بازخوانی خاطره یک فرار ذلت بار

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»؛ اسرائیل پس از هجوم به لبنان در سال 1982 اقدام به وضع قوانین و سیاست هایی جهت عادی سازی اوضاع و توسعه روابط اقتصادی مستقیم از جنوب لبنان كرد.

 

پس از چند روز، پرچم اسرائیل بر سر در استانداری صیدا برافراشته شد و کمتر از یک ماه بعد، مدیرکل وزارت صنایع و تجارت این کشور، جمعی از تجار لبنانی را به اسرائیل دعوت كرد که نتیجه این سفر، امضای اولین قرارداد تجاری میان دو طرف به ارزش 30 هزار دلار بود.

 

همچنین شرکت هواپیمایی اسرائیلی «العال» دفتری را در شهر صیدا افتتاح کرد تا لبنانی ها بتوانند از طریق فرودگاه های اسرائیل به نقاط دیگر جهان پرواز کنند.

به تدریج، با دخالت های اشغالگران، اقتصاد جنوب لبنان ورشکسته شد؛ زیرا محصولات این منطقه نمی توانست به بازار بیروت و یا بقیه نقاط لبنان برسد و این تاکتیک اسرائیل بود تا با ضربه زدن به اقتصاد توده مردم، حضور خود را تثبیت کند.

اولین قیام مردمی علیه اشغالگران به رهبری «شیخ راغب حرب» اتفاق افتاد و نتیجه آن فراگیر شدن قیام مردمی در جنوب لبنان از طریق مساجد و حسینیه ها بود.

پس از راه اندازی دوره های آموزش نظامی در بقاع توسط سپاه پاسداران به تدریج هسته های مقاومت تشکیل و ابتدا به بیروت که در محاصره بود، اعزام شدند.

شروع حرکت نظامی حزب الله همزمان بود با فرصتی که اسرائیل به یاسر عرفات و رزمندگان فلسطینی برای خروج از لبنان در اوت 1982 داده بود، در اين شرايط حزب الله از عملیات محدود در داخل روستاهای جنوب لبنان آغاز کرد و سپس به عملیات گسترده پرداخت كه مهمترین عملیات نظامی حزب الله در این مقطع، نابود کردن مقر فرماندار نظامی ارتش اسرائیل در شهر صور لبنان بود.

 

جوانی از جنوب لبنان به نام احمد قصیر 11 نوامبر 1982 (20/8/1361) طی یک عملیات استشهادی، با اتومبیلی که در آن صدها کیلوگرم مواد منفجره کار گذاشته شد بود، مقر فوق را با خاک یکسان ساخت و 76 افسر و سرباز اسرائیلی را به هلاکت رساند.

 

به تدریج، عنوان مقاومت اسلامی با هدف قرار گرفتن پایگاه های حزب الله توسط هواپیماهای اسرائیل و یا استفاده مزدوران اسرائیل از اتومبیل های بمب گذاری شده در بعلبک، به صورت غیر رسمی به سر زبان ها افتاد.

جنبش مقاومت اسلامی لبنان که تحت تاثیر انقلاب اسلامی و با محوریت اعتقاد شیعی به اهل بیت (ع) شکل گرفته بود با محبوبیتی که در میان ساکنان منطقه پیدا کرد طی 18 سال توانست عرصه را براشغالگران صهیونیست تنگ کند و آنها را در وضعیت انتخاب بین دو گزینه سخت قرار دهد؛ به گونه‌ای که یا باید می‌ماندند و هر روز متحمل تلفات نظامی می‌شدند و یا اینکه حقارت شکست در جنگ را پذیرفته و به خروج از لبنان تن می‌دادند که در نهایت رژیم صهیونیستی گزینه دوم را انتخاب کرد.

اگر تا پیش از عقب نشینی سال 2000، راهبرد نظامی ارتش صهیونیستی بر منطق بازدارندگی تعریف و توجیه می‌شد، پس از شکست در این جنگ، ماهیت راهبرد نظامی این رژیم از احداث سپر دفاعی گرفته تا برگزاری رزمایش دفاع شهری ماهیت انفعالی پیدا کرد.

 

«نوعام بن تسفی» آخرین افسر صهیونیست که فرماندهی منطقه جنوب غربی لبنان در مقر فرماندهی ارتش رژیم صهیونیستی در شهرک «بنت جبیل» را بر عهده داشته، درباره عقب نشینی سال 2000 از لبنان می گوید: «ارتش اسرائیل به گونه‌ای عقب نشینی کرد که خودروها و تجهیزات نظامی را در خاک لبنان رها کرد و سربازان با ذلت و حقارت از کنار دست عناصر ارتش لبنان فرار می‌کردند.»

 

مقام معظم رهبری، پس از این پیروزی غرور آفرین در پیامی که چهارم خرداد سال 79 صادر کردند، ضمن تبریک به رزمندگان مقاومت فرمودند: اين حادثه‏ى عظيم، منشأ مقايسه‏اى به ياد ماندنى ميان دو گونه رفتار با دولت خشن و زورگوىِ صهيونيست و حاميان بى انصافِ آن است؛ رفتارى از سر شجاعت و عدالت خواهى و متكى بر فداكارىِ مؤمنانه جوانان و رفتارى از سر تسليم و گريز و متكى بر تصميم مستكبران.

ایشان با اشاره به آیه آخر سوره حشر، رزمندگان مقاومت را مثل همان كشتزارى دانستند كه «جوانه خود را از خاك برآورد، پس آن را مايه دهد تا ستبر شود و بر ساقه خود بايستد و دهقانان را به شگفت آورد تا خدا از بالندگى آنان كافران را به خشم افكند.»/انتهای پیام/