روي خط اعصاب!

به گزارش خبرنگار ورزشي «خبرگزاري دانشجو»، تيم ملي كه با هزار اميد و آرزو به قطر قدم گذاشته بود و طبق فتواي صاحبنظران، يكي از كاملترين تيم ها به شمار مي رفت، در سه بازي ابتدايي اش و با وجود انگيزه هاي فراوان، توانست با پيروزي پا به مرحله بعدي بگذارد.
 

افشين قطبي كه با وعده و وعيدهاي اغواكننده و حرف هاي آبدارش نويد جام آسيا، همان قاره اي كه روزي برترين تيم آن بوديم را مي داد، گفت كه كره را مي شناسد و اين بار پيروز ميدان خواهد شد.
 

سوت آغاز بازي توسط روشنيايرما توف ازبك خبر از يك بازي جذاب و پرشور و نشاط را مي داد، اما با شروع بازي چيز ديگري را شاهد بوديم.
 

بازيكنان ايران زير چتر تفكرات پرهراس و دفاعي مربي تيم، دست پاي خويش را گم كرده و زير رگبار حملات مردان كره دست تسليم را بالا برده ومربي روياپرداز تيم گفت: متاسفم. 
 

اما در اين چهار بازي انجام شده به طور ديگري نيز با اعصاب و روان مردم بازي شد.
 

بازي ديگر را صدا و سيما آغاز كرد و با گزارشگر تحميلي، روي جاده اعصاب و فكر تماشاگر قدم زد.
 

آقاي مورد نظر كه به گفته اكثريت بينندگان در اين بازي ها مورد مقبوليت واقع نشد، به هر ترتيب با گزارش ها و صحبت هايش به نوعي به تفكرات بينندگان توهين كرد.
 

وي در بازي با كره جنوبي برخلاف بازي بسيار ضعيف بازيكنان، گاه به تعريف و تمجيد مي پرداخت و به حمايت هاي ناآگاهانه از بازيكنان بي كيفيت تيم دست مي زد.
 

گزاشگر فوق الذكر با پرتاب اصطلاحاتي مثل توپ دزدي به جاي توپ ربايي يا فوتبال ناب ايراني به جاي فوتبال تماشايي به طور عملا حرفي براي گفتن نداشت.
 

جام براي آقاي فوتبال آسيا و مشتاقانش تمام، و با روحيه و اعصاب دلسوزانه مردم بازي شد.
 

چه خوب مي شد اگر افشين قطبي خيلي پيش از اين ها، يا همان بعد از صعود نكردنمان به جام جهاني بقچه اش را مي بست و مي رفت.
 

چه خوب مي شد اگر مسئولان به جاي خنديدن و حرف هاي گزاف و سفرهاي دور دنيا بيشتر به فكر بودند.
 

چه خوب مي شد اگر بازيكنان باغيرت تر در مقابل كره مي ايستادند.
 

و چه خوب مي شد اگر تلويزيون آقاي مورد نظر را در همين جا و براي بازي هاي ديگر نگه مي داشت.

 

چه خوب مي شد اگر ...

 

/انتهاي پيام/