معجوني از سياه نمايي وطن فروشي و بي‌هنري!

گروه فرهنگي «خبر گزاري دانشجو»؛ واقعيت آن است كه كارنامه سينماي جماعت شبه روشنفكر در عرصه فيلم هاي رو زميني هم چندان دندانگير و قابل دفاع نيست چه برسد به فيلم هاي زيرزميني؛ اما فارغ از اين آنچه زمينه و عقبه ساخت و نمايش فيلم هاي به اصطلاح زيرزميني را در ايران شكل مي دهد دو مولفه در هم تنيده و مشترك است.

يكي حساسيت برانگيز بودن اصل موضوع و سوژه و ايده و ديگري سياسي بودن منظري كه كارگردان براي رعايت فيلمش انتخاب كرده است.

فيلم هاي زيرزميني در سينماي ايران عموما از يك الگوي كليشه اي و تكراري استفاده مي كند و آن اينكه يك موضوع حساس و تابو در ساختاري ناهنجار و البته با نگاهي كاملا سياست زده به اجرا در مي آيد، كه يك نكته اساسي و محوري در تمامي مراحل ساخت و نمايش آن وجود دارد و آن نگاه جشنواره هاي خارجي و مديران سياسي كار رسانه هاي غربي است به اين فيلم ها.

مروري بر فيلم هاي زيرزميني سينمايي ايران به خوبي و روشني گوياي اين حقيقت است كه غالب اين فيلم ها از همان مرحله اي كه سوژه يابي و طراحي ايده گرفته تا انتخاب ساختار و نحوه فيلم برداري و نحوه ارائه نهايي اثر، نيم نگاهي به جشنواره هاي خارجي و سياست گذاري هاي آنها دارد و در اين راه در خيلي از اوقات اتفاق مي افتد كه كارگردان حاضر به هر اقدامي براي مطرح شدن خود و اثرش دست نمي زند و از سياه نماي مفرط نسبت به جامعه ايران و ايراني تا وطن فروشي و هنجار شكني و زير پا گذاشتن همه اصول و معيارهاي ارزشي و اخلاقي انساني.

جريان ساخت فيلم هاي زيرزميني در ايران را بايد اساسا يك جريان غير اصيل به لحاظ هنري و سينمايي دانست كه شالوده آن بر مبناي نگاه هاي سياسي و اغراض اهداف غير هنري شكل مي گيرد و قوام مي يابد.

گاه اتفاق مي افتد كه در اين فيلم ها زننده ترين و زشت ترين برخوردها با فرهنگ مردمي، شعائر ديني و اصول اخلاقي جامعه صورت مي گيرد. اتفاقي كه در فيلم هاي فيلم سازان غربي به اين شدت و حدت رخ نمي دهد!

 

اگر بسيار از فيلم هاي غربي براي اصلاح آبروي جامعه ايران البته به ظن خود سازندگان فيلم ها ساخته و پرداخته مي شوند، بعضي از فيلم هاي زيرزمين كه ساخته كارگردان ايراني است و انگيزه كور كردن چشم هويت و فرهنگ ايران زمين است كه البته چنين روندي و چنان نتيجه اي حاصل خود باختگي فكري و فرهنگي سازندگان فيلم ها و نيز اهداف و اغراض سياسي آنهاست كه چنين معجوني از سياه نمايي و وطن فروشي و بي هنري را گرد هم مي آورد.

نكته ديگري كه در اين فيلم ها حائز توجه است نوع هنجار شكني هاي عرفي و زيرپاگذاشتن اصول اخلاقي و ارزش هاي ديني است كه به شكلي انفجاري و تكان دهنده دراين آثار وجود دارد. صحنه هايي كه درجه ابتذال و استهجانشان بعضا روي فيلم هاي سينماي غرب را با آن پيشينه و سابقه سفيد كرده است.
 

ورود به مصاديق اين كارگردان ها و آثارشان در حوزه سينمايي زيرزمين در عين حال كه مي تواند قدرت نقد و تحليل سينمايي را وسعت ببخشد از معذوراتي هم برخوردار است در عين حال مي توان با انتزاع عناصر ساختاري و شاخصه ها و مولفه هاي فرمي و محتواي اين آثار به تحليل جامعي نسبت به آنها پرداخت.

يكي ديگر از نكاتي كه در مورد اين فيلم ها قابل توجه است و توجه جدي مسئولان هنر را مي طلبد بحث حضور عوامل حرفه اي سينماي ايران از جمله بازيگران و ساير دست اندركاران مطرح كشور در اين آثار زيرزمين است نكته اي كه بايد يك راه حل همه جانبه فراگير، مدون و قانوني برايش يافت تا عرصه سينمايي ايران بيش از اين آلوده به ابتذال منتشر در اين گونه از فيلم ها نشود./انتهاي پيام/