بيگدلي: درستي حركت دانشجويان در ماجراي سعدآباد ساليان بعد به اثبات رسيد

به گزارش خبرنگار گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو» سال 82 يكي از سال هاي بسيار حساس و پر فراز و نشيب در سياست خارجي و بخصوص مسئله هسته اي كشور بود؛ الحاق ايران به پروتكل الحاقي،‌ مذاكره وزراي خارجه آلمان، فرانسه و انگليس با تيم هسته اي ايران بر سر تعليق غني سازي، مواضع مسامحه گرايانه دولتمردان نسبت به امنيت ملي در برابر غرب و بيانيه سعد آباد تنها بخشي از اتفاقات و جريانات سياسي آن دوره از دولت اصلاحات بود.

در اين مقال و در آستانه روز فناوري هسته اي به بازخواني جريان بيانيه سعدآباد، مذاكره تروئيكا با تيم هسته اي ايران و دامنه اعتراضات دانشجويي و بخصوص بسيج دانشجويي به عنوان قشر پيشرو جامعه پرداختيم.

عطاالله بيگدلي كه هم اكنون فارغ التحصيل دانشگاه امام صادق است در سال 82 جانشين بسيج دانشجويي دانشگاه امام صادق و مسئول واحد پژوهش ها و نشر بسيج دانشجويي بود.

وي به عنوان فعال دانشجويي در سال 82، دانشگاه امام صادق و علم و صنعت را هسته اصلي شكل گيري اعتراضات دانشجويي نسبت به مذاكرات سعدآباد دانسته و مي گويد: در سال 82 فعاليت هسته اي ما عملا متوقف شده و در اين راستا مذاكراتي هم در حال اجرا بود، از سوي ديگر اطلاع رساني در دولت اصلاحات از سوي مذاكره كنندگان شفاف نبود و خبرهاي پراكنده‌ حاكي از قرار داشتن ايران در موضع پايين و حركت به سمت از بين رفتن دستاوردهاي هسته‌اي جمهوري اسلامي بود.

اين فعال دانشجويي افزود: خبر برگزاري نشست سعدآباد با حضور وزراي خارجه سه كشور انگليس، آلمان و فرانسه و نيز بحث بر سر معلق ماندن فعاليت هسته اي ايران و حتي برنامه هاي پژوهشي به گوش دانشجويان رسيد و باعث شد دانشجويان بسيجي ضمن اعلام عدم اعتماد به تيم مذاكره كننده، اشخاص حاضر در آن، روند كلي دولت اصلاحات و برخورد همراه با مسامحه و تعظيم در برابر ابرقدرت‌ها، مخصوصا انگليس و آمريكا نسبت به اين مسئله واكنش نشان داده و در برابر آن اعتراض كنند.

بيگدلي ادامه داد: آن زمان ايران به سمت پيوستن به پروتكل الحاقي حركت مي كرد تا دست بازرسان آژانس براي بازرسي از بسياري از مناطق حساس امنيتي باز شود و از سوي ديگر دولت خاتمي نگران بود كه با اجماع جهاني، پرونده هسته‌اي ايران به شوراي امنيت ارجاع شود؛ در اين ميان ديپلماسي عمومي انگلستان نيز موفق شده بود كه خاتمي و تيم مذاكره كننده را از ارجاع ايران به شوراي امنيت هراسان كند، به طوري كه مسئولان اين كشور اعلام كرده بودند در صورت ارجاع پرونده هسته اي ايران به شوراي امنيت حتما كشورمان متحمل شكست هاي بزرگ اقتصادي، سياسي، ‌بين المللي و غيره خواهد شد.

وي تاكيد كرد: اين در حالي بود كه با تغيير سياست ها و ارجاع پرونده هسته اي ايران به شوراي امنيت و نيز اعمال تحريم‌ها هيچ اتفاقي نيفتاد و حربه تحريم‌ها و شوراي امنيت نتوانست مانع كسب برگ هاي برنده ايران در عرصه بين المللي شود.

اين فعال دانشجويي در ادامه به چگونگي شكل گيري حلقه دانشجويان معترض دانشگاه هاي مختلف پرداخت و گفت: جلسات اوليه در دانشگاه امام صادق با حضور حدود 10 نفر از اعضاي بسيج و ساير دانشجويان دغدغه مند برگزار شد و با وجود اينكه دانشگاه ها در حال تدارك سفر راهيان نور بودند تصميم گرفته شد اين سفر كنسل، و جنبش دانشجويي كه بر عملكرد دولت نظارت دارد، با اعلام اعتراض براي حفظ استقلال كشور مانع از امضاي پروتكل الحاقي شود؛ چرا كه اين روند به مصلحت كشور نبود؛ به اين ترتيب جنبشي خودجوش به نام جنبش دفاع از استقلال ملي ايران تشكيل شد كه كميته هاي مختلفي در آن فعال بود.

بيگدلي افزود: كميته اطلاع رساني اين جنبش با دو شاخه «اطلاع رساني و ارتباط گيري با دانشجويان ارزشي» و «ارتباط گيري با مسئولان، سياستگذاران، تحليلگران سياسي و نمايندگان مجلس كه مخالف اين سياست بودند» به انجام وظيفه پرداخت؛ اين كميته، تيم 15 نفره اي را به شهرستان ها اعزام كرد تا ضمن ارتباط گيري با ائمه جماعت و مداحان به مردم نيز اطلاع رساني كنند، روزنامه كيهان نيز تنها رسانه اي بود كه در آن زمان با اين جريان معترض دانشجويي همراه شد، همچنين با همكاري ستاد نماز جمعه، بعد از نماز جمعه راهپيمايي در همين راستا برپا شد و در نهايت ماجرا به سمت برگزاري نشست سعدآباد پيش رفت.

وي گفت: قرار بود قبل از شروع مذاكرات، دانشجويان مقابل درهاي سعدآباد تجمع كرده و مانع از ورود وزراي خارجه سه كشور اروپايي به محل مذاكرات شوند، اما نيروهاي امنيتي از اين تصميم باخبر شدند و ساعت اين نشست را تغيير دادند، بنابراين زماني كه دانشجويان مقابل سعدآباد رسيدند طرفين غربي مذاكره كننده وارد كاخ شده بودند.

اين فعال سابق دانشجويي افزود: دانشجويان معترض تصميم گرفتند براي نشان دادن اعتراض خود، بعد از پايان مذاكره روي زمين نشسته و اجازه خروج به تروئيكا را ندهند؛ در نهايت نيروهاي امنيتي با افزايش فريادهاي الله اكبر مجبور شدند كه طرف هاي غربي را از در متروكه اي كه حدود 20 سال از آن تردد نشده بود، خارج كنند.

بيگدلي گفت: روند اعتراضات ادامه پيدا كرد تا اينكه يك هفته بعد اعضاي تيم هسته اي و دولت با مقام معظم رهبري ديدار كردند؛ در آن ديدار رهبر معظم انقلاب درباره نشست سعدآباد صحبت كردند و فرمودند جواناني كه اين كار را انجام دادند، جوانان عدالتخواه هستند كه مطالبه گري كردند، اما در شرايط فعلي مصلحت كشور انجام اين كارها نيست و من به كار هسته اي نظارت دارم و عملكرد مسئولان مورد تاييد من است.

وي افزود: همان شب اين سخنراني رهبري را چندين بار گوش كرديم و در جمعي 30 نفره از دانشجويان فعال تصميم گرفتيم تا با صدور يك بيانيه ضمن دفاع از مواضع رهبري، اعلام كنيم با توجه به امر ايشان فعلا از اعتراض امتناع مي كنيم، اما نظارت بر موضوع را ادامه خواهيم داد.

اين فعال سابق دانشجويي در ادامه گفت: ماجراي كشمكش ما با خاتمي ادامه پيدا كرد تا در نهايت دكتر احمدي نژاد با زحمت دانشجويان حزب اللهي و درايت خود وي روي كار آمد و سكاندار دولت شد و بعدها انتقادات تندي عليه مواضع خاتمي اتخاذ كرد.

بيگدلي در ادامه به مواضع رهبري اشاره و تصريح كرد: ساليان بعد و بخصوص طي سال هاي اخير مقام معظم رهبري در سخنراني هاي مكرر مواضع تندي را عليه سياست هاي خاتمي اتخاذ كردند و در مورد مسئله سعدآباد فرمودند كه آن زمان دانشجويان اعتراض بجايي داشتند و سياست هاي خاتمي ناصحيح بود؛ موضع آن روز آقا در مورد اين مسئله، ساليان بعد درستي حركت دانشجويان را به اثبات رساند.

وي در ادامه به تحليل دانشجويان از فضاي سياسي آن سال ها اشاره كرد و افزود: تلقي عمومي دانشجويان ارزشي بي اعتمادي به دولت اصلاحات و مباني غرب زدگي و تسليم آنها در برابر تجددگرايي و خودباختگي در زمينه هاي سياسي، اقتصادي و فرهنگي و غيره بود.

اين فعال دانشجويي به تاثيرات اين حركت دانشجويي پرداخت و افزود: يكي از تاثيرات اين حركت اين بود كه نشان داد بدنه ارزشي كشور با دولت اصلاحات مخالف است؛ به طوري كه از سوي حسن روحاني نقل شد كه جك استرو، وزير امور خارجه انگليس گفته بود دولت ايران با يك برنامه از پيش طراحي شده اين دانشجويان را مقابل سعدآباد جمع كرده تا اهرم فشاري براي دولت بريتانياي كبير در مذاكرات باشد.

بيگدلي در پايان تصريح كرد: انگلستان در آن روز طنين انتخاب دكتر احمدي نژاد را براي اولين بار در پشت درهاي سعدآباد شنيد و به اين نتيجه رسيد كه ايران بر خلاف تصور آنها هنوز نيروهاي اصولگرا و بنيادگرايي دارد و انقلاب اسلامي ايران با اصلاحات دوم خرداد تمام نشده است./انتهاي پيام/