هزار راز نگفته؛ هزار راه نرفته

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ عرصه سینمای مستند و برنامه سازی مستند همیشه جزو عرصه های مغفول در رسانه ملی بوده، در حالی که این عرصه همیشه به عنوان پاشنه آشیل رسانه های عمومی جهان مدرن مطرح است.

 

شبکه های معتبر خبری جهان بخش های متنوع و مهمی از برنامه های خود را به این عرصه منتقل کرده اند؛ در چنین هنگامه ای، اما رسانه ملی در یک غفلت مضاعف، این عرصه را به شکل خموده ای برگزار، و صرفا به خالی نبودن عریضه از عرضه آثار مستند خوب و جذاب بسنده می کند.

 

اما برنامه «راز» در این میان یک اتفاق مبارک است که می تواند با رویکردی نو و ارئه ای بدیع، راه های نرفته و حرف های نگفته این سال ها را جبران کند.

 

برنامه تلویزیونی «راز» با توجهی صریح و نگاهی منعطف، رهیافت های متنوعی را در عرصه مستند و با حضور افراد مختلف و کمتر دیده شده پی گرفت و توانست با مخاطب خود ارتباطی منطقی و تاثیرگذار و بینش مندانه و بدون باج دادن های مالوف و مانوس رسانه ای برقرار كند.

 

«راز» با پیشبرد یک نرم افزار بسیار مهم و در عین حال بسیار مغفول در عرصه داد و ستدهای رسانه ای توانست سوال مهمی را بارها طرح کند و آن اینکه چرا در عرصه رسانه اولا ما از توانمندی های بالقوه و بالفعل غافلیم و ثانیا چرا رویکردهای ما عموما منفعلانه و چاره جویانه است و نه مبتکرانه و خلاق و هجوم آور و ابداعی و بدیع؟

 

«راز» توانست در طرح این سوالات هم به شیوه ایجابی و هم به گونه سلبی با رعایت نیاز مخاطب و با جذابیت و در عین حال ملاحظه ایجاز و البته دست پر در نمایش و تبیین مصادیق هر بحث، تعاملی سازنده و جدی و معتبر با مخاطب خویش فراهم کند.

 

ماحصل این تعامل هر چه که باشد حداقل از این جهت که یک عرصه پویا و فعال را در رسانه ملی با وجهی غیرانفعالی تجربه کرده، بسیار درخور توجه و تحسین است.

 

ای کاش برنامه هایی از این جنس که راه را برای ساخت و پرداخت حرفه ای موضوعات با توجه و جدیت در این امر که رویکردها به جای انفعالی بودن، بدیع و پیشرو باشد، هموار می سازد، بیش از پیش در رسانه فراگیر مورد توجه قرار گیرد.

 

«راز» یک گام به جلو بود؛ امید آن که گام های بعدی محکم تر و استوارتر و بهتر به مدد رهپویان و معتقدان این راه برداشته شود./انتهاي پيام/