بررسي استفادههاي سعدي از آيات الهي و كلام وحي
به گزارش «شبكه خبر دانشجو»، علي آقايي در پايان نامه خود با عنوان «جايگاه بلاغت در غزليات سعدي» تصريح كرده است: در اين رساله، خواننده علاوه بر آشنايي مختصر با زندگي اين شاعر و تمام آثار سعدي، با غزل هاي وي و تقسيم بندي و شماره ابيات و ترتيب سروده شدن اشعار آشنايي بيشتري پيدا مي كند.
همچنين در اين پژوهش بهره مندي سعدي از شاعران پيش از خود مورد بحث قرار گرفته و نمونه هايي از اين تاثيرپذيري در معرض ديد خوانندگان قرار داده شده است.
در اين پژوهش با توجه به تاثير انوري از لفظ و شيوه بيان سعدي، ضمن بيان بهره جويي اين گوينده توانا از شاعران ديگر، مقايسه شعرهاي اين دو شاعر مفصل تر صورت گرفته است.
آقايي در اين پژوهش كه در مقطع كارشناسي ارشد انجام شده است، خاطر نشان مي كند: كاربردهاي گوناگون بديع از قبيل اقتباس، حل، درج و داستان هاي قرآن با ذكر شماره بيت ها و آيه ها در اين تحقيق آورده شده و همچنين از مباحث هشتگانه علم معاني تنها به مباحث قصر يا حصر، انشا و ايجاز و اطناب پرداخته شده است.
در اين پژوهش در مبحث انشا استفاده هاي ثانوي از جملات پرسشي، امر و نهي و در مبحث اطناب و ايجاز از انواع آن سخن گفته شده است و در فصل بيان خواننده با انواع تشبيه، استعاره، مجاز و كنايه و كاربرد و اهميت هر يك از آنها در غزل هاي سعدي آشنا مي شود.
همچنين در فصل بديع اين پژوهش از انواع صنايع لفظي و معنوي - صنايعي كه بيشتر مورد علاقه و استفاده سعدي بوده است - سخن گفته شده و در هر مورد شواهد و مثال هايي ذكر شده است كه تصور مي شود اين شواهد براي كساني كه در علم بلاغت تدريس مي كنند يا به تاليف كتابي در اين زمينه مي پردازند، جالب باشد./انتهاي پيام/