جهانبين: اعتراض به نشست سعدآباد نشان داد دانشجويان پيگير مسئله هستهاي هستند
به گزارش خبرنگار گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو» در آستانه روز فناوري هسته اي به سراغ يكي از فعالان سابق دانشجويي كه عضو تشكل خودجوش دفاع از استقلال ملي ايران در سال 82 بود، رفتيم تا با او درباره فعاليت اين تشكل در اعتراض به بيانيه سعدآباد گفت و گو كنيم.
فرزاد جهان بين، فعال سابق دانشجويي دانشگاه امام صادق در گفتوگو با خبرنگار سياسي «خبرگزاري دانشجو»، با اشاره به اينكه در سال 82 بحث مذاكرات ايران با سه كشور انگليس، فرانسه و آلمان در خصوص تعليق غني سازي و الحاق ايران به پروتكل الحاقي در فضاي سياسي كشور مطرح بود، اظهار داشت: آن زمان كشورهاي اروپايي اصرار داشتند كه غني سازي در ايران متوقف شود و دانشجويان معترض پيگير اين بودند كه در ازاي اين توقف چه امتيازي نصيب ما مي شود.
وي با بيان اينكه سابقه عملكرد غرب نشان داده هر وقت ما قدمي در مقابل آنها كوتاه مي آييم آنها يك قدم جلوتر مي آيند، گفت: در آن سال و در آستانه نشست سعدآباد، دانشجويان دانشگاه امام صادق خود را براي مقدمات اردوي راهيان نور آماده مي كردند، اما خبر برگزاري اين نشست باعث شد كه شوراي مركزي بسيج دانشجويي دانشگاه اردوي جنوب را تعطيل كرده و اعتراض خود را نسبت به اين اقدام تيم هسته اي كشور و دولت وقت اعلام كند.
اين فعال سابق دانشجويي دانشگاه امام صادق افزود: از سويي، برخي دانشجويان نيز بر اين نكته اصرار داشتند كه بدون شك مقام معظم رهبري پشت قضيه هسته اي هستند و خودشان در جريان اين دخالت ها قرار دارند، بنابراين لزومي ندارد كه ما وارد عمل شويم؛ چرا كه اين امر پيشي گرفتن بر امر ولي فقيه است، اما از سوي ديگر اين بحث مطرح بود كه اگر در اين باره اقدامي نكنيم ممكن است براي رهبري تصميم سازي كرده و اين مسئله را به ايشان تحميل كنند.
جهان بين در ادامه با اشاره به اينكه مقام معظم رهبري تاكيد كرده بودند سياست خارجي در چارچوب عزت، حكمت و مصلحت است، گفت: تشخيص ما در آن شرايط اين بود كه اقدامات دولت اصلاحات در اين چارچوب قرار ندارد، بنابراين اگر اين دولت اهل باج دادن و كوتاه آمدن هم نباشد، باز هم حضور دانشجويان در صحنه، موضع دولت را در مذاكرات تقويت مي كند.
وي در ادامه عنوان كرد: دكتر خرازي در آن زمان به طرف هاي غربي خود گفته بود، «مردم از ما درباره مسئله هسته اي مطالبه مي كنند، بنابراين به ما اجازه دهيد يك تعداد سانتريفيوژ داشته باشيم»، از اين رو تصميم گرفتيم براي تقويت موضع دولت به طور حتم در صحنه حضور داشته باشيم.
عضو هيئت علمي دانشگاه امام خميني و فعال سابق دانشجويي افزود: با تمام اين جمع بندي ها، در جلسه شوراي مركزي بسيج دانشجويي دانشگاه امام صادق قرار شد بعد از فراخوان به دانشگاه هاي شريف، تهران، علم و صنعت و شهيد بهشتي، به طور رسمي جنبش خودجوشي به نام «جنبش دانشجويي دفاع از استقلال ملي ايران» تشكيل شود.
جهان بين فعاليت اين تشكل دانشجويي را پر فراز و نشيب دانست و افزود: اين تشكل خودجوش بعد از طي فراز و نشيب هاي بسيار، با اين تحليل كه شرف ملي ما به تاراج مي رود، مقابل سعدآباد تجمع اعتراضي برگزار، و در پايان با صدور بيانيه اي تاكيد كرد كه فقر پيشرو بودن و صاحب تحليل و بصيرت بودن را براي هميشه بر تمامي شارق نشينان خواهد فروخت و تحت نظر ولي فقيه دست به عمل سياسي خواهد زد.
وي در ادامه به ديدار دانشجويان با مقام معظم رهبري در ماه رمضان همان سال اشاره و عنوان كرد: يكي از دانشجويان در ماه رمضان همان سال در ديدار با مقام معظم رهبري با در نظر گرفتن جريان نشست سعدآباد، از آيت الله خامنه اي سوال كرد كه دانشجو وظيفه اش چيست كه مقام معظم رهبري در پاسخ فرمودند، وظيفه مسئول مصلحت گرايي است و وظيفه دانشجو آرمان گرايي؛ كه فرمايش آقا در آن زمان ناظر بر اتفاقات مربوط به انرژي هسته اي بود.
اين فعال سابق دانشجويي گفت: جنبش دانشجويي «دفاع از استقلال ملي ايران» يك تشكل بروز بود كه فهم درست و انجام تكليف بموقع و قدرتمند را رسالت خود قرار داده بود.
جهان بين با اشاره به نقش مهم پشتيباني مردمي از دولت تاكيد كرد: دولت هاي ضعيف در چنين مذاكراتي بازنده هستند؛ چرا كه با يك تشر بازي را واگذار مي كنند؛ اين در حالي است كه دولت هايي با پشتوانه مردمي، از قدرت بيشتري بهره مند هستند.
وي افزود: حركت دانشجويان در اعتراض به نشست سعد آباد غرب را به اين باور رساند كه جريان هاي دانشجويي مقتدرانه اين مسئله را پيگيري مي كنند و به مسئولان نيز متذكر شد كه اين انقلاب حاصل خون شهيدان است و آنها حق ندارند به اين راحتي عزت ملت و شهدا را از بين ببرند.
فعال سابق دانشجويي دانشگاه امام صادق اين گونه طرح ها را نقشه هاي مغرضانه غرب براي ضربه زدن به انقلاب دانست و عنوان كرد: هدف آنها نابودي انقلاب اسلامي بود و اگر مسئله فعاليت هسته اي ايران نبود به سراغ حقوق بشر و كنوانسيون حقوق زنان مي رفتند تا از آن طريق اهرم فشاري براي نظام جمهوري اسلامي ايران باشند./انتهاي پيام/