آيا تا به حال در دوزخ گير كرده‌ايد؟!

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ آيا لازم است تمركزمان را بر اجراهاي نمايشي در جشنواره تئاتر دانشجويي معطوف كنيم.

آيا مهم است كه اين اجراها تا چه حد از توانايي هاي بصري برخوردارند، آيا اين اجراها حائز ارزش هاي نمايشي قابل توجهي هستند. پاسخ به تمام اين سوال ها مي تواند مثبت يا منفي باشد، پاسخ به تمام اين سوال ها مي تواند از نسبيت برخوردار باشد. اينها مهم نيست مهم دو نكته اساسي است؛ اولا اينكه پاسخ به اين سوال ها بايد بر مدار حقيقت باشد و دوم اينكه پيش از اجرا تمركزش معطوف به متن باشد و اين مهم را لحاظ كند كه آيا متن از ارزش هاي نمايشي و محتواي برخوردار است يا خير.

اما اگر اين دو نكته مد نظر نباشد پاسخ به اين سوال ها هر چه كه باشد، به اندازه موش مرده اي هم ارزش ندارد.

جشنواره تئاتر دانشگاهي بيش و پيش از هر چيزي معطوف به متن هايي است كه اجراهاي نمايشي از دل آن بيرون مي آيد و تا زماني كه اين متن ها نسخه هاي جعلي و تقلبي ورسيون هاي دسته چندم نويسندگان درجه دو غربي است، اين جشنواره و امثالش به هيچ جا نخواهد رسيد، مگر همين جايي كه هست و جاهايي كه قبلا بوده.

خوشحاليم و به همه تبريك مي گوييم و مژده مي دهيم كه امسال همه نمايش «مده آ» بازهم بر روي صحنه  خواهد رفت و چه اهميتي دارد كه اين بار با چه كارگرداني و چگونه و با چه سطحي مهم اين است كه متن همان متن است و هنوز كه هنوز است در بر همان پاشنه مي چرخد.

يك يك متن هاي نمايشي را كه قرار است اجرا شود، مرور كرديم و به همان چيزهاي رسيديم كه پيش بيني كرديم و اين يعني اينكه اتفاقي نيست و اگر هم باشد همان است كه قبلا بوده همان چيزهاي كه قبلا ديديم، گفتيم و نوشتيم مي توانيد برگرديد و نوشته هاي سال گذشته ما را درباره اين جشنواره بخوانيد با اين حساب آيا چيزي جز تاثر و تاسف باقي مي ماند؟!/انتهاي پيام/