كيستي و جايگاه امام در زيارت «جامعه كبيره»

گروه انديشه «خبرگزاري دانشجو»؛ بايد اذعان كرد كه مقام رفيع امام را كسي جز امام معصوم نمي‌تواند تبيين كند و در همين راستا امام هادي (ع) در زيارت جامعه كبيره، امامان معصوم (ع) را امامان هدايت، چراغ هاي تاريكي‌ها، نشانه‌هاي پرهيزكاري، صاحبان خرد، پناهگاه مردمان، نمونه هاي اعلاي الهي و حجت‌هاي خدا بر اهل دنيا و آخرت معرفي كرده است.

 

همچنين امام هادي (ع) امامان را جايگاه‌هاي شناسايي خدا، مسكن هاي بركت خدا، معدن هاي حكمت خدا، نگهبانان سر پروردگار و حاملان كتاب خدا و اوصياي پيامبر خدا (ص) دانسته است.

 

اين امام همام امامان معصوم را دعوت كنندگان به سوي خدا، راهنمايان به راه‌هاي خوشنودي خدا، استقرار يافتگان در فرمان پروردگار، كاملان در محبت خدا، مخلصان در توحيد، آشكاركنندگان امر و نهي خدا و بندگان گرامي او دانسته كه هرگز بر خداوند در گفتار پيشي نگيرند.

 

در اين زيارت گران‌سنگ، امامان(ع) به عنوان نمايندگان خدا، برگزيدگان او، گنجينه‌ دانش پروردگار، راه و نور و برهان روشن او، پيشوايان راهبر، راه يافته و معصوم، گرامي و مقرب، پرهيزكار و راستگو  و زبده‌اي معرفي شده‌اند كه فرمانبرداران خدا، قيام كنندگان به فرمان او و انجام‌دهندگان خواسته‌اش هستند.
 
حضرت مي فرمايند: خداوند امامان را پسنديد تا جانشينانش در زمين و حجت‌هاي او بر بندگانش، ياوراني براي دينش، نگهبانان براي رازش، گنجينه داران براي دانشش، مفسران وحي‌اش و پايه‌هاي توحيدش، گواهان بر خلقش و نشانه‌هايي براي بندگانش باشند.

 

در اين زيارت مي‌خوانيم كه خداوند امامان را به صورت نورهايي آفريد و گرداگرد عرش قرار داد، با آوردنشان در اين جهان بر ما منت نهاد و در خانه‌هايي قرارشان داد كه نام و ياد او در آن‌ها برده شود.

 

امام علي النقي (ع) در زيارت جامعه كبيره امامان را وجودهاي گران‌بهايي معرفي مي كنند كه فرمانبرداري از آنها فرمانبرداري از پروردگار است؛ آنچه را كه خداوند به امامان داده به هيچ يك از جهانيان نداده است، هر شخص شريفي در برابر مقام رفيعشان سر به زير آورده و هر متكبري به فرمانبرداري آنان گردن نهاده و هر گردنكشي فروتن گشته و زمين به نور وجودشان روشن شده است.

 

در زيارت جامعه از امامان(ع) به عنوان كساني ياد شده كه خداوند، عالم وجود را به بركتشان آغاز كرد و به وجود آنها نيز به پايان خواهد رساند.

 

حضرت بيان مي كنند: به خاطر وجود مقدس امامان(ع) است كه باران مي‌بارد و به يمن وجود و بركتشان، خداوند آسمان را نگه مي‌دارد و به وسيله آنها غم و اندوه زدوده شده و هر سختي و ناگواري برطرف مي‌شود.

 

امام دهم (ع) خاطرنشان مي كنند: اين امام است كه خداوند به وسيله‌ او ما را از ذلت و بدبختي بيرون آورده و از سختي‌ها و گرفتاري‌ها نجات داده و گشايشي حاصل مي‌كند؛ خداوند متعال به وسيله امام معصوم، ما را از پرتگاه هلاكت و نابودي و از آتش جهنم نجات مي‌دهد و به وسيله‌ دوستي و پيروي از آنها، دستورات دينمان را تعليم مي‌دهد.

 

ادامه دارد ...
 

 /انتهاي پيام/