«مختارنامه»؛ موفق در جلب نظر فراگیر مردم و رسانه‌ها

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ سریال تلویزیونی «مختارنامه» به قسمت های اصلی و اوج روایت خود نزدیک می شود و در این میان آنچه این اثر تلویزیونی را منحصربفرد کرده، توجهی است که عموم مردم و رسانه ها به این سریال مبذول داشته اند.
 

اینکه سریال «مختارنامه» ارزش های بصری قابل توجهی دارد و سطح استاندارد سریال سازی را در سیما بالا برده و توقعات را در این حیطه تغییر داده، امر قابل ملاحظه ای است و قابل دفاع و البته ارزشمند.
 

اما آنچه در این جا در مورد این سریال مدنظر است، نوع اقبال عمومی مي باشد که این سریال نصیب خود کرده است.
 

سریال «مختارنامه» در عین تاریخی بودن و وفاداری به تاریخ، یک سریال شخصیت محور است و داستان را بر اساس شخصیت اصلی اش روایت می کند؛ همین امر وقتی بدرستی و در فضایی استاندارد رخ بدهد - که در مورد «مختارنامه» روی داده - باعث ایجاد جذابیت های فراوانی برای مخاطب می شود.
 

در سریال «مختارنامه» ویژگی های بصری و جذابیت های تصویری به خوبی و تعادل، با روایت و تاریخ پیوند خورده و به صورتی متوازن مخاطب را درگیر آن کرده است.
 

به نحوی که مخاطب در عین بهره مندی از جذابیت های کار تصویری و ارتقاي سطح بینش تصویری اش، هم با تاریخ و وقایع آن آشنا می شود و هم با شخصیت های تاثیرگذار آن برهه تاریخی مدنظر.
 

در سریال «مختارنامه» علاوه بر همه این موارد، یک ارزش دیگر نیز وجود دارد که عموما در سریال های تاریخی تبدیل به ضد ارزش می شود؛ اینکه در این سریال ها تاریخ و وقایع واقعی تحت تاثیر حواشی تخیلی و شخصیت های خودساخته و جذابیت داده شده توسط سازنده اثر قرار می گیرد و سریال و به تبع آن مخاطب، از متن دور می شود و به ورطه حواشی در می غلتد.
 

این اتفاقی است که تا حدودی در سریال پیشین همین کارگردان هم افتاد و در عین ارزش های غیر قابل انکار آن اثر، تا حدودی به آن از جنبه های مختلف ضربه زد.
 

در سریال ارزشمند و کم نظیر «امام علی (ع)» شخصیت قطام شاید بیش از آن که لازم بود و داستان و روایت و ارزش های کار می طلبيد، دخیل شد و مورد توجه و کارکرد قرار گرفت.
 

سریال «مختارنامه» از این حیث سریال بهتر و منزه تری است و وقتی این امر را با اقبال عمومی و توجه و جلب نظر مردم درهم می آمیزیم، می توانیم به نتایج امیدوارکننده ای برسیم./انتهاي پيام/