اقدامات وزارت بهداشت در قالب شبکه های بهداشتی پزشك خانواده نيست

به گزارش گروه علمي «خبرگزاري دانشجو»، دكتر حسن هويدا با اشاره به روند تدوين و پايه گذاري طرح پزشك خانواده و نظام ارجاع در كشور اظهار داشت: پس از ادغام دانشگاههای علوم پزشکی در وزارت بهداری سابق و تشکیل وزارت بهداشت و گسترش آموزش عالی و تربیت نیروی انسانی لازم برای نظام بهداشتی کشور، استراتژی نظام سلامت بايد به نحوي تغيير مي كرد كه با بکارگیری این سرمایه های ملی عدالت در سلامت را تأمین كرد.

 

وي با اشاره به روند تصويب اجراي طرح پزشك خانواده و نظام ارجاع در كشور ادامه داد: متأسفانه پس از گذشت بیش از ده سال از تصویب آن تاکنون اجرایی نشده است.

 

رئيس انجمن پزشكان عمومي كشور تصريح كرد: آنچه در روستاها در قالب شبکه های بهداشتی، درمانی به اجرا درآمده است با آئین نامه ها و دستورالعمل های تنظیمی وزارت بهداشت که متولی اجرای آن است ، مطابقت ندارد و نمی توان نام نظام پزشک خانواده و ارجاع بر آن نهاد.

 

هويدا اظهار داشت: شبكه بهداشتي درماني فعلي رويكردي بيمارمحور دارد در حالي كه اساس و محور نظام پزشک خانواده و ارجاع بر سلامت نگری استواراست و از سوي ديگر سطح دوم ارائه خدمات که ارجاع اولیه به این سطح باید داده شود و نظرات و اقدامات این سطح به سطح اول یعنی پزشک خانواده گزارش شود (Feed Back) تعریف نشده و درحال حاضر وجود ندارد.

 

وي ادامه داد: همچنين منابع این طرح عظیم که مهمترین آثار آن جلوگیری از اتلاف اوقات طلایی درمان، جلوگیری از بروز عوارض بیماری و سرگردانی بیماران، پیشگیری از به هدر رفتن سرمایه بیماران و منابع مالی بخش سلامت و ارائه خدمات برمحور عدالت است، وجود ندارد.

 

معاون امور رفاهي و اجتماعي سازمان نظام پزشكي كشور، تاكيد كرد: البته بیان این چالشها در اجرای طرح روستائی پزشک خانواده دلیل انکار خدمات چشمگیر وزارت بهداشت مبنی بر فراهم آوردن امکانات تشخیصی و درمانی در روستاها و دسترسی بیشتر روستائیان به خدمات درمانی نيست، بلکه از بعد نظام پزشک خانواده و ارجاع و تعاریف و آئین نامه های تنظیمی همان وزارتخانه و تأخیر در تکامل، این طرح مورد انتقاد و بحث است.

 

هويدا در پايان با اشاره به مهمترين عوامل موثر در عدم اجرای این طرح فراگیر و ملی بعد از گذشت بیش از یک دهه گفت: برخي از مهمترين موانع اجراي طرح پزشك خانواده و نظام ارجاع، عدم اعتقاد مسئولان از صدر تا ذیل به این طرح، عدم برخورد جدی نمایندگان مجلس با اجرا نشدن اين طرح بالاخص نمایندگان کمیسیون بهداشت و درمان، تأمین منابع مالی طرح از سوی وزارتخانه غیر متولی و عدم استفاده از نظرات کارشناسان و نمایندگان جامعه پزشکی و انجمن های علمی است.

 

وي ادامه داد: عدم وجود تحقیق و پژوهش به منظور ارزیابی چگونگی اجرای طرح، فقدان مشارکت بین بخشی و درون بخشی، اجرای کامل طرح در قالب سیستم دولتی و عدم مشارکت بخش خصوصی در این طرح، پيوست نبودن برنامه آموزش و فرهنگ سازی در جامعه، نبود برنامه آموزشی پودمانی و مداوم برای پزشکان خانواده و عدم تحول در نظام آموزشی پزشک خانواده در دانشگاههای علوم پزشکی از ديگر موانع اجراي طرح پزشك خانواده است./انتهاي پيام/