اتفاقات سوریه و موضعگیری متناقض جناحهای داخلی
به گزارش خبرنگار سیاسی «خبرگزاری دانشجو»، با گذشت چند ماه از شروع قیام های مردمی در منطقه خاورمیانه و کشتار وحشیانه مردم در بعضی از کشورها نظیر بحرین و لیبی، بسیاری از کشورها و گروه های داعیه دار حقوق بشر در این باره سکوت پیشه کرده اند.
این در حالی است که با شروع حرکت های شبه بیداری در سوریه، همان هایی که سیاست سکوت و سانسور را به کار گرفته بودند، لب به سخن گشوده و فریاد دفاع از مردم مظلوم سوریه سرداده اند.
به عنوان نمونه، رئیس جمهور آمریکا در بیانیه ای در مورد سوریه می نویسد: ایالات متحده به شدیدترین لحن ممکن استفاده از خشونت توسط دولت سوریه علیه تظاهرکنندگان را محکوم میکند؛ این استفاده فجیع از خشونت که برای فرونشاندن اعتراضات صورت میگیرد باید بلادرنگ خاتمه پیدا کند.
همچنین دبیرکل سازمان ملل، دولت انگلستان و دولت فرانسه نیز با وجود سکوت در قبال نسل کشی در بحرین و لیبی، اتفاقات سوریه را محکوم کرده و نسبت به آن ابراز نگرانی کرده اند.
در همین زمینه رابرت فیسک، نویسنده روزنامه انگلیسی ایندیپندنت در مقاله ای با انتقاد از برخورد دوگانه غرب با حوادث خاورمیانه، علت سکوت ایالات متحده و باراک اوباما، رئیس جمهور آن را حضور ناوگان پنجم این کشور در بحرین دانست و گفت: به همین دلیل است که هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه آمریکا با وجود انتقاد شدید از بشار اسد، رئیس جمهور سوریه، هیچ صحبتی در مورد آل خلیفه به میان نمی اورد.
وی افزود: خانواده حاکم بر این جزیره کوچک که کنترل اکثریت شیعه را بر عهده دارند، تظاهرات طرفداران دموکراسی را با کشتار، شکنجه و دستگیری حتی پزشکانی که در حال خدمت رسانی به تظاهرکنندگان زخمی بودند، پاسخ داد.
فیسک پرسید: واکنش غرب نسبت به این اقدامات چه بود؟ سکوت؛ سکوتی که رسانه های آمریکایی را در برگرفته و در رسانه های اروپایی، بخصوص انگلیسی واضح است، سکوتی طولانی که متاسفانه رسانه های عربی را نیز شامل شده است.
اين نویسنده به طور ویژه به شبکه الجزیره قطر اشاره کرده که قضایای خاورمیانه را به طور کامل پوشش می دهد، اما در خصوص بحرین این کار را انجام نداده است.
باید گفت این تغییر مواضع، نه فقط در بین کشورهای غربی و حامیانش که متاسفانه در بین بعضی از جناح های داخلی هم قابل مشاهده است.
پایگاه اطلاع رسانی بنیاد باران به ریاست سید محمد خاتمی در حالی که در خصوص حوادث بحرين به ذکر بيانيه هنرمندان و نیز بیانیه یوسف صانعي اکتفا کرده و درباره مصر، يمن و تونس هیچ کاری انجام نداده است، در خصوص اتفاقات سوریه، همان ادبیات رسانه های وابسته به آمریکا و اسرائیل را به کار برده است.
اما واقعیت در خصوص اتفاقات سوریه چیست؟
بسیاری از صاحبنظران معتقدند اتفاقات سوريه ریشه مردمی ندارد، بلکه ناشی از تحریک گروهک های خاص نظیر رفعت اسد، عموي بشار اسد و نیز تحریک جریان های وابسته به افرادی مثل سعد حريري است.
در همین زمینه، مشاور رئیسجمهور سوریه می گوید: تظاهرات مسالمتآمیز حقی مشروع است، اما آنچه رخ داده تلاشی فتنهافکنانه مي باشد که امنیت و ثبات مردم را نشانه گرفته، اما سوریه اجازه نخواهد داد که ثبات آن به خطر افتد.
نکته جالب توجه در سوریه، پشتیبانی مردمی از بشار اسد با وجود اختلافات مذهبی است؛ چرا که اکثریت مردم سوريه، از اهل تسنن هستند و بشار اسد، يك علوي است که به نظر صاحب نظران، این وحدت در عین اختلاف مذهبی، به دلیل روحیه ضد صهیونیستي اسد است.
حسن خدادی، مسئول بسیج دانشجویی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران در این باره معتقد است: بعد از پيروزي انقلاب اسلامي ايران، مسئله جديدي در حوزه سياست بين الملل ايجاد شد كه ماحصل انقلاب ايران بود و آن بحث مقاومت است؛ يعني مقاومت به يك نوع سياست در سطح جهان تبديل شد و این سیاست، در بعضی از كشورهاي خاورميانه كه بافت اسلامي دارند، مورد پذيرش قرار گرفت که يكي از اين كشورها سوريه است.
وی می افزاید: سوريه يكي از كشورهايي است كه در حوزه مقاومت قرار گرفته و به همراه ايران، عراق، فلسطين و لبنان هلال شيعي مقاومت را شكل داده است.
چندی پیش نيويورک تايمز در خصوص علت اهمیت یافتن ایجاد بحران در سوریه، با پرداختن به بحران سوريه تلویحا به دلیل اجرای این سیاست اشاره کرد.
نیویورک تایمز از قول يک مقام امنيت ملی کاخ سفيد نوشت: کاخ سفيد اميدوار است حتی اگر اسد بتواند قدرت خود را حفظ کند از تهران فاصله بگيرد؛ زيرا مردم سوريه با اعتراض های جاری نشان می دهند خواستار پايان يافتن چنان اتحادی با حکومت ايران هستند؛ ضمن اينکه دولت اوباما درباره چنان فاصله گيری از سوی اسد ترديد دارد.
مسئول بسیج دانشجویی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران نیز در این باره می گوید: تحولات اخير خاورميانه موازنه قوا را به ضرر اسرائيل و غرب، بخصوص آمريكا و انگلستان تغيير داده است.
وی می افزاید: يكي از مراكز ثقل اصلي سياست خاورميانه سوريه است؛ به همين علت كشورهاي بزرگ و نيز كشورهاي عربي خاورميانه كه خودشان هم اكنون درگير انقلاب هستند، خيلي دوست دارند كه داخل سوريه هم اتفاقاتي بيفتد.
خدادي تصريح مي كند: علت اتخاذ این سیاست علاوه بر بحث مقاومت، حمايتي است كه سوريه از جمهوري اسلامي ايران مي كند؛ اين گروهها به خاطر دشمني با ايران، تمام متحدان استراتژيك جمهوري اسلامي ايران را در خاورميانه هدف قرار داده اند و خواهان ايجاد بحران در اين كشورها هستند تا قدرت جمهوري اسلامي ايران و اسلام خواهان در خاورميانه كاهش پيدا كند.
دکتر حسین علایی، تحلیلگر مسائل بین الملل نیز ضمن اعتقاد به مستبد بودن حکومت سوریه می گوید: حکومت سوریه در عین آن که در داخل کشور مستبدانه عمل کرده، اما در سیاست خارجی مخالف اسرائیل است که این سیاست موجب شده تا این کشور در جبهه پایداری در مقابل اسرائیل و در حمایت از مردم فلسطین قرار گیرد.
وي مي افزايد: سوریه دارای وجهه ضدامپریالیستی نیز می باشد که دلیل این امر آن است که چون در زمان حاکمیت نظام دو قطبی در عرصه بین الملل (آمریکا و شوروی) سوریه جزو بلوک شرق محسوب می شد، همان سیاست های شوروی را در سیاست خارجی خود دنبال می کرد و به عبارتی حکومت مخالف سلطه آمریکا در منطقه به شمار می رفت، اما پس از فروپاشی شوروی، سوریه در عین برقراری رابطه با آمریکا، همچنان رگه های ضدامپریالیستی خود را حفظ کرد.
در پایان باید گفت هر چند نمی توان سیاست های داخلی سوریه را کاملا تایید کرد، اما با توجه به اینکه سوریه در جبهه مقاومت بر ضد رژیم صهیونیستی به عنوان دشمن اصلی مسلمانان، نقش مهمی ایفا می کند و مطالبه اصلی مردم خاورمیانه نیز در همین راستا می باشد، وقوع انقلاب با منشا کاملا مردمی و اسلامی در سوریه غیر قابل قبول است و عکس العمل جناح های داخلی در این زمینه، همگی در راستای تضعیف نظام جمهوری اسلامی صورت می گیرد؛ حرکتی که در ایام انتخابات 88، شبیه آن را در مورد روسیه دیدیم./انتهای پیام/