بيداري اسلامي ديگري در راه است

گروه معارف«خبرگزاري دانشجو»؛  شمالی ترین تکه ی آفریقا با ۱۶۵۰۰۰ کیلومتر مربع و ۱۰ میلیون نفر جمعیت امروز چشمان همه را به خود خیره کرده است. لرزش اندام شیوخ عرب را از چند هزار کیلومتری هم می شود حس کرد ، بن علی رییس جمهوری بود که 30 سال در تونس پادشاهی می کرد و جالب آنکه در سال 2009 با 89٪ آرا موفق شد دوباره خود را رییس جمهوری تونس کند.

 

اما به یک باره تحولاتی برق آسا که هنوز تحلیل آن سخت است کاری بر سر این مرد آورد که خود را مجبور به فرار به کشورِ ابوالدیکتاتورها یعنی عربستان دید. بعد از انقلاب، دولتی بر سر کار آمده که هنوز عناصر حاکم قبلی را در خود جا داده و این شاید از ضعف رهبری جنبش و از سوی دیگر تلاش شدید آمریکا برای کنترل و مصادره به مطلوب هر حرکتی در خاورمیانه باشد.

 

آمریکا دیگر نمی خواهد شاهد جنبشی تمام اسلامی در منطقه باشد. بعد از این انقلاب شاید خیلی ها چشم به بازگشت راشد الغنوشی باشند او رهبر حرکت "النهضه" تونس و نویسنده ی کتاب «حرکت امام خمینی و تجدید حیات اسلام» است ، او بیش از 24 سال است که در تبعید و در لندن به سر می برد ، ترس غربی ها و رسانه های آنها از قدرت گرفتن شخصی که این چنین به امام خمینی ارادت دارد کاملا هویداست........

 

در طرف دیگر طوفان تونس، در و دیوار قصر جناب حسنی مبارک را لرزانده ، می گویند آدم خوارها لرزش اندام می گیرند!!!  نباید لرزش امروز حسنی مبارک را بی ارتباط به ظلمی دید که او سالها به مردم غزه تحمیل کرده،  شاید کابوس کودکان تکه تکه شده در غزه در حالیکه مبارک گذرگاه رفح را بر آنها بسته بود ، شب ها او را رها نکند!

 

البته تحولات مصر متفاوت است ،آمریکا و اسراییل هرگز به راحتی دوست صمیمی خود در شمال غربی آفریقا را از دست نخواهند داد ، از دست دادن مصر و حاکمیت مسلمانان بر این کشور ، رسماً زنگ پایان اسراییل را به صدا در می آورد.... و شاید در آن زمان غزه نفسی بکشد.

 

اگر مردم مصر همت کنند و پای مبارک را از گلوی غزه و سرزمین مصر بردارند........ نکته جالب در مورد مردم مصر مسالمت و دوستی آنها با اهل بیت و ایران است ، آنها را نمی شود با وهابی ها عربستان و عراق مقایسه کرد ، استقرار یک حکومت مردمی در آنجا قطعاً حلقه خاورمیانه ی اسلامی را وسیع تر خواهد کرد .

 

بیش از 30 سال است که اسراییل از میانه دوره حکومت انور سادات تا امروز به شدت مصر را کنترل کرده و این مصر است که همیشه مؤید و همراه سیاست های اسراییل در منطقه بوده، بیداری اسلامی مدتی مردم کشورهای عربی را نهیب می زد ، در سال 1979 وقتی امام خمینی را دیدند که قدرتمندترین دیکتاتور منطقه را سرنگون کرده شاید در دل حسرت می خوردند !

 

 

آنچه در این کشورها مهم است ، فقط سقوط دیکتاتورها نیست، بیداری اسلامی است ، بیداری که اجازه نمی دهد حاکمان مسلمان اسراییل را بهترین دوست خود بدانند بعد از جنگ اعراب و اسراییل باید گفت که جهان اسلام به خوابی عمیق فرورفت خوابی همراه با حقارت ، حقارت قبول شکست، حقارتِ قبول شکست ناپذیر بودن اسراییل ، حقارتِ جبرِ پذیرش لیبرالیسم ، حقارتِ در مقابل آمریکا ...

 

اینها همه می رفت تا اسلام را منحصر در مساجد و آنهم منحصر در نمازهای یومیه کند... اما ظهور یک مرد بزرگ همه چیز را تغییر داد ، امروز مقایسه بسیار زیاد شده ، اما باید دقت کرد امام با هیچ کدام از رهبران مذهبی کشورهای دیگر قابل مقایسه نیست ، او از نا امید مطلق امید ساخت ، او از سکوت محض اسلام فریاد قدس را در آورد.

 

در این 30 سال بسیاری تلاش کرده اند گفتمان امام را منحصر در تشیع یا ایران کنند ،  زیرا همان عامل کنترل خاورمیانه می دید اگر اجازه دهد گفتمان خمینی در خاورمیانه به جریان بیافتند ، دیگر تسلطی بر این منطقه نخواهد داشت ، اما خون مردم از غزه و بنت جبیل و قانا و بوسنی به هیچ وجه اجازه نخواهد که حکام ظلم مانا باشند ...

 

البته در این میان نمی شود حماقت عده ای ضد انقلاب لندن نشین را نادیده گرفت که باز با تحلیلهای سکولاریستی خود می خواهند انقلاب های خاورمیانه را تحلیل کنند ، غافل از آنکه انقلاب اسلامی با پشت سرگذاشتن جریان اسراییلی درون خود، امروز دارد در شمال آفریقا و جنوب لبنان مستقیم با اسراییل دست و پنجه نرم می کند.

 

 باید افتخار کرد ، مردی را در میان خود داشتیم که تا سالهای سال هر کس بخواهد قیامی علیه ظلم کند ، ناگزیر باید حرکت او را بررسی کند.

 

 در آستانه 33 سالگی انقلاب خمینی دوباره میوه های خیزش عظیم او و ملتش چشم جهان را پر کرده که البته این به تازگی شروع کار است ، شاید حالا بیشتر قدر خمینی را بدانیم.

 

منبع:https://ofoghe-mobin.blogfa.com

 

/انتهاي پيام/