کد خبر:۱۲۳۵۱۸
بررسي عملكرد تشكل خانه كارگر؛
تشكل صنفي يا حزب سياسي
بسياري از كارشناسان فعاليتهاي خانه كارگر را به علت پررنگ شدن مسائل حاشيهاي مانند مسائل سياسي و آموزشي و تفريحي چندان قابل توجه نميبينند و عملا اين تشكل را تشكلي به محاق رفته ميدانند كه در خصوص حمايت از كارگران در زمينه شغلي و رفاهي چندان تاثير گذار نيست.
خانه كارگر تشكلي است كه در سال 1358 به طور رسمي به درجهت ايجاد شرايط مناسب وامكان لازم براي خودسازي معنوي و سياسي و اجتماعي و شركت فعال كارگران در رهبري كشور و همچنين ارتقاي شرايط كاري كارگران و استيفاي حقوق آنان آغاز به كار كرده است. امري كه تحقق آن باعث ايجاد روحيه مناسب براي كار و فعاليت و متعاقب آن بهرهوري بالا در زمينه توليد و صنعت و توسعه اقتصادي كشور ميشود. در حقيقت همانگونه كه از اسم اين تشكل برميآيد اين تشكيلات حمايت از كارگران را اصلي ترين وظيفه خود ميداند و در همين راستا نيز به عضوگيري از كارگران و اجراي مراسمهاي مختلف پرداخته است. فعاليت فوق برنامه خانه كارگر با نگاهي به ويترين فعاليتهايي كه اين تشكيلات بدان اشتغال دارد مسائل ديگري نمود مييابد.
به نظر ميرسد فعاليت اين تشكل بيشتر از آنكه به سمت ارتقاي سطح شغلي و رفاهي كارگران پيش رود بيشتر به مسائلي فرعي ديگري چون بحثهاي آموزشي، تفريحي و بخصوص سياسي سوق پيدا كرده است., خانه كارگر در حال حاضر مراكز علمي كاربردي در استانهاي مختلف تاسيس كرده است و به امر آموزش دانشجويان در رشتههاي مختلف ميپردازد. اين تشكيلات در شهرهايي چون اردبيل، كاشان، تبريز، يزد، مشهد، زنجان، قزوين، كرمان، زاهدان و تهران اقدام به تاسيس مراكز علمي كاربردي كرده است.
همچنين اين تشكل اقدام به تاسيس مراكز تفريحي و استراحتگاهها و هتل در شهرهاي چمخاله، سرعين و مشهد مقدس كرده است كه چگونگي تامين بودجه پروژههاي مذكور قابل تعمل است. بسياري از كارشناسان فعاليتهاي خانه كارگر را به علت پررنگ شدن مسائل حاشيهاي مانند مسائل سياسي و آموزشي و تفريحي چندان قابل توجه نميبينند و عملا اين تشكل را تشكلي به محاق رفته ميدانند كه در خصوص حمايت از كارگران در زمينه شغلي و رفاهي چندان تاثير گذار نيست چراكه با گذشت زمان اين تشكل به دليل سياستگذاري مسئولان خانه كارگر، به جاي فعاليتهاي صنفي بيشتر به فعاليتهاي سياسي پرداخته و خواستههاي كارگران به ابزاري براي مانور تبليغاتي و بعضا انتخاباتي مسئولان اين حزب بدل شده است.
در دوران انتخابات تشكيلات خانه كارگر به ستاد انتخاباتي يكي از نمايندگان تبديل شد و تمام توان خود را براي تبليغ نماينده خود صرف كرد. مراكز علمي و كاردبردي نيز از دانشجويان براي حضور پررنگ در مراسمها بهرهبرداري سياسي كردند كه در حال حاضر نيز شاهد ادامه اين روند هستيم. همين موضوع باعث شد كه مطالبات كارگران در اين حزب تا آغاز به كار دولت نهم ناديده گرفته شود چراكه اين حزب با استفاده از رانتهاي سياسي از تشكيل تشكلهاي ديگر جلوگيري نمود اما پس از اين دوران دو تشكل انجمنهاي صنفي و مجمع نمايندگان كارگر با حمايت دولت نهم و دهم آغاز به كار كردند.
نماينده كارگران در مجلس
كساني كه با خانه كارگر آشنا هستند اين تشكيلات را با نام عليرضا محجوب ميشناسند. وي از سال 1358 تا كنون عضو شوراي مركزي خانه كارگر بوده و در حال حاضر دبير كل خانه كارگر مي باشد. محجوب بعد از انتخابات حجت الاسلام و مسلمين جناب آقاي هاشمي به رياست جمهوري در سمت مشاورت و بازرسي ويژه رئيس جمهور درامور كارگري به فعاليت خود ادامه داد. وی از مجلس پنجم تا کنون نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی می باشد.
محجوب حدود سه دوره است كه به خانه ملت راه مييابد و در واقع نماينده كارگران در خانه ملت محسوب ميشود كه اين موضوع با توجه به پيگيري حقوق كارگران به عنوان نكته مثبتي قابل ارزيابي است اما شواهد امر نشان دهنده آن است كه تلاش قابل توجهي در اين امر نيز صورت نگرفته است. وي البته پيشتر از بیتوجهی مجلس به تقنین قوانین در حوزه معیشت کارگران انتقاد كرده و گفته كه «کمتر مجلس اقدامات تقنینی در این رابطه انجام داده و اقدامات تقنینی مجلس تا کنون بسیار محدود بوده است.اقدامات مجلس در این حوزه بیشتر اقدامات حقوقی است و نه اقدامات مالی و مادی.» موضوعي كه با توجه به حضور 12 ساله وي در مجلس باز هم جاي تعمل دارد.
با اين اوصاف به نظر ميرسد كه از خانه كارگر كمتر ميتوان به عنوان يك تشكل صنفي نام برد زيرا همانطور كه از نظر گذشت بيشتر فعاليت اين تشكل به امور سياسي، آموزشي و تفريحي و سرمايهگذاري براي كسب درآمد براي اين تشكل صرف ميشود. اموري كه با هدف اوليه و اساسنامه اين تشكل منافات دارد و در ضمن با توجه به فعاليت نهادها و سازمانهاي ديگر در امور فرهنگي و تفريحي فعاليت اين تشكل در امور مذكور موازي كاري و خارج از راهبرد تاسيس اين تشكيلات ارزيابي ميشود.
همچنين اصلاحات ساختاري و تعيين راهبردي عملي براي اين تشكل براي رسيدن به اهداف متعالي يعني ارتقاي سطح شغلي كارگران الزامي مينمايد. اصلاحاتي كه ميتواند به الزام اين تشكل در زمينه صنفي منجر شود و فعاليت اين تشكل را در زمينههاي غير كاربردي محدود سازد تا شايد بدين طريق فعاليتهاي اين حزب به بهبود مسائل صنفي بيانجامد و جوابگوي مطالبات كارگران باشد.
/انتهاي مطلب/
لینک کپی شد
گزارش خطا
۰