کد خبر:۱۲۶۷۹۹
لقمه حرام مانند ذرات آهن جذب آهنرباي معصيت ميشود
... معصیتها مثل آهن ربا و لقمه حرام مانند ذرّات آهن است، اگر در وجود انسان لقمة حرامي نباشد، با حفظ خود از کنار معصیتها عبور مي کند، امّا وقتی که لقمة حرامی را خورد، با عبور از كنار معصیّت مجذوب آن میشود.
گروه انديشه «خبرگزاري دانشجو»؛ آیتالله حائری شیرازی در کتاب «پندها و اندرزها» درباره لقمه حلال و حرام این گونه میآورد: آهن ربا، ذرّه آهن را هر کجا باشد، به سمت خود میکشد. اگر یک مقدار پنبه را از کنار یک آهن ربا عبور دهید، آهن ربا کششی نسبت به پنبه ندارد، امّا اگر مقداری خردة آهن را درون پنبه قرار دهیم، در این حالت پنبه به سمت آهن ربا کشیده شده و جذب آن میشود.
در اینجا خود پنبه جذب نمیشود؛ بلکه برادههای آهنی که با خود آهن ربا هم جنس هستند، به سمت آن کشیده می شوند.
معصیتها مثل آهن ربا و لقمة حرام مانند ذرّات آهن است، وقتی که انسان در وجودش لقمه حرام نباشد، میتواند از کنار معصیتها عبور کند و خود را نگه دارد، امّا وقتی که لقمة حرامی را خورد، از کنار معصیت که میگذرد، مجذوب آن میشود، این خاصیت درونی نان و لقمة حرام است.
اگر لقمه صددرصد حلال که با کار صحیح درست به دست ميآيد مصرف شود، با عبور از کنار عبادات، جذب آنها میشود، از کنار امامزاده که میگذرد، به زیارت آن میل و گرایش پیدا میکند. میل و گرایش به مسجد، روضه و تربت شهدا پیدا میکند و این جزو خاصیت و ذات لقمهای است که از همه جهت حلال باشد.
هنگامی که انسان آن را مصرف میکند، در انسان نوری را ایجاد میکند. همة طاعات و عبادات، جذابیّت و گیرایی دارند؛ ولی همة آنها با لقمة حلال سنخیّت دارند، نه تنها با لقمة حلال، با مسکن و لباس حلال و امثال اینها هم سنخیّت دارند. در محلّی که از راه حلال به دست آوردهاید، موقع نماز که فرا میرسد، نسبت به نماز شوق و رغبت پیدا میکنید، امّا اگر از راه حرام به دست بیاید، وقتی که در آن محل غیبتي شود، نسبت به غیبت میل پیدا میکنید و قوة جلوگیری کم میشود. حلال و حرام وقتی مخلوط شود، طاعات و معصیت هم با هم مخلوط می شود.
در اینجا خود پنبه جذب نمیشود؛ بلکه برادههای آهنی که با خود آهن ربا هم جنس هستند، به سمت آن کشیده می شوند.
معصیتها مثل آهن ربا و لقمة حرام مانند ذرّات آهن است، وقتی که انسان در وجودش لقمه حرام نباشد، میتواند از کنار معصیتها عبور کند و خود را نگه دارد، امّا وقتی که لقمة حرامی را خورد، از کنار معصیت که میگذرد، مجذوب آن میشود، این خاصیت درونی نان و لقمة حرام است.
اگر لقمه صددرصد حلال که با کار صحیح درست به دست ميآيد مصرف شود، با عبور از کنار عبادات، جذب آنها میشود، از کنار امامزاده که میگذرد، به زیارت آن میل و گرایش پیدا میکند. میل و گرایش به مسجد، روضه و تربت شهدا پیدا میکند و این جزو خاصیت و ذات لقمهای است که از همه جهت حلال باشد.
هنگامی که انسان آن را مصرف میکند، در انسان نوری را ایجاد میکند. همة طاعات و عبادات، جذابیّت و گیرایی دارند؛ ولی همة آنها با لقمة حلال سنخیّت دارند، نه تنها با لقمة حلال، با مسکن و لباس حلال و امثال اینها هم سنخیّت دارند. در محلّی که از راه حلال به دست آوردهاید، موقع نماز که فرا میرسد، نسبت به نماز شوق و رغبت پیدا میکنید، امّا اگر از راه حرام به دست بیاید، وقتی که در آن محل غیبتي شود، نسبت به غیبت میل پیدا میکنید و قوة جلوگیری کم میشود. حلال و حرام وقتی مخلوط شود، طاعات و معصیت هم با هم مخلوط می شود.
منبع: مركز اسناد انقلاب اسلامي /انتهاي پيام/
لینک کپی شد
گزارش خطا
۰