غافلان چه كساني هستند؟؟

گروه معارف «خبرگزاري دانشجو»؛ قرآن كریم در هدایت افراد، قبل از هر چیزی بر از بین بردن «غفلت» به عنوان مهم‌ترین مانع رشد وتعالی انسان تاكید كرده است. خداوند در سوره اعراف آیه179 می‌فرماید:
آری افراد موردنظر این آیه از این جهت غافل شمرده شده اند كه با داشتن همه گونه، امكانات هدایت، باز هم گمراهند! علت از كار افتادن تمام قوای ظاهری و باطنی هدایت در وجود انسان، وجود غفلت است. «یقظه» نقطه مقابل غفلت است.

مایه بدبختی كسانی كه به عذاب ابدی و شقاوت جاودانی مبتلامی شوند، همان غفلت و ناآگاهی ایشان از حقایق است كه انسانیت انسان اقتضای آگاهی، التفات و توجه به آنها را دارد و به همین جهت است این افراد به تعبیر بعضی آیات از نظر ارزش از حیوانات هم كه مقتضای طبع آنها غفلت و ناآگاهی است پست تر می‌شوند. (اعراف- 179)

انواع غفلت

برای غفلت دو مصداق عینی می‌توان یافت:

1- غفلتی كه در آن عذر فرد غافل پذیرفته و مقبول است، مثل مواردی كه برای افراد، اتمام حجت نشده است و فرد گمراه، قاصر است نه مقصر

2- غفلتی كه ناشی از كم دقتی و بی توجهی فرد است و عذری برایش وجود ندارد. این غفلت مذموم است. مخاطب بیشتر آیات و روایات درباره غفلت، افراد مقصر و كسانی است كه نخواسته‌اند از غفلت رهایی یابند. فرد خوابیده را می‌توان بیدار كرد، ولی فردی كه خود را به خواب زده باشد نمی‌شود بیدار كرد.
 

 از این رو قرآن كریم فرموده است «فانك لاتسمع الموتی» (روم-52) پیامبر! تو نمی‌توانی مرده‌ها را بشنوایی. بنابراین لازمه «یقظه و بیداری» خروج از غفلت است. به همین دلیل، جهت گیری دستورهای اسلام به سوی بیداری افراد و سوق دادن آنان به سوی هدف است. در این راستا، اسلام راهكارهایی چون «موعظه»، «تفكر»، «توصیه به شركت در مراسم اموات» و «عبرت آموزی» را برای خروج انسان از غفلت سفارش كرده است. كه در ادامه به آنها پرداخته خواهد شد./انتهاي پيام/