لزوم توجه به معنويت در آموزش علوم پزشكي

به گزارش خبرنگار علمي «خبرگزاري دانشجو»، دكتر جعفر بوالهري در همايش مقدمه اي بر سلامت معنوي كه روز گذشته در فرهنگستان علوم پزشكي ايران برگزار شد، اظهار داشت: طي سال هاي گذشته تعريف دين و معنويت، شناسايي متغير آن و نوع مداخله اش در پيشگيري و سلامتي بتدريج شناسايي شده و سازمان جهاني بهداشت، انجمن هاي پرستاري و پزشكي، انجمن هاي روانپزشكي و روانشناسي و مشاوره آمريكا و نيز بسياري از دانشگاه ها و مراكز علمي جهان آن را به رسميت شناخته اند.

وي بيان داشت: پديده ها و موضوعات ديني و معنوي شامل شيوه زندگي معنوي و مذهبي، باور و ايمان به امور ماورايي، انجام عمل و رفتار ايماني و معنوي، رفتارهاي مذهبي دروني و بيروني، هويت ديني يا معنوي، تعهدات مذهبي دعا و بخشايش گري، ارتباط مستقيم و غيرمستقيمي با سلامت و بيماري دارند كه طي دو سده گذشته با توجه به رشد چشمگير علم پزشكي، متخصصان سلامت از آنها غافل بوده اند.

عضو گروه علمي علوم بهداشي و تعذيه فرهنگستان علوم پزشكي ايران ادامه داد: طبق شواهد موجود بسياري از بيماران مبتلا به بيماري هاي جدي از باورهاي مذهبي براي مقابله با بيماري استفاده مي كنند.

اين استاد دانشگاه افزود: درگيري مذهبي و معنوي تمرين گسترده است كه موفقيت مقابله با بيماري جسمي را پيش بيني مي كند.

وي ادامه داد: مطالعات كوينگ و همكارانش در سال 1998نشان داد كه مذهبي بودن دروني بالا، بهبودي سريعتر افسردگي را بويژه در بيماراني كه كاركرد جسمي شان بهبود نيافته است، پيش بيني مي كند.

 

بوالهري اظهار داشت: انسان براي درك خودآگاهي، بصيرت، كنترل خويش، حس الهام و هدايت دروني، بخشش، ايثار، تفكر كلان، تحمل رنج ها و مشكلات به چيزي بيشتر از دو چشم و هوش برتر برخاسته از قدرت محاسبه، منطق، حافظه و رياضي نياز دارد.

استاد دانشگاه علوم پزشكي تهران تصريح كرد: نظريات بسياري در خصوص چگونگي تامين سلامت دين و معنويت وجود دارد كه تعريف دين و معنويت موجب هدايت تصميم گيري ها مي شود و از جمله شايعترين تبيين ها است.

 

وي ادامه داد: جدا از اهميت پرداختن به نقش دين و معنويت در نقش درمان و سلامت، آنچه كه امروز در سطح جهاني مورد نظر است، توجه به معنويت دينداري و ارزش هاي متعالي در آموزش علوم بهداشتي و بويژه آموزش مهارت هاي زندگي معنوي و شيوه زندگي سالم به بيماران، خانواده ها، جوانان و دانشجويان مي باشد.

بوالهري تصريح كرد: قدم هاي اوليه اين راه در ايران برداشته شده، اما به كارگيري اختصاصي، كارآمد و وسيع آن در دانشگاه هاي ايران همچون ديگر كشورهاي جهان مورد غفلت قرار گرفته است.

استاد دانشگاه علوم پزشكي تهران يادآور شد: آموزش مهارت هاي زندگي در پيشگيري از استرس، خشم، خشونت و بحران خانوادگي، مشكلات دوران نوجواني، مشكلات جنسي، ايذر و اعتياد، ابعاد وسيعي در حوزه بهداشت و روان داشته است./انتهاي پيام/