از بي‌توجهي مسئولان تا كارشكني عرب‌ها...

زماني كه تيم پرسپوليس براي انجام ديدار با الاتحاد عربستان در چارچوب رقابت هاي ليگ قهرمانان آسيا راهي عربستان شد، بيش از هشت ساعت در فرودگاه رياض معطل شد و ماموران فرودگاه با اسكن چشم و انگشت نگاري از بازيكنان اين تيم، باعث نارضايتي مسئولان ورزش و مردم شدند كه نمايندگان مجلس اين اقدام عرب ها را پي گيري كردند، اما قبل از اقدامي از سوي مسئولان ما كمتر از 2 هفته بعد از اين اقدام آنها باز هم اين كار از سوي مسئولان عربستان تكرار شد و اين بار با استقلالي ها و پيش از بازي با تيم النصر.

پيگيري نمايندگان مجلس پس از اين اتفاق بيشتر شد تا آنجا كه خواستار پيگيري سريع اين موضوع از سوي مسئولان شدند؛ در همين راستا از دكتر سعيدلو، رئيس سازمان تربيت بدني دعوت كردند تا به مجلس آمده تا علاوه بر بررسي وضعيت وزارت ورزش، اقدامات و كارشكني هاي عرب ها را نيز مورد بحث و بررسي قرار دهند كه به دليل عدم حضور سعيدلو در مجلس، تمام تلاش ها به پايان رسيد و اين امر سبب دلخوري نمايندگان مجلس از وي شد.

در ادامه نوبت به اماراتي ها رسيد، اين بار به گونه اي ديگر ورزشكاران ايران را در تنگنا قرار دادند و با توقيف اسلحه هاي تيم تيراندازي كشورمان كه عازم مسابقات جهاني سيدني بودند، ضربه اي مهلك به اين تيم وارد كردند و تيراندازان كشورمان با اسلحه هاي قرضي در مسابقات حضور يافتند و پس از گذشت 9 روز از حضور ورزشكاران در سيدني، پليس امارات اسلحه ها را رفع توقيف كرد.
 

از آنجا كه اين مسابقات به منزله كسب سهميه المپيك لندن بود و از حساسيت بالايي براي ورزش كشور برخوردار بود به بررسي علل اين رويداد مي پردازيم.

هنگامي كه زمان اعزام تيم تيراندازي به مسابقات مشخص نيست و تيمي كه قرار بود 10 روز زودتر از آغاز مسابقات در سيدني باشد در آخرين لحظات راهي استراليا مي شود، آيا مي توان اماراتي ها و اسلحه هاي قرضي را تنها مقصر دانست يا لازم است به برنامه ريزي ها و مشكلات داخلي نيز انديشيد؟

كارشكني هاي اماراتي ها را نمي توان ناديده گرفت، اما اگر اين تيم به موقع به مسابقات اعزام شده بود تاخير در رسيدن اسلحه ها تا اين حد در نتيجه  گيري تيم تاثيرگذار نبود؟

بي تدبيري، عدم درك صحيح مسئولان از اهميت اين قبيل مسابقات و درگيري هاي داخلي مسئولان ورزش سبب شد تا تيمي كه توانست با اسلحه قرضي يك مدال نقره را كسب كند، ناكام باشد و بدين ترتيب تيم ملي ايران ناباورانه، بدون اسلحه و با سلاح قرضي وارد ميدان تير شود؛ چيزي كه براي هر ايراني كسر شان است.

چرا بايد با بي برنامگي و اختلافات داخلي زمينه را براي كارشكني كشورهاي عربي فراهم كنيم و به گونه اي رفتار كنيم تا آنها به خود اجازه دهند با انگشت نگاري از ورزشكاران، نگه داشتن چندين ساعته آنها در فرودگاه و استفاده از نام جعلي خليج عرب در تبليغات ورزشگاه هاي خود، سبب رنجش مردم ايران شوند؟

آنچه كه براي پايان دادن به اين قبيل رفتارهاي كشورهاي عربي لازم است، يكدلي و هماهنگي ميان مسئولان ورزش كشور و برنامه ريزي هاي صحيح و اصولي براي اعزام تيم ها به مسابقات است كه اين مهم در سايه تنظيم روابط ديپلماتيك ميان دولت ايران و كشورهاي عربي محقق خواهد شد./انتهاي پيام/