اول ربيع‌الثانى؛ سالروز قيام توابين

به گزارش گروه معارف «خبرگزاري دانشجو» به نقل از مرکز خبر حوزه، آنچه در پي مي‌خوانيد فرازي کوتاه از اين قيام است که به مناسبت اول ربيع الثاني سالروز قيام توابين تقديم مي‌شود.

 

در اين روز در سال 65 هجري سليمان بن صرد با گروهى از توابين - كه نام شانزده هزار نفر آن در دفتر سليمان ثبت شده بود - براى خونخواهى امام حسين(عليه السلام) قيام كردند.(مستدرك سفينه البحار: ج 4 ص 68)

 

در روز دوم ربيع الثانى، از (نخيله) كوفه براى جنگ با ابن زياد ملعون حركت كردند. در شب جمعه 5 ربيع الثانى از كوفه خارج شدند و روز بعد كنار قبر حضرت اباعبدالله(عليه السلام) رفتند. يك يا سه شبانه روز در كربلا ماندند و گريستند و استغفار نمودند و ضجه و ناله كردند، به طورى كه مثل آن روز و به آن اندازه صداى ضجه در آن وادى شنيده نشده بود.

 

هنگام وداع ، كنار قبر حضرت مانند ازدحام كنار كعبه شلوغ بود. هر كس با حالتى شعر مى‌خواند و ناله مى‌كرد و با آن حضرت وداع مى‌نمود و خود را براى جنگ با ابن زياد آماده مى‌کرد.(بحار الانوار: ج 45 ص 359)

سليمان از شيعيان على بن ابيطالب و امام حسن و امام حسين(عليهم السلام) بود و در جميع جنگها در ركاب اميرالمؤمنين(عليه السلام) حضور داشت.

 

آخرالامر با لشكر ابن زياد رو به رو شدند؛ و بعد از كشتن عده زيادى از آنان و مبارزات و جانفشانى‌هاى فراوان، سليمان در سن 93 سالگى در عين الورد به شهادت رسيد(قلائد النحور: ج ربيع الثانى ، ص 168). از اصحاب سليمان هم فقط 27 نفر كه مجروح و خسته و تشنه بودند جان سالم به در بردند، و بقيه همه به شهادت رسيدند.(طالبين تفصيل اين ماجرا به كتابهاى روضه الصفا و ناسخ التواريخ و قلائد النحور جلد ربيع الثانى مراجعه كنند)

 

حصين بن نمير ملعون - كه در كربلا دلهاى اهل بيت(عليهم السلام) را سوزاند - در «عين الورد» به دست ابراهيم پسر مالك اشتر كشته شد و به جهنم واصل گرديد.(قلائد النحور: ج ربيع الثانى ، ص 191)/انتهاي پيام/