آيت الله مصباح: آيت الله بهجت بزرگترین مشوق من در پرداختن به مسائل سیاسى بود
به گزارش گروه معارف «خبرگزاري دانشجو»، آيت الله مصباح يزدي با بيان اينكه زندگى اولیاى خدا براى سایر مردم الگو است، بنابراين باید آنها را شناخت و سرمشق قرار داد، گفت: وجود اين افراد براى تعلیم و تربیت بندگان از نعمتهاى بزرگ خداوند است و یكى از این شخصیتها در عصر ما حضرت آیت الله بهجت است كه از جهات زیادى مى تواند براى دیگران الگو و سرمشق باشد.
وي اشاره كرد: كسانى كه آيت الله بهجت را در حال عبادت و درس دیده باشند، شاید فكر كنند كه ايشان در مسائل سیاسى چندان سررشته نداشتند، اما بزرگترین مشوق من در پرداختن به مسائل سیاسى و اجتماعى ایشان بودند.
رئيس مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني (ره) افزود: آيت الله بهجت به صور مختلف به دوستان و شاگردانشان سفارش مىكردند كه به این گونه مسائل اهمیت بدهند و تاكيد داشتند كه اگر اشخاص غیرمقید به مسائل معنوى، به این كارها بپردازند، اجتماع به دست نااهلان خواهد افتاد و جامعه از مسیر اصلى خارج خواهد شد؛ به اين ترتيب در عین حال كه تأكید مىكردند درس فقه را بنویسید و در بحثها دقت كنید یا با توجه به سفارشات اخلاقى، توصیه مىكردند كه از مسائل سیاسى و اجتماعى، بخصوص در بعد فرهنگى دور نباشید.
مصباح يزدي ادامه داد: مراد ايشان از پرداختن به چنين اموري تصديگري سياسي نبود، بلكه فعاليتهاي فرهنگي مدنظرشان قرار داشت كه منافاتي با شئون طلبگي ندارد؛ براساس اسناد و مدارك موجود، گر چه اثري از آيت الله بهجت در نهضت اسلامي مشاهده نميشود، اما وي همواره مؤيد انقلاب بود و بر روحانيوني كه به نهضت پيوستند تأثير زيادي گذاشت؛ به گونهاي كه برخي او را در كنار امام خميني و علامه طباطبايي، سه ركن انقلاب در بعد تربيت روحانيون انقلابي ميدانند.
وي در مورد رابطه آيت الله بهجت با امام خميني گفت: ايشان گاهى پیغامهاى خاصى به امام خمینى(ره) درباره مسائل سیاسى مىدادند كه در یك مورد بنده و یكى دیگر از دوستان، واسطه رساندن این پیام به امام(ره) بودیم؛ متقابلا حضرت امام(ره) نيز به ایشان عنایت خاصى داشتند.
رئيس مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني (ره) بيان كرد: مرحوم حاج آقا مصطفى از قول امام(ره) نقل مىكرد: «از آن جا كه امام(ره) با مرحوم آیت الله بروجردى ارتباط نزدیكى داشتند، مبلغى را براى آيت الله بهجت به عنوان كمك به زندگى ساده ایشان گرفته بودند، ولى آيت الله بهجت قبول نكردند و امام(ره) هم مصلحت نمىدیدند كه این وجه را برگردانند، بنابراين به سختى و اصرار بر اینكه من از مال خودم به شما مىبخشم و اجازه بدهید كه این مبلغ را برنگردانم، پول را به عنوان هبه از مال شخصى حضرت امام (ره) قبول كردند.»
مصباح يزدي افزود: مسعودى، تولیت كنونى آستانه مقدسه كه زیاد خدمت حضرت امام (ره) رفت و آمد مىكرد، نقل مىكند گاهى كه گرفتارى خاصى براى امام (ره) پیش مىآمد و یا مریضى سختى داشتند، مرا خدمت آيت الله بهجت مى فرستادند و چند مرتبه پیش آمد كه ایشان دستور دادند، قربانى كنيد.
آيت الله بهجت با خواندن حديث يا نقل داستان تاريخي به طور غير مستقيم ما را نصيحت ميكردند
وي گفت: سعي ما بر اين بود كه چند دقیقهاى زودتر در كلاس درس حاضر شويم تا از مطالب اخلاقى و معنوى ايشان استفاده كنیم؛ آيت الله بهجت هم معمولاً پیش از درس به كلاس تشریف مىآوردند و به طور غیر مستقیم شاگردانشان را نصیحت مىكردند؛ ايشان حدیثى مىخواندند یا داستانى تاریخى از كسى نقل مىكردند كه مناسبت آن حدیث و داستان تاریخى با رفتار گذشته ما آن چنان بود كه گویى رفتار ما را بیان مىكنند و یا اگر قصور و نقصى در رفتار ما بود، با نقل یك حدیث و ذكر تكهاى تاریخى، آن را گوشزد مىكردند.
رئيس مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني (ره) ادامه داد: همه دوستان هر كدام به مناسبتى چنین استنباطى داشتند و معتقد بودند كه ایشان مطالبى مىگویند كه بر زندگى ما و مشكلى كه در زندگى داریم، تطبیق دارد و با ذكر این داستان و حدیث مشكل ما را حل مىكنند یا اگر قصور و اشتباهى داشتیم، تذكر مىدهند؛ این روش ایشان در برخورد با دیگران براى تربیت آنها بود.
استادان فقه و اصول و عرفان آيت الله بهجت
مصباح يزدي گفت: این شخصیت والامقام در فقه از مرحوم آقا شیخ محمدكاظم شیرازى (شاگرد مرحوم شیخ میرزا محمد تقى شیرازى) از استادان بسیار برجسته نجف اشرف و در اصول هم از مرحوم آقاى نائینى و بعد بیشتر از مرحوم آقا شیخ محمد حسین اصفهانى (كمپانى) استفاده كرده بودند؛ مدت بهرهمندي ایشان از مرحوم اصفهانى بیشتر بوده است و از نظر رفتار هم خیلى تحت تأثیر اين شخصيت قرار داشتند، گاهى مطالبى را از ایشان با اعجاب نقل ميكردند و بعد همان نمونهها در رفتار خودشان ديده ميشد كه دلالت بر تأثيرپذيري شخصیت معنوى ایشان داشت.
وي بيان كرد: مرحوم آقا شیخ محمد حسین تقید خاصي به فعالیت هاى علمى داشتند، به طوري كه آیت الله بهجت از آقا شیخ محمد حسین اصفهانى نقل مى كردند كه «13 سال در درس مرحوم آخوند خراسانى صاحب كفایه شركت كردم. در طول این 13 سال فقط یك شب موفق نشدم در كلاس درس ایشان حضور نيابم و آن شبى بود كه به زیارت كاظمین رفته بودم و به موقع نرسیدم. در بین راه كه مى آمدم، حدس مى زدم كه ایشان در این شب چه مطالبى را بیان خواهند كرد و پیشاپیش آنها را نوشتم و بعد كه به نجف آمدم و با دوستان صحبت كردم، دیدم تقریباً همه مطالبى را كه ایشان بیان فرموده بودند، پیشاپیش حدس زده و یادداشت كرده بودم و تقریباً نوشته من چیزى از درس ایشان كم نداشت.»، بنابراين با این موقعیت علمى كه مى توانستند درس استاد را پیشاپیش بنویسند، ولى مقید بودند كه یك جلسه هم درس استاد فوت نشود.
رئيس مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني (ره) در رابطه با شخصيت استاد آيت الله بهجت گفت: مرحوم آقا شیخ محمد حسین مقید بودند پاى سماور بنشینند و كفش ها را جفت كنند و در عین حال زبان ایشان مرتب در حال حركت بود و خیلى تند تند چیزى را مى خواندند كه ما متوجه نمى شدیم چه ذكرى است كه ایشان این قدر مقید است در حال نشستن و برخاستن مرتب تكرار كنند؛ یكى از دوستان كه با ایشان خیلى مأنوس تر بود (ظاهراً مرحوم آقا شیخ على محمد بروجردى) سوال كردند: این چه ذكرى است كه حتى بین سلام و احوالپرسى آن را ترك نمى كنید؟ ایشان لبخندى زده و بعد از تأملى فرموده بود: خوب است انسان هر روز هزار مرتبه «انا انزلنا» بخواند.
مصباح يزدي گفت: علاوه بر تلمذ از محضر مرحوم آقا شیخ محمد حسین و سایر استادان نظیر مرحوم نائینى كه از ایشان نكات اخلاقى ممتازى نقل مى كردند، از مرحوم آقا میرزا على قاضى نیز مستقیماً بهره برده و نزد ایشان شاگردى كردند؛ مرحوم قاضى در تربیت افراد در جهات معنوى و عرفانى ممحض بودند و بزرگانى مثل مرحوم علامه طباطبایى، مرحوم آقا شیخ محمدتقى آملى و مرحوم آیت الله بروجردى تربيت كردند و حتى برخى مراجع در جنبههاى اخلاقى و عرفانى از وجود ایشان بهره بردهاند./انتهاي پيام/