«روزي كه هر لب ترانه‌اي است»؛ اثري شاد و پر اميد

گروه فرهنگي «شبكه خبر دانشجو»؛ يكي از معدود اجراهاي نمايش جشنواره تئاتر دانشگاهي كه هم از متن خوبي برخوردار بود، هم اجراي نسبتا قابل قبولي داشت و هم مضمون و محتواي سازنده و با نشاطي، تئاتري بود به نام «روزي كه هر لب ترانه اي است» به نويسندگي و كارگرداني رها جهانشاهي.

اين تئاتر كه از فضايي شاد و ريتميك و با ديالوگ‌هايي موزون برخوردار بود و با اجراي موسيقي زنده با سازهاي سنتي ايراني همراهي مي شد در بستر داستاني ساده و عرفي به حقايقي جدي و شريف اشاره داشت و به نوعي هستي شناسي زندگي انسان امروز در جهان مدرن توجه و تنبه مي داد.

داستان مردي به نام «حسين قلي» كه در گيرودار عشق و زندگي و پول و شهرت و قدرت و عاطفه و... و بالاخره لايه‌هاي تو در توي زندگي، به رستگاري شيريني رهنمون مي شود و مخاطب را با داستان خود در راهي كه برايش آشنا و از جمله تجربه‌هاي مكرر خود اوست، همراه مي كند.

 

«روزي كه هر لب ترانه اي است» نمايشي با فضاي پرنشاط و آهنگين بود كه به هيچ وجه مخاطب را نه از خود دور مي كرد و نه خسته و نه احيانا او را به دام ابتذال و استهجان مي كشاند هر چند كه اگر كارگردان نسبت به اين موضوع دقت و دغدغه اي نمي داشت، استعداد فرو غلتيدن در چنين دامي را در خود داشت.

اين نمايش را مي توان از جمله معدود اجراهاي جشنواره دانست كه با روحيه اي اميدوارانه و نگاهي به «زندگي» نه «مرگ» با مخاطب روبرو مي شد.

در حاليكه مضمون و محور و مبناي بسياري از تئاترها پوچي و خودكشي و نيست انگاري و مرگ و مصيبت و تاريكي و سياهي است، وجود طراواتي بكر و ارزشمند و قابل قبول در اجرايي خوب و دوست داشتني مثل «روزي كه هر لب ترانه اي است» مي تواند هم چون ستاره اي در اين شب ديجور جشنواره تئاتر دانشگاهي بدرخشد و هر از گاهي، به اين فضاي مملو از تلخي و تيرگي، تلنگري از جنس ايمان و اميد بزند.

بي ترديد نمايش «روزي كه هر لب ترانه اي است» يكي از دوست داشتني ترين تئاترهاي اين دوره جشنواره تئاتر دانشگاهي است./انتهاي پيام/