بوروكراسي‌هاي اداري، مخترع را از دريافت حمايت پشيمان مي‌كند

مهدي حسيني در گفت‌وگو با خبرنگار علمي «خبرگزاري دانشجو»، بيان داشت: تبديل علم به ثروت و تجاري سازي نوآوري هاي يكي از مهمترين دغدغه هاي محققان، مخترعان و نوآوران از ابتدا تا كنون بوده است.

 

وي با تاكيد بر اينكه بحث تبديل علم به ثروت بيش از آنكه تبديل به عمل شود در حد يك شعار باقي مانده است، افزود: در ايران و ساير كشور هاي اسلامي از ساليان گذشته دستاوردهاي علمي و پژوهشي بسياري توسط محققان صورت گرفته است كه به دليل عدم حمايت لازم، اين دستاوردها توسط كشورهاي اروپايي به بهره برداري رسيد.

 

اين مخترع ضمن انتقاد از بوروكراسي هاي اداري بسيار براي حمايت از طرح هاي پژوهشي تصريح كرد: در حال حاضر براي كوچكترين حمايتي بايد مخترع وقت زيادي را به ساز و كارهاي اداري اختصاص دهد كه معمولا افراد پس از طي چند مرحله از ادامه كار پشيمان مي شوند.

 

حسيني تاكيد كرد: در حال حاضر در بحث حمايت هاي معنوي ارگان هاي خاصي وارد عمل شده و از مخترعان حمايت مي كنند، اما مسئله حمايت هاي مالي است كه بايد مورد توجه بيشتر قرار گيرد.

 

وي بيان داشت: يك محقق در ايران صرفا محقق نيست بلكه تمام مراحل از انجام تحقيق گرفته تا تجاري سازي آن بايد توسط خود فرد انجام گيرد، در حالي كه در كشورهاي پيشرفته بنگاه هاي خاصي براي اين امور ديده شده و محقق تنها به انجام تحقيق مي پردازد.

 

اين مخترع با بيان اينكه البته حمايت ها از مخترعان در سال هاي اخير تا حدودي بيشتر شده است، گفت: در حال حاضر حركت هاي خوبي در پارك هاي علم و فناوري براي حمايت از طرح هاي پژوهشي و تجاري سازي آنها آغاز شده است كه بايد مورد توجه بيشتر قرار گيرد.

 

 

حسيني تاكيد كرد: در حال حاضر دوره هاي خوبي چون ايده پردازي، تجاري سازي ايده و نوآوري و دوره ثبت پتنت در برخي از پارك ها ارائه مي شود، اما بسياري از محققان و مخترعان از برگزاري اين دوره ها بي خبرند؛ لذا بايد مشاوران برجسته اي در پارك هاي علم و فناوري براي ارائه راهنمايي هعاي لازم به محققان ايجاد شود.

 

وي يكي ديگر از مشكلات مخترعان را عدم ثبت بين المللي پتنت ها عنوان و اضافه كرد: بسياري از مخترعان با اختراعاتي كه ثبت داخلي دارد در نمايشگاه هاي خارجي شركت مي كنند و به دليل عدم ثبت بين المللي اين طرح ها بازديد كنندگان به راحتي مي توانند آن طرح را به نام خود در خارج ثبت و از آن بهره برداري كنند.

 

اين مخترح جوان تاكيد كرد: هزينه ثبت بين المللي پتنت بسيار بالاست و بيش از 15 ميليون تومان نياز دارد كه هر فردي امكان پرداخت اين هزينه را ندارد.

 

حسيني ادامه داد: در اين زمينه معاونت هاي پژوهشي سازمان ها يا ارگان هاي مختلف مي توانند براي ثبت بين المللي طرح با مخترع قرار داد بسته و طبق قرارداد در سود حاصل از تجاري سازي طرح سهيم شوند.

 

وي تاكيد كرد: البته هر طرحي نبايد امكان گرفتن ثبت بين الملي را داشته باشد؛ چرا كه برخي از طرح ها نيازمند كارهاي پژوهشي و تحقيقاتي بيشتر هستند./انتهاي پيام/