سلامت معنوي منحصر به دعا نيست

به گزارش خبرنگار علمي «خبرگزاري دانشجو»، دكتر فريدون عزيزي در همايش مقدمه اي بر سلامت معنوي كه روز گذشته در فرهنگستان علوم پزشكي ايران برگزار شد، اظهار داشت: باورهاي ديني از ديرباز به عنوان قديمي ترين تجربه پزشكي براي حفظ سلامت انسان ها به كار رفته است.

وي با اشاره به عقيده پيروان اديان مبني بر اينكه خداوند شفادهنده بيماران است، بيان داشت: از دوران بقراط به بعد اين باور ايجاد شد كه خداوند شفا دهنده و منشا علم پزشكان است و پزشكان وسيله تشخيص درمان و رساندن شفا به بيماران هستند.

معاون پژوهشي فرهنگستان علوم پزشكي ايران تصريح كرد: در دين اسلام نيز اين باور به صورت كاملتر وجود دارد؛ به طوري كه مسلمانان اسم خداوند را دعا و ذكر او را شفا مي دانند.

عزيزي ادامه داد: با افزايش كمي و ارتقاي كيفي علوم و دانش ها در قرون 18 تا 20 ميلادي، صاحبان فلسفه علم در كشورهاي اروپايي و آمريكايي بتدريج پديده هاي جسمي را از روحي و اعتقادي مجزا كرده و ارتقاي سلامت بدن و جسم را براي تحقيقات علمي و پديده هاي روحي و اعتقادي را براي كليساها در نظر گرفتند.

وي افزود: بتدريج با قدرت گرفتن باورهاي سكولاريسم، فرهنگ آكادميك غربي تحت الشعاع قرار گرفته و جدايي پديدهاي حسي و حالات روحي و اعتقادي بيشتر شد.

معاون پژوهشي فرهنگستان علوم پزشكي ايران اظهار داشت: نتايج تحقيقاتي كه حدود 40 سال پيش انجام شد، ارتباط عوامل ديني و اعتقادي را با شاخص ها و پيامدهاي جسمي مانند مرگ نشان داد كه از آن زمان شاخص هاي ديگري در تعريف سلامت وارد شده است.

عزيزي افزود: طي دهه هاي اخير بيش از 200 مقاله تحقيقاتي بين المللي ارتباط بين باورهاي ديني و روحي را با بهبود سلامت جسمي و رواني نشان داده اند.

وي افزود: اين ارتباطات شامل كاهش مرگ و مير بيماري، استرس، هيجان، افسردگي، خودكشي و اعتياد در افرادي است كه باورهاي ديني و روحي قويتري دارند.

معاون پژوهشي فرهنگستان علوم پزشكي ايران تصريح كرد: سازمان جهاني بهداشت در تقسيم بندي بيماري ها بعد روحي را اضافه كرده؛ به طوري كه ابعاد جسمي و رواني و اجتماعي را مرتبط دانسته است.

عزيزي ادامه داد: برخي دانشمندان معتقدند كه پيشرفت هاي عمده در قرن كنوني از طريق تكنولوژي ممكن نبوده و به شناخت عميق انسان و جنبه هاي روحي آن بستگي دارد.

وي گفت: در مراقبت هاي بهداشتي نبايد تنها به ابعاد بيولوژيك انسان توجه شود، بلكه بايد زمينه هاي رواني، روحي و معنوي افراد نيز مورد نظر قرار گيرد.

معاون پژوهشي فرهنگستان علوم پزشكي ايران تعريف سلامت معنوي را بسيار دشوار خواند و گفت: عملا تعريف واحدي براي اين حوزه وجود ندارد تا ابعاد مختلف آن مشخص تعيين و اندازه گيري شود.

عزيزي ادامه داد: بدون شك معني كامل سلامت معنوي منحصر به اثر دعاها و حالات روحي در بهبودي بيماري ها و جانشين شدن آن به جاي درمان هاي رايج طبي و يا طب مكمل نيست، بلكه بايد باور داشت كه ديدگاه معنوي بر نگرش، ارزش ها و رفتارها تاثير عميق داشته و بر بيولوژي و فيزيولوژي بدن نيز موثر است.

وي تصريح كرد: تعريف سلامت معنوي حتي در جوامعي كه به دين اعتقاد دارند، اشكالات فراواني دارد؛ چرا كه برداشت افراد از دين يا مذهب متفاوت بوده و داراي طيف وسيعي است./انتهاي پيام/