تاملي پيرامون عرفان هاي نوظهور

گروه معارف «خبرگزاري دانشجو»؛  بشر امروزی با تجربه‌ها و دریافت‌هایی كه داشته متوجه این نكته اساسی شده است كه هر قدر در علم و تكنولوژی و اكتشافات مادی ارضی و سمایی پیشرفت نماید لاجرم گمگشته‌ای در بواطن وجودی خویش دارد و علوم مادی نمی‌تواند فطری و باطنی و ذاتی او را اغنا و ارضا كند لذا به سوی مبانی معنوی و معرفتی سوق می‌یابد.

گاهی در جهت این رهیافت به سوی مجمع‌ها و كلاس‌ها و یا جریاناتی كه مدعی مبانی معرفتی و عرفانی هستند، می‌رود كه در اصطلاح به آنها «عرفان‌های نوظهور» اطلاق می‌شود اما در اساس می‌توان گفت اكثریت این جریانات فكری اصلاً تازگی ندارند، بلكه اگر به تاریخ ادیان و جریان‌های فكری و عقیدتی و ریشه این گونه جریانات نگاه شود معلوم خواهد شد كه تنها به صورت و لباسی نو در آورده شده‌اند.

اگر به ریشه و بن مایه‌های عقیدتی این جریانات نوظهور كه اصطلاحاً عرفان نامیده می‌شود توجه عمیق شود در می‌یابیم كه این جریانات ربطی به عرفان و مبانی آن نداشته، بلكه بیشتر تلاش مدعیان و راهبران این جریانات فقط كسب فضایل اخلاقی آن هم به زعم دریافت‌های شخصی این گونه افراد از علم اخلاق است كه به غلط عرفان مفروض داشته‌اند.

 

بنابراین بایستی اولاً این جریانات اخلاق گونه را از عرفان و مبانی عرفانی كه به قدمت اندیشه‌های متعالی و الهی گون بشر از بدایت تا نهایت است مجزا كرد. چون ساحت عارفان حقیقی از جرگه سازی‌ها و ادعا به دور بوده و رهیافت عارف الهی تنها به مبانی اخلاقی محدود نمی‌شود بلكه غایت عارف واقعی به سوی حقیقت الوجود است. مبانی عرفانی و الهی گون راستین آن قدر سهل نیست تا هر مبتدی رسد كه دم زند كه رسیدم و حال منم و لاغیر و چون به كمال رسیده‌ام شما را نیز به كمال خواهم رساند.

با گسترش و توجه پیدا و پنهان جوانان ما به این گونه جریانات اعم از جریان‌هایی كه به نام عرفان ومعنویت در داخل معرفی می‌شود و یا جریاناتی كه از غرب به سوی كشور ساری و جاری‌اند لازم است شرایطی مهیا شود تا عرفان حقیقی اسلامی و شیعی آل محمد(ع)كه مملو از آثار فاخر علمی و عملی و عرفانی حقه بوده تا آنجایی كه مقدور است به صورت ساده تبیین و در اختیار تشنگان و جویندگان وادی‌های معرفتی الهی گون جامعه قرار گیرد.

 

 تا جوانان به مراتب و مبانی والای عرفانی در كنار تلاش‌های مستمر معنوی به كسب فضائل اخلاقی راه یافته استعداد ذاتی آنان در جریانات نوظهور معنوی تحت هر نام فریبنده ای كه معجونی از تفكرات مختلف تحت اسامی گوناگون دهن پركن، هدر نرود و حوزه‌های علمیه و علمای عظام باید این نكته را مدنظر قرار دهند كه با ایجاد جلسات اخلاقی و عرفانی اسلامی توسط فضلا و عرفایی كه خود در راه سلوك گام نهاده با نوك مژگان طی طریق نموده‌اند.

 تشنگان مبانی معرفتی را به سوی حضرت حق دلالت و غوامض و موانع آنان را به جهت خوی معرفتی والا و آشنایی به اطوار صبغه عرفانی مرتفع كنند و از سوی دیگر اساتید آشنا به عرفان، متون عرفانی ایرانی و اسلامی را كه در قالب كلمات و جملات، مكنون و مستتر است تلخیص و به زبان روزگار كنونی و ساده چاپ و منتشر كنند و در اختیار جامعه قرار دهند تا این فرصت مهم كه جست وجوی مبانی معرفتی در جامعه رو به فزونی است مغتنم شمرده شود و به سوی مالك حقیقی ارض و سما هادی شوند تا در این میان مدعیان لاف زن از عدم آگاهی به مبانی معرفتی و عرفانی، جوانان را به بیراهه نكشند و نتوانند ریاست شگفت و تعظیمات خدایانه در خفا برای خود فراهم كنند تا در نهایت این كشش ذاتی را باطل نمایند و این قوه نورانی و الهی گونه سرخورده شود./انتهاي پيام/