معجوني از همه چيز در ظرف شتابزدگي

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ برنامه تلوزيوني هفت به تهيه كنندگي و كارگرداني و نويسندگي و اجراي فريدون جيراني به يك سالگي رسيد. و يك سال زمان مناسبي براي بازگشتن و نگاه كردن به پشت سر است.

اتفاقي كه مي تواند شامل برنامه تلوزيوني هفت هم بشود برنامه اي كه به عنوان تنها تريبون و ميز مباحثه در رسانه ملي است كه به سينماگران اختصاص دارد.

برنامه هفت همانطور كه در عنوان اين متن آمده از 2 ويژگي و نشانه مشخص و كاملا واضح برخوردار است كه اين دو ويژگي اتفاقا هم در ساختار و هم در محتواي اين برنامه كاملا نمايان و منتشر است كه يكي از آنها حالت معجون وار و پراكندگي در آيتم ها و مباحث برنامه و ديگري شتابزدگي در فكر توليدو تدوين و ارائه برنامه است.

شتابزدگي در برنامه تلوزيوني هفت در همه عرصه ها خود را نشان مي دهد از دكور برنامه گرفته تا نوع اجراي مجري تا نحوه تقرير و تنقيح مباحث.

به نظر مي رسد بخشي از اين شتابزدگي در غالب يك برنامه زنده هفتگي تلوزيوني قابل قبول باشد به اين معنا كه جزو طبيعت كار و از تبعات آن است اما وقتي اين شتابزدگي از حد بگذرد و تمام فضاهاي برنامه را به شدت تحت تاثير خود قرار دهد ديگر از آن حالت طبيعي خارج مي شود و شكل غير طبيعي به خودمي گيرد.
 

از طرف ديگر برنامه تلوزيوني هفت درعين حال كه گاه چه به دليل زنده بودن و چه به دلايل ديگر سعي كرده از خود تهور نشان دهد اما در عين حال و در كليت برنامه رويكردي محافظه كارانه دارد اين محافظه كاري در اجزاي مختلف برنامه و در غالب ها و آيتم هاي نچندان متنوع آن ديده مي شود.

نوعي از محافظه كار كه گاه روشن و واضح است و گاه مستطتر و در لايه هاي زيرين و پنهاني.

يكي ديگر از مواردي كه در برنامه تلوزيوني هفت طي يكسال گذشته قابل توجه و اهتمام است نپرداختن اين برنامه به مسائل اصلي و آرماني سينماي ايران و مشغول شدنش به مسائل جزئي، سليقه اي، صنفي و به ويژه حواشي زرد و كاذب و بي فايده ايران است.

به طور مثال در اين برنامه طي يكسال گذشته هيچ آيتم، ميزگرد و بحث جدي و معتبر در باره مفاهيم و موضوعاتي همچون سينماي انقلاب، سينماي دفاع مقدس و رابطه سينما و دين به انجام نرسيده است ولي درعين حال به دفعات موضوعات زرد و حواشي بي ارزش فلان بازيگر و يا دعواي شخصي فلان سينماگر با ديگري و يا مسائل شخصي سينماگر ديگري كه به شدت از مباحث اصلي و جدي سينما به دور است آنهم به شكل زننده و مفصلي مورد توجه برنامه هفت قرار گرفته است در حاليكه نه حوزه عمومي سينماست و نه هيچ ربطي به مخاطب عام دارد.

واقعيت اين است كه برنامه هفت تا كنون از اين جهت ضربات و آسيب هاي زيادي را متحمل شده است.

يكي ديگر از مواردي كه برنامه هفت را هم از جديت و هم از جذابيت و هم از عموميت انداخته است توجه بيش از حد و معطوف شدن نادرست به مسائل صنفي است. مسائلي كه صرفا بخش معدودي از اهالي سينما را درگير مي كند و ربطي به كليت سينما و كليت مخاطبان ندارد.

نكته اي ديگري كه درباره برنامه هفت قابل توجه است اجراي خاص فريدون جيراني است اجرايي كه حسي متناقض را در مخاطب پديد مي آورد. يك اجراي بد و دوست داشتني!

اجرايي كه از جنبه استاندارد رسانه اي و شاخصه هاي مجري گري بصورت عمومي نمره قابل قبولي نمي گيرد و ايرادها و اشكالات اساسي و متنوعي دارد از نوع چهره گرفته تا طرز بيان اما در عين حال از ويژگي هاي خاصي برخوردار است كه به عبارت ديگر يك جور شيريني خاص به برنامه مي بخشد و اين را مي توان تنها نقطه قوت اجراي فريدون جيراني دانست درحالي كه مي دانيم او از پشتوانه غني و دانش متراكمي نسبت به تاريخ سينماي ايران و مناسبات حاكم بر آن برخوردار است.

و در نهايت بخش قابل دفاع، پيشرو و ارزشمند برنامه هفت كه حضور منتقدي شجاع و ستيهنده و دانشمند به نام مسعود فراستي و نقدهاي جدي و سازنده اوست كه به شكلي مشهود و قابل توجه بر شعور و تربيت سينمايي و بصري مخاطب مي افزايد.

اميد است برنامه هفت بر رفع كاستي‌ها و محاسنش راه را براي ايجاد فضاي بهتر از جهت ارزش‌هاي متني و محتوايي و نيز بالا بردن استاندارد فرمي برنامه تلاش كند./انتهاي پيام/