انقلاب اسلامي و مهدويت شيعي

گروه معارف«خبرگزاري دانشجو»؛ در عصر جهاني شدن و در فضايي که نظرياتي همچون نظرية پايان تاريخ فوکوياما، بي‌رقيب بودن انديشة ليبرال دموکراسي را به عنوان ايدئولوژي جذاب، کارآمد و مثبت مورد تأکيد قرار مي‌دهند و مدعي هستند پايان تاريخ با تمدن غرب است.

 

و دنياي غرب با اين تصور که توان حل و رفع همة نيازهاي بشري را دارد، پايان تاريخ تلقي شده است و در شرايطي که بشر غربي به جايي رسيده که نمي‌تواند دنيايي ذاتاً متفاوت از جهان کنوني را تصور کند؛ چرا که اساساً هيچ نشانه‌اي از امکان بهبود بنيادي نظم جاري مشاهده نمي‌شود و هر آنچه ادعاي بهبودي را داشتند از جمله ايسم‌هاي مختلف غربي که مهم‌ترين آن‌ها کمونيسم بود در برابر ليبرال دموکراسي رنگ باختند.

 

و تصور حاکم بر جهان اين است که ليبرال دموکراسي آخرين شکل حکومتي است که انسان معاصر آن را تجربه مي‌کند و همچنين در حاليکه بحران معنويت که معلول سيطرة نفسانيت معنويت ستيز تمدن غربي است بر فضاي غرب حاکم است و انسان مدرن صرف نظر از تضادهاي ايدئولوژيک در جستجوي حياتي معنوي و انساني است که تمدن غرب و موج فرهنگي حاکم بر آن که اساساً در آن لذت‌گرايي، خوش گذراني و مصرف گرايي، مفاهيم اساسي يک زندگي خوب و پيشرفته را تشکيل مي‌دهند، قادر به تأمين چنين حياتي نمي‌باشد.

 

انقلاب اسلامي با ادعاي اينکه نگرشي متفاوت نسبت به انسان، جهان و سياست دارد، پا به عرصة وجود گذاشت و با نفي اين انديشة حاکم بر دنياي مدرن که «خدا مرده است» و «دين افيون توده‌هاست»، داعية متفاوتي دارد و آن اينکه مي‌توان به نام دين قيام کرد، حکومت نمود و تمدن ساخت. و اينکار را با تأکيد بر عناصري همچون مهدويت شيعي و آموزة انتظار که از مهم‌ترين عناصر گفتمان اسلام شيعي هستند انجام داد. /انتهاي پيام/