«يكشنبه غم انگيز»؛ و يهوديها همچنان مظلومند... !
گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، «يكشنبه غم انگيز» بي ترديد در ادامه روند ازلي و ابدي فيلم هاي ساخته شده است كه سعي مي كنند به هنرمندانه ترين شكل ممكن مظلوم نمايي يهوديت را با عنوان محور اصلي فيلم و تم جدي اثر حفظ كنند.
دراين فيلم ادامه اين روند در غالب و محتواي به شدت حرفه اي و جذاب دنبال مي شد.
«يكشنبه غم انگيز» را مي توان يكي از سينمايي ترين آثار معاصر جهان دانست كه دين خود را به آن انگاره مبنايي به خوبي هرچه تمامتر ادا مي كند.
در فيلم «يكشنبه غم انگيز» چيدمان و ميزانسن سينمايي كار «محمل» و «محفلي» مي شود براي ظهور و بروز رقت انگيز و هيجان آور يهوديت مظلوم و يهودي هاي مورد ظلم و ستم واقع شده.
محفل فيلم رستوراني است كه توسط سه نفر يك زن و دو مرد اداره مي شود و محمل فيلم منظومه اي است از داستانك ها، ارتباطات، عواطف و موقعيت هاي رومانتيك ميان آدم ها در فضاي ملهم از عشق و سياست و تاريخ و جنسيت و انديشه.
تلفيق عناصر سينمايي در كنار تداعي مفاهيم سياسي و تنظيم انديشه هاي خاص اومانيستي فيلم موقعيت بكر و بسيار ملتهبي را در «يكشنبه غم انگيز» پديد آورده است.
اين فيلم را مي توان در عين حال به معناي واقعي كلمه مصداق تام و تمام يك فيلم نمادين با اشارات و كنايات و استعارات و تشبيهات متنوع و متعددي دانست كه پيش و بيش از هر چيز خود را مديون و مرهون عقبه انديشگي و فضاي فكري اومانيستي- فرويدي خود مي داند.
«يكشنبه غم انگيز» عنوان يك ملودي موسيقايي است. قطعه اي كه نوازنده پيانو كه يكي از سه ظلع مثلث اداره كننده رستوران است پديد آورده و مي نوازد.
اجراي اين قطعه موسيقايي كه توسط گروهي راديويي ضبط شده و براي مخاطبان راديو پخش گرديده به دليل شدت تاثير گذاري و حدت حس رومانتيكش باعث خودكشي افراد متعددي گشته كه شنودگان اين قطعه بوده اند.
رستوراني كه محل اجراي اين قطعه بوده و در بوداپست واقع شده همانطور كه اشاره شد توسط سه نفر اداره مي شود دو مرد و يك زن، مردي نوازنده پيانو، مردي مدير رستوران و زني خدمتكار.
تنظيم روابط اين سه نفر در تلاقي با محور داستاني فيلم در پيوند با مضامين سياسي و تاريخي و فرهنگي اش اتمسفري پديد مي آورد كه «يكشنبه غم انگيز» محصول در هم جوشي و هم پوشاني آنهاست.
همانطور كه گفته شد فيلم ادامه دهنده راه ظاهرا بي پاياني است كه در سينماي غرب براي دفاع از يك حقيقت و حيثيت ادعايي در مورد يهوديان، سال هاي سال است كه پي گرفته شده است كه همان ظلم و تعدي، تجاوز و وحشيگري آلمان هاي نازي و سربازان هيتلر نسبت به يهوديان باشد.
نكته جالب توجه در اين موضوع اين است كه سينماي غرب هنوز كه هنوز است پس از سال هاي سال اين موضوع را همچنان زنده، جدي و سرپا نگه داشته و از فهرست شيملر گرفته تا «يكشنبه غم انگيز» در فضايي هنرورزانه، جدي و معتبر به اين موضوع دامن مي زند و آن را به وسيله هنر سينما همچنان زنده و پويا نگه مي دارد و به بهترين و جذاب ترين شكل ممكن به نسل بعد منتقل مي كند.
«يكشنبه غم انگيز» يكي از جذاب ترين و سينما ورزانه ترين آثار معاصر جهان در حوزه فيلم هايي است كه بر مبناي يك مضمون سياسي فكري از پيش تعيين شده ساخته شده اند اما به شدت و جديت خود را وام دار و وفادار به ارزش هاي بصري و سينمايي مي دانند.
ميزانسن فيلم با عنوان برآيندي از فرآيند تصوير، بازيگر، متن، حركت دوربين، لوكيشن و قاب بنديها و به ويژه موسيقي كه عنصر محوري، اساسي و حياتي در فيلم است به جذابيت و گرايي هرچه تمامتر مخاطب را به فضاي فيلم و دنياي فكري سازنده اش رهنمون مي سازد.
اي كاش سينماگران ما و كساني كه بنا دارند درباره ارزش هاي فكري، رويدادهاي تاريخي و مضامين معرفتي ما فيلم بسازند مي توانستند روش ها و الگوهاي سينما ورزانه معتبر را از آثار اينچنين اخذ و اقتباس كنند و آن را در خدمت تفكر، پيام و انديشه بومي خود قرار دهند اين امر البته مي بايستي به دور از سطحي نگري و شعارزدگي و در فضاي ملهم از سينماورزي استاندارد و الگو صورت پذيرد وگرنه نتيجه كار همان چيزهايي مي شود كه طي سي سال گذشته با عنوان آثار سفارشي كه تنها به درد بايگاني شدن مي خورند با آن روبرو بوده ايم./انتهاي پيام/