غزل بهمنی: پدرم هر چه نوشت از انسانیت، مهربانی و عشق بود/ استاد عاشق و شیفته خالصانه ایران بود

دختر استاد محمدعلی بهمنی در آیین بدرقه پیکر پدر خویش: مهربانی رسالت پدر بود. غزل‌ها و ترانه‌های او نه از سر تکلف که از ژرفای جان بود. ما که با او زیسته ایم دیده ایم که او همه شعرهایش را زیسته بود. او ۸۲ سال با ندای کودک درون خود زیست.. پدر سخاوتمندانه در حمایت و تعریف و تمجید نسل جدید شاعر اهتمام ورزید و هیچ گاه جز با زبان محبت با جونان و از آنان سخن نگفت.