شکافنده علم

گروه انديشه «خبرگزاري دانشجو»؛ مشهورترین لقب امام محمد باقر (ع) باقرالعلوم است؛ لقبى که رسول گرامى اسلام (ص) ایشان را به آن ملقب فرمودند.
 

نبى اکرم (ص) به جابر بن عبدالله انصارى، از صحابه گرانقدر خود فرمودند: «جابر تو زنده خواهى ماند و فرزندم محمد بن على بن الحسین بن على بن ابى طالب (ع) را که نامش در تورات باقر است، می‌بینی، آن گاه که او را دیدى سلام مرا به او برسان.»
 

از جابر بن عبد الله جعفى که یکى از شاگردان امام بود سوال شد، چرا محمد بن على (ع) را باقر نامیدند؟ گفت: لانه بقر العلم بقراً اى شقه شقاً و اظهره اظهاراً؛ یعنی او زمین علم را شکافت و حقایق پنهان آن را آشکار ساخت.
 

همچنین پیامر اسلام(ص) فرمودند «ویخرج من صلبه سمیى واشبه الناس بى یبقر العلم بقراً و ینطق بالحق...» يعني از صلب امام زین العابدین (ع) فرزندى خواهد آمد که نامش نام من است و در خلقت و شمایل شبیه من، او علم را می‌شکافد؛ چنان که کشاورزى زمین را بشکافد.
 

ابن حجر، از علماى اهل تسنن درباره امام پنجم(ع) می‌گوید: او را باقر از این جهت گفتند که همچنان که زمین را می‌شکافند تا گنج و معادن و منابع و جواهر ارزشمند آن را کشف و استخراج کنند، او نیز زمین علم را شکافت و دقایق و حقایق احکام را آشکار ساخت، لذا او را باقر علم و جامع و ناشر علم و بلند گرداننده‌ آن گفتند و این نکته‌اى است واضح که جز بر کوردلان مخفى نماند.
 

محمد بن طلحه شافعى درباره‌ امام باقر (ع) می‌گوید: محمد بن علی، ابو جعفر، باقر العلوم، شکافنده دانش و جامع و ناشر علم بود؛ قلبش پاکیزه، علمش بالنده، نفسش طاهر و اخلاقش شریف بود؛ عمرش را در اطاعت خداوند سپرى کرد و به عالىترین درجات تقوى راه یافت.
 

ذهبى نيز در اين باره می‌گوید: محمد بن على از کسانى بود که بین علم و عمل، آقایى و شرف و نیز وثاقت و وزانت جمع کرد و صلاحیت براى خلافت داشت.

 

منبع: سايت تخصصي تاريخ اسلام/انتهاي پيام/