زمينه‏سازى براى ظهور منجى موعود

گروه معارف«خبرگزاري دانشجو»؛ رهبر فقيد انقلاب اسلامى معتقد بود كه بايد با گسترش اسلام راستين در جهان و مبارزه با سلطه جهانخواران، راه را براى ظهور منجى موعود هموار ساخت:

 

"ما با خواست خدا دست تجاوز و ستم همه ستمگران را در كشورهاى اسلامى مى‏شكنيم و با صدور انقلابمان، كه در حقيقت صدور اسلام راستين و بيان احكام محمدى است، به سيطره و سلطه و ظلم جهانخواران خاتمه مى‏دهيم و به يارى خدا راه را براى ظهور منجى و مصلح كل و امامت مطلقه حق امام زمان، ارواحنا فداه، هموار مى‏كنيم. "(1)

 

امام راحل به جدّ بر اين باور بود كه انقلاب اسلامى ايران، نقطه شروع انقلاب جهانى حضرت مهدى(‏ع) است و از اين رو پيوسته به مسئولان نظام توصيه مى‏كردند كه هرگز از آرمان عظيم انقلاب اسلامى كه تشكيل حكومت جهانى اسلام است غافل نشوند:

 

"مسئولان ما بايد بدانند كه انقلاب ما محدود به ايران نيست، انقلاب مردم ايران نقطه شروع انقلاب بزرگ جهان اسلام به پرچمدارى حضرت حجت - ارواحنا فداه - است كه خداوند بر همه مسلمانان و جهانيان منت نهد و ظهور و فرجش را در عصر حاضر قرار دهد، مسائل اقتصادى و مادى اگر لحظه‏اى ‏مسئولين را از وظيفه‏اى كه برعهده دارند منصرف كند، خطرى بزرگ و خيانتى سهمگين را به دنبال دارد. بايد دولت جمهورى اسلامى تمام سعى و توان خود را در اداره هر چه بهتر مردم بنمايد، و اين بدان معنا نيست كه آنها را از اهداف عظيم انقلاب كه ايجاد حكومت جهانى اسلام است منصرف كند. "(3)

 

در سال‏هاى اخير گروهى از فرزندان انقلاب اسلامى و وفاداران به آرمان‏هاى امام خمينى تلاش كردند كه با الهام از انديشه‏هاى اين پير فرزانه، ابعاد و زواياى ديگرى از انديشه انتظار شيعى را تبيين كنند. اين گروه با درك عميق از موقعيت كنونى انقلاب اسلامى در جهان، نيازهاى فرهنگى جامعه اسلامى ايران و شرايط سياسى، فرهنگى و اقتصادى حاكم بر جهان معاصر، تبليغ و ترويج باور مهدوى و فرهنگ انتظار را سر لوحه فعاليت‏هاى خود قرار داده و پرداختن به امور زير را در عصر حاضر ضرورى مى‏دانند:

 

1. شناسايى و نقد بنيادين وجوه مختلف فرهنگ و تمدن مغرب زمين، به عنوان فرهنگ و مدنيتى كه در تقابل جدى با آرمان "حقيقت مدار "، "معنويت‏گرا " و "عدالت محور " مهدوى قرار دارد؛ زيرا انسان‏هاى عصر غيبت تنها زمانى مى‏توانند به ريسمان ولايت مهدوى چنگ زنند و به تمام معنا در سلك منتظران موعود قرار گيرند كه باطل زمان خويش را به‏درستى بشناسند و با تمام وجود از آن بيزارى جويند.

 

2. شناخت و نقد جدى مناسبات فرهنگى، سياسى و اقتصادى حاكم بر جوامع اسلامى؛ مناسباتى كه عمدتاً به تقليد از الگوهاى توسعه غربى و تحت‏تأثير انديشه‏هاى عصر مدرنيته در اين جوامع شكل گرفته است؛ چرا كه اين جوامع بدون شناخت جدى از وضع موجود خود نمى‏توانند به راهكارهاى مبتنى بر آموزه‏هاى دينى براى خروج از فتنه‏هاى فراگير عصر غيبت دست يابند.

 

3. تلاش در جهت تدوين استراتژى سياسى، فرهنگى، اقتصادى و نظامى جوامع اسلامى در عصر غيبت و تا رسيدن به عصر طلايى ظهور، براساس انديشه مهدوى و فرهنگ انتظار.

 

4. بازشناسى وجوه مختلف اعتقادى، تاريخى، فرهنگى و اجتماعى انديشه مهدوى و فرهنگ انتظار با بهره‏گيرى از منابع متقن و مستدل و استفاده از همه توان مراكز علمى حوزوى و دانشگاهى در زمينه مباحث، كلامى، فلسفى، عرفانى، اخلاقى، علوم اجتماعى و سياسى و... .

 

5. تلاش در جهت پالايش انديشه ناب مهدوى از هرگونه شائبه جعل و تحريف و زدودن اين انديشه از زنگارهاى جهل و خرافه، سخنان سست و بى‏اساس و هرگونه ديدگاه انحرافىِ مبتنى بر افراط يا تفريط.

6. پاسخگويى عالمانه و متناسب با نيازهاى روز به شبهات، پرسش‏ها و ابهام‏هاى موجود در زمينه منجى‏گرايى شيعى.

 

7. احيا و گسترش فرهنگ انتظار و تلاش براى شناساندن نقش سازنده اين فرهنگ در پايدارى و پويايى جوامع اسلامى.

8. تبيين وظايف و تكاليف مردم در برابر حجت خدا و امام عصر(عج)، نهادينه ساختن اين وظايف و تكاليف در فرد و اجتماع و آماده‌ساختن جامعه اسلامى براى استقبال از واقعه مبارك ظهور.

 

9. مقابله جدى با كليه جريان‏هاى سياسى ـ فرهنگى كه در قالب كتاب، نشريه، فيلم، نرم‏افزارهاى رايانه‏اى، پايگاه‏هاى اطلاع‏رسانى جهانى (اينترنت) و... به تقابل با انديشه موعودگرايى شيعى مى‏پردازند.

10. بررسى و نقد كليه ديدگاه‏هايى كه از سوى متفكران غرب در زمينه جهان آينده و آينده جهان مطرح شده است.

 

بى‏ترديد اگر نكات ياد شده سرلوحه فعاليت مراكز، مؤسسات و نهادهاى فعال در حوزه مهدويت و همه كسانى كه در پى تبليغ و ترويج مباحث مهدوى در كشور هستند، قرار گيرد، مى‏توان اميدوار بود كه جامعه شيعى ايران به مدد انديشه سازنده و تحول‏آفرين انتظار از فتنه‏ها و آشوب‏هاى عصر غيبت به سلامت به درآيد و زمينه‏ساز ظهور مصلح موعود گردد. (ان‏شاءاللّه)

 

--------------------------------
پى‏نوشت‏ها:

1) صدوق، محمدبن على بن حسين، كمال الدين و تمام النعمه، قم، مؤسسه النشر الإسلامى، بى‏تا، ج2، ص483، ح4.

 

2) امام خمينى، كتاب البيع، نجف، مطبقه الآداب، 1349ق. ج2، ص475-474؛ همو، شئون و اختيارات ولى‏فقيه (ترجمه مبحث ولايت فقيه از كتاب البيع)، تهران، وزارت ارشاد اسلامى، 1365، ص46.

 

3) صحيفه نور (مجموعه رهنمودهاى امام خمينى)، سازمان مدارك فرهنگى انقلاب اسلامى، 1369، ج12،
منبع : ماهنامه آموزشي، اطلاع رساني معارف - شماره 48

پديدآورنده: دكتر ابراهيم شفيعي سروستاني
 

/انتهاي پيام/