدامات توهين به مقدسات مردم بود كه حاكي از نشناختن مردم ايران و قداست بنيان هاي اعتقادي و معرفتي در نزد آنها و مقابله با هتاكان به اين ارزشها اعم از اسلامي و انقلابي است. نتيجه اين اقدامات افشاي ماهيت و انزواي بيشتر سردمداران و كارگردانان بود.
از اين رو، در آخرين صحنه از اجراي اين طرح، فتنه گران همه امكانات خود را براي ايجاد دگرگوني و تحول در اوضاع عمومي كشور، تبديل روز عاشورا از يك حركت عمومي مذهبي : مردمي به حركتي شورشي: تخريبي بر ضد همه مقدسات و معتقدات و ارزش ها و اصول مورد احترام ديني و سياسي مردم به كار گرفتند. لذا در روز عاشوراي 1431 هجري قمري، برابر با 5 دي 88، طيف گسترده اي از بهائيان، منافقان، سلطنت طلبان، جاسوسان آمريكا، انگليس و حتي اشرار براي بر هم زدن نظم و تغيير وضع و دادن شعارهاي ويژه متشكل شدند و در حالي كه مردم در مساجد، حسينيه ها و تكاياي خود مشغول برگزاري عزاداري براي امام حسين(ع) بودند، يزيديان زمان در اتحادي عجيب و غريب به اعمالي از جنس همان اسلافشان به رقص و پايكوبي در سطح خيابان هاي تهران پرداختند.
2- مشروعيت الهي نظام اسلامي
اگر مشروعيت را حاوي دو مولفه شرعيت و مقبوليت بدانيم، مردم بخش مقبوليت نظام را شكل مي دهند زيرا اين مردم هستند كه پذيراي انديشه هاي اسلامي انقلاب، اسلام، امام و مقام معظم رهبري شدند؛ در واقع با تحولي كه در اثر انقلاب امام(ره) در مردم ايران به وجود آمد، ملت ايران به خودآگاهي عرفاني رسيدند تا پيام الهي امام را دريافت كنند. اگر اين مردم نبودند، جمهوري اسلامي شكل نمي گرفت و به همين خاطر مردم بخشي از مشروعيت نظام هستند. از اين رو، چون بين خود و نظام فاصله اي احساس نمي كنند حضور گسترده آنان در راه پيمايي هايي مانند 9دي و22بهمن88 توطئه دشمنان را خنثي مي نمايد. اين مشروعيت، ميراث گرانقدر شيعه و مكتب سرخ حسيني است. به همين دليل از قدرت هژمونيك گفتماني در بين همه گفتمان ها تا ابد برخوردار است.
3- اقدامات رهبري
به طور قطع اگر نبود روشنگري ها، هدايت ها و مديريت هاي صبورانه و مقتدرانه مقام معظم رهبري در روزها و بحران هاي سخت پس از حضرت امام(ره)، بسياري از طراحي ها و برنامه ريزي هاي دشمنان امروز به منصه ظهور مي رسيد. از اين رو يكي از برنامه هاي محوري دشمنان نظام اسلامي ضربه به اين عمود خيمه انقلاب و نظام بوده است.
واقعيت اين است كه يكي از اهداف مهم «طرح براندازي و فروپاشي از درون» تضعيف و حذف رهبري از معادلات حاكميتي جمهوري اسلامي است، زيرا كه در قانون اساسي و مباني اعتقادي مردم جايگاه ويژه اي براي «ولايت فقيه» و «رهبري انقلاب و نظام» ديده مي شود. لذا دشمني با اصل ولايت فقيه و ايجاد فاصله بين رهبري و مردم از اهداف استراتژيك معارضان و دشمنان است. اين مطلب در حوادث فتنه سال گذشته به وضوح قابل رصد است. زيرا به سرعت اختلافي كه ادعا مي شد در اثر بداخلاقي هاي انتخاباتي به وجود آمده است، رخ عيان نمود و به زير سوال بردن اركان ارزشي و اصلي نظام اسلامي از جمله جايگاه ولايت فقيه و شخص رهبري منجر شد.
4- حضور گسترده مردم
اما سومين و مهمترين عاملي كه در خنثي سازي طرح هاي شيطاني دشمنان دروني و بيروني نظام به ايفاي نقش پرداخت، مردم مومن، بصير، غيرتمند و هميشه در صحنه ايران اسلامي بودند.
فتنه گران با تحليل ها و گزارش هاي عوامل اطلاعاتي غرب، مردم را هوادار و آماده هرگونه حركت عليه نظام مي دانستند. اين ذهنيت تحت تأثير تداوم تبليغات يكجانبه و مشابه سازي با بعضي كشورهاي ديگر به وجود آمده بود. در حالي كه غالب مردم طي بيش از 30 سال گذشته با حركت هاي آگاهانه و مسئولانه خود و حضور در صحنه هاي گوناگون، همه توطئه ها و برنامه هاي دشمن را خنثي كرده اند.
حضور مردم و نقش تعيين كننده آنان در جريان هاي قبل و بعد از انقلاب اسلامي در دنياي معاصر بي نظير يا كم نظير بوده است.
بررسي و مطالعه برهه هاي مختلف انقلاب اسلامي نشان مي دهد كه يكي از مولفه هاي اساسي پيدايش، تداوم، تقويت و گسترش قدرت انقلاب، حضور خيره كننده و خودجوش مردم در صحنه هايي است كه به نوعي حيات و ممات انقلاب اسلامي وابسته به آن بوده است. با تأملي كوتاه در تاريخ پرافتخار انقلاب اسلامي، فهرستي بلند بالا از اين حضورهاي تعيين كننده درمقابل چشم پژوهشگر منصف رديف مي شود.
آنچه كه درخرداد 88 ، 9 دي 88 و 22 بهمن 88 گذشت، پديده اي عادي و كم اهميت نيست كه بتوان ناديده گرفت. تا زماني كه مردم از جمهوري اسلامي حمايت و پشتيباني مي كنند، استكبار جهاني نمي تواند طرح ها و توطئه هاي خود را با موفقيت به اجرا درآورد.
نويسنده:فتح الله پريشان
/ انتهاي پيام/