نماز جمعه

گروه معارف«خبرگزاري دانشجو»؛  نماز جمعه را به اين نكته مخصوص بدان كه روز جمعه، كه روز برگزاري آن مي‌باشد ،‌روز بزرگ و عيد شريفي مي‌باشد كه خداوند متعال اين امت را به آن مخصوص گردانيده است، و آن را وقتي شريف براي بندگانش قرار داده است تا بندگان را به درگاهش نزديك گردانده، آنان را از آتش جهنم دور سازد.

 

خداوند مردم را در اين روز به روي آوري اعمال نيك و جبران كم كاري هاي عبادي در ديگر ايام هفته،‌تشويق نموده است و مهمترين راه بندگي و طريق تقرب به درگاهش در اين روز را نماز جمعه قرار داد و از آن در كتاب كريمش «قرآن» به «ياد خدا» تعبير كرده و آن را از ديگر نمازها كه برترين راه تقرب به درگاه خدا هستند ،‌به اين جمله برتري داد:

«اي كساني كه ايمان آوريد ،‌چون در روز جمعه به نمازخوانده شويد ،‌ پس به ذكر خدا بشتابيد و خريد و فروش را رها كنيد كه اگر بدانيد ، آن براي شما بهتر است .»

در اين آيه‌‌ي شريفه تنبيهات و تاكيداتي است، كه آن كسي كه بهره اي از معاني داشته باشد، بدانها بيدار مي‌شود و از مهمترين آن رمزها ،‌تعبير از نماز ، به ذكر خداست. يعني غرض اصلي از نماز ،‌ياد خدا به وسيله قلب و حضور عظمت او در انديشه انساني است. و اين نكته و نكاتي شبيه اين منشأ شده است كه نماز ، بازدارنده از بدي‌ها و زشتيها باشد و اين مسأله با توجه كامل به سوي خدا و ملاحظه‌ي جلال او كه همان ذكر اكبر مي‌باشد ،‌و بنابر آنچه در تفاسير آمده است ،‌از ذكر مطلق مهم تر شمرده شده است ،‌حاصل مي‌شود.

بنابراين ،‌اهتمام به نماز جمعه ، مانند ديگر نمازها واجب است ،‌و لازم است كه انسان آمادگي لازم را براي لقاء خدا و ايستادن در در گاهش و حاضر شدن در محضرش و سعادت مناجاتش در خود ايجاد نمايد و مقدمات آن ، از قبيل نظافت كردن  و خوشبو كردن و عمامه به سر گذاشتن و سر تراشيدن و كوتاه كردن سبيل و ناخن و ديگر سنن را انجام داده ،‌با قلبي پذيرا و صاف و عمل خالص و نيتي پاك ،‌همانگونه كه با بزرگان دنيا ملاقات مي‌كند ، به لقاء پروردگار بشتابد . در انجام وظائف ، بهره مندي از راحتي دنيا را قصد نكن ،‌كه در معامله هايت خسارت مي‌بيني و حسرت خواهي خورد . و در اين روز هر عمل ديگري كه انجام آن در نزد خداوند از پاداش برخوردار است را تا جايي كه در توان داري بسيارانجام ده ، كه با قصد انجام اين امور اگر امكان آن را يافتي ، پاداشت چند برابر خواهد شد.
 
منبع: بنيادهاي اخلاق اسلامي ، علامه سيد عبدالله شبر،چاپ دوم سال 1369

ناشر/بنياد فرهنگي امام المهدي (عج). /انتهاي پيام/