آخرين سناريوي تشكيلات خودگردان

گروه بين الملل «خبرگزاري دانشجو»؛ از زمان سرنگونی حکومت مصر، گروه های فلسطینی از ضرورت پایان دادن به شکاف موجود در دو بخش سرزمین فلسطین از طریق سازش بین جبنش های حماس و فتح سخن می گویند.

 

شاید سخنان سلام فیاض، نخست وزیر انتصابی تشکیلات خودگردان فلسطینی درباره ایجاد دولت واحد بین کرانه باختری و غزه و اظهارات چهره های جنبش فتح که به خاطر هماهنگی با تغییرات بوجود آمده در منطقه پیوسته از سازش دم می زنند، ناظران را متوجه این مهم کرده است که تغییرات در مصر موجب گرایش جنبش فتح به گفت وگو و سازش شده است؛ چرا که بزرگترین حامی تشکیلات خودگردان در بین کشورهای عربی از هم پاشید و این حادثه به فاصله اندکی از افشاگری های شبکه الجزیره صورت گرفت که ضربه سختی بر بدنه تشکیلات وارد ساخت؛ چرا كه این شبکه با افشای سوابق مذاکرات، ماهیت مواضع سیاسی و ذلت پذیری تیم تشکیلات خودگردان و جنبش فتح را برملا ساخت.

 

همچنین تغییرات اساسی در منطقه، تشکیلات خودگردان را بر آن داشت تا با توجه به وضعیت بغرنج ناشی از انقلاب های در حال وقوع که میانه روها و ستیزه جویان يا به اصطلاح «تروریسم اسلامی» را یکی پس از دیگری سرنگون می سازد، دنبال ریسمان نجاتی باشد که خروج آبرومندانه از بن بست را برایش فراهم کند.

 

عباس و فیاض و تشکیلات آنها از بارزترین کسانی بودند که با به اصطلاح «تروریسم اسلامی در فلسطین» مبارزه می کردند؛ در حالی که آنها کسانی بودند که در روز روشن برای اشغالگران نوکری می کردند و شعار جنگ علیه مقاومت در فلسطین را سر داده بودند. 

 

پس از آنکه طرح پیشنهادی مصر که از گذشته هم مورد قبول حماس نبود، به تاریخ پیوست، مقوله سازش به عنوان راه گریزی پیش روی تشکیلات رام الله قرار گرفت تا بتواند به آسانی خود را از وضع موجود رها سازد.

از این پس برای عباس سودی نخواهد داشت که بر اسب مصری سوار شود و قلدری کند؛ چرا که طرح مصری همانند حامیان آن در ورطه سقوط قرار گرفته است.

اکنون سخن از سازش را به وضوح  از زبان رهبران جنبش فتح، نخست وزیر تشکیلات خودگردان و برخی از افرادی که به مواضع مصر امیدوار بودند، می شنویم.

 

پیش از این سازمان آزادی بخش اعلام کرده بود که قصد دارد انتخابات پارلمانی، ریاست جمهوری و مجلس ملی را که از 20 سال پیش تاکنون برگزار نشده بود، در سپتامبر سال جاری برگزار کند تا از این رهگذر محمود عباس سناریویی را که از طریق رسانه ها تبلیغ کرده بود به اجرا در آورد و خود را قهرمان سیاسی معرفی کند که در برابر فشارهای آمریکا مقاومت می کند؛ آمریکایی که با ارجاع  پیشنهاد عباس مبني بر «محکومیت شهرک سازی» به شورای امنیت مخالفت کرد.

 

این در حالی است که قطعنامه پیشنهادی اگر هم در شورای امنیت به تصویب می رسید، اجرای آن برای رژیم صهیونیستی الزام آور نبود.

با نگاهی به اقدامات عملی تشکیلات خودگردان در راستای مقابله با حماس، چیزی جز محاکمه مداوم اعضای حماس در کرانه باختری و همکاری امنیتی با اشغالگران نخواهیم یافت؛ این همکاری تا جایی پیش رفته است که یکی از افسران ارتش اسرائیل گفته بود: «اقتدار سرویس های امنیتی کرانه باختری به سود اسرائیل است و روابط با آن که هماهنگی امنیتی نامیده می شود، در حقیقت یک همکاری است.» به همین ترتیب فعالیت های امنیتی بر ضد حماس در نوار غزه لحظه ای متوقف نشده است. آیا این دست اقدامات خصمانه تمایل صادقانه برای دستیابی به سازش را نشان می دهد؟
 

همگان باید بدانند سناریوی به نمایش در آمده در رام الله، برای ماندن و ناشی از ترس سرنگونی و خشم توده های به پا خواسته علیه تشکیلات سازشکار است.

 

شاید انقلابیون کرانه باختری نتوانند با مشاهده امواج تغییری که در منطقه به حرکت در آمده است بیش از این صبر کنند، همان گونه که هراس از تغییراتی که ممکن است با گسترش دامنه فشارهای مردمی علیه دولت در اردن رخ دهد و در واقع زنگ خطر را برای تشکیلات خودگردان که به تازگی همپیمان خود در محاصره غزه را از دست داده، به صدا در آورده است.

 

به همین خاطر بسیار ساده لوحانه است که پیش از شناخت تحولات نوین در مصر و تغییراتی که ممکن است در اردن روی دهد، به این سخن دروغین در مورد آشتی واکنش نشان داد.

 

در چنین شرایطی بر غزه و حماس لازم است همچنان مقاومت به خرج دهند و پایدار باقی بمانند؛ امری که به آن عادت کرده ایم، سازش با کسانی که بر ضد ملت خود به خارج اتکا می کنند، چه معنایی دارد؟ نابود کردن چنین گروهی که جز ننگ و رسوایی چيزي برایمان به ارمغان نیاورده اند، اقدام مهمی در راستای منافع مردم فلسطین محسوب می شود./انتهاي پيام/