نصر آزادانی: به موفقیت تیم ملی در باکو امیدوارم/ «خودباوری» رمز اصلی کسب نشان است
به گزارش گروه ورزشی دانشجو، به نقل از روابط عمومی فدراسیون تکواندو، اصفهان در معرفی استعدادها به تکواندوی کشور در میان استانهای پیشتاز بوده است؛ «علیرضا نصر آزادانی» با کوله باری از تجربه و مدال از قلب همین استان به تکواندوی جهان معرفی شد و در سال ۲۰۱۱ توانست به مدال طلای طلای قهرمانی جهان دست یابد. او با کسب ۲۴ مدال رنگارنگ جهانی و آسیایی در ترکیب تیم ملی تکواندو ایران، رقابتهای ۲۰۲۳ باکو را به عنوان مربی بلژیک تجربه میکند.
در آستانه آغاز بیست و ششمین دوره رقاب تهای تکواندو قهرمانی جهان، روابط عمومی فدراسیون تکواندو با برخی از تکواندوکارانی که در ترکیب تیم ملی ایران افتخارآفرین بوده اند، گفتگو کرده تا از خاطرات و تجربیات خود برای علاقمندان به تکواندو سخن بگویند. عضو سابق تیم ملی ایران خود باوری و آمادگی ذهن را یکی از فاکتورهای اصلی کسب مدال تلقی میکند؛ ویژگی که خود در سال ۲۰۱۱ از آن بهره کافی برد.
نصر آزادانی در گفتگو با روابط عمومی فدراسیون تکواندو در خصوص کسب مدال طلای بیستمین دوره مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۱ به میزبانی گیونگجو در کشور کره جنوبی عنوان کرد: مدالی که به دست آمد مرهون مسیری بود که از سال ۲۰۰۵ آن را شروع و طی کردم. در آن زمان تمام تلاشم بر این بود تا عضو تیم ملی شوم، اما در رقابتهای جهانی ۲۰۰۵ و ۲۰۰۷ این توفیق نصیبم نشد. سال ۲۰۰۹ عضو تیم ملی تکواندو شدم و از نظر آمادگی جسمانی در بهترین وضعیت ممکن بودم و برخیها معتقد بودند طلای قهرمان جهان برای من خواهد بود، اما متاسفانه پای سکو باختم و مدال نگرفتم. همه این ناکامیها یک فهم و درکی بود تا بتوانم طلای جهان را در سال ۲۰۱۱ از آن خود کنم.
با همه وجودم مدال طلای قهرمانی جهان را میخواستم
قهرمان جهان در سال ۲۰۱۱ در ادامه با اشاره به اهمیت خودباوری و شجاعت در هر دیدار برای تکواندوکاران عنوان کرد: سال ۲۰۱۱ تمرینات سختی در نظر گرفتم و بسیار تلاش کردم تا خودم را به ظرفیت و شخصیت قهرمانی برسانم؛ با همه ذهنم مدال را خواستم و به آن رسیدم. مطمئنا همه اعضای تیم ملی باید به این خود باوری برسند و حقیقت موفقیت و چشیدن طعم شیرین آن را قبل ازرقابتهای جهانی درک کنند. آنها باید بدانند همه این تلاشها و سختیهایی که تحمل کرده اند همگی به در مسیر رسیدن به مدال جهانی است و حالا که این فرصت آن فراهم شده باید در ذهن خود این ظرفیت را بپذیرند و از هیچ چیز نترسند. فقط بار فنی مهم نیست، باید شخصیت هر فرد برای قهرمانی ساخته شود که برای هیچکدام از ملی پوشان ایران این مهم دور از دسترس نیست.
رشیدوف بعد از المپیک توکیو همه را شگفت زده کرد
نصر آزادانی در ادامه بیان کرد: این واقعیت را در خصوص «اولوگ بک رشیدوف» قهرمان المپیک توکیو از کشور ازبکستان در وزن ۶۸- کیلوگرم باید قبول کنیم که وی را تا یک روز قبل مسابقه اش در المپیک هیچکس نمیشناخت و حتی باور به مدال آوری اش نداشتند، اما به او به درک قهرمانی در المپیک و آن خودباوری در این آوردگاه بزرگ رسیده بود؛ بنابراین هر بازیکنی میتواند قهرمان المپیک شود تا دیگران را در حسرت حتی یک مسابقه دادن با خودش بگذارد و حتی همه آرزو داشته باشند جای او باشد.
به موفقیت تیم ملی در باکو امیدوارم
مربی تیم ملی بلژیک در خصوص پیش بینی اش از رقابتهای قهرمانی جهان باکو عنوان کرد: صادقانه میگویم، واقعا به نتیجه گرفتن تیم ملی ایران در باکو امید دارم و همواره امیدوارم بتوانیم افتخارات سالهای گذشته را با مدالهای خوشرنگ بازیکنان تکرار کنیم. پتانسیل قهرمانی در تکواندوکاران موجود است و در میان اسامی اعزامی به غیر از عاشورزاده و حسینی نام «مهران برخورداری» دیده میشود؛ او تنها ملی پوش بجا مانده از مکزیک است که توانسته مدال کسب کند و حالا در کنار سایرین با تلاش بیشتر و البته بالا بردن مهارتهای روحی و روانی میتواند این بار برنز را به طلا تبدیل کند. در مجموع کادر فنی در کنار بازیکنان بسیار خوب کار میکنند که امیدوارم به اهدافی که در سر دارند، برسند.
تکواندوکاران ایران پتانسیل قهرمانی را دارا هستند؛ فقط باید آن را از اعماق وجود بخواهند
وی در ادامه با اشاره به اینکه غرور کاذب نباید در ورزشکار رسوخ کند، تصریح کرد: بازیکنان باید روی بحث روانی بسیار کار کنند؛ آنها باید به قدری آماده باشند که صرفا این مسابقات مثل یک رقابت کشوری برایشان تلقی شود و به عنوان یک دیدار تمرینی به آن نگاه کنند. اینگونه تا آن ترس از رویارویی با بزرگان و عنوانداران از بین میرود. به هر حال تیم ملی اعزامی به باکو از بازیکنان باتجربه و جوان تشکیل شده است و امیدواریم با این نسل از تکواندو اتفاقات خوبی در دنیا بیفتد. واقعا بازیکنان باید به خود مطمئن باشند و البته این خودباوری که در قلب ورزشکار است غرور تلقی نشود. پیش از رقابتهای جهانی ملی پوشان باید به این درک برسند که تحت هر شرایطی مدال را تصاحب کنند.