شبكه اجتماعي؛ تارهاي تنيده در تنور مدرنيته

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ ديويد فينچر كارگردان با سابقه و خوش قريه سينمايي را با آثار ارزشمندي مي شناسيم كه در كارنامه سينمايي او گوياي سينماگري است كه با تسلط و اشرافي رشك برانگيز بر عناصر سينما هميشه مضاميني جدي و بكر را براي داستان پردازي ها و روايتگري هاي سينمايي اش انتخاب مي كند.

مرور كارنامه سينماي فينچر و بر قله آن فيلم ارزشمند و حيرت آور «هفت» گوياي اين حقيقت است.

اما اين بار نيز ديويد فينچر در فيلم بسيار مهم و بحث برانگيز شبكه اجتماعي بر روي موضوع قابل توجه و فراگيري دست گذاشته كه پديده اين سال هاي اخير در حوزه مسائل اجتماعي و فرهنگي و سياسي است.
 

بحث شبكه هاي اجتماعي در حوزه فضاي مجازي و به ويژه موضوع پديده فيس بوك.

اين بار كارگردان با سابقه و خوش قريه سينما اثري جدي، خوش ساخت و جذاب در بستر يك داستان هيجان انگيز و خلاقانه و با توجه و تمركز به جهان اينترنت آفريده است.

شايد مثل بسياري از منتقدان موضوع جالبي باشد كه نگارنده نيز به بحث دنباله روي و شباهت هاي اين فيلم با اثر شاهكار و جاودانه اورسن ولز همشهري كين بپردازد اما اين موضوع هم به دليل جذابيت فوق العاده و هم به جهت رويكرد كاملا فني و اختصاصي اش در حوزه سينما مجال و موقعيت ديگري را مي طلبد كه شايد در آيند و يا بخش هاي بعدي اين مطلب به آن بپردازيم.

 

اما در اينجا به ذكر همين نكته بسنده مي كنيم كه اساسا مقايسه دو شخصيت مارك زاكر برگ و چارلز فاستر كين در دو فيلم شبكه اجتماعي و همشهري كين مي تواند ره يافت مفيد دست آموز و جذابي باشد در امتداد خلاقيت هاي سينماي و بازتاب هاي ماندگار تاريخ سينما و شاهكارهاي جاودانه اش در سينماي امروز با تمامي تفاوت ها و اختلافات در مختصات و مقياس هاي كمي و كيفي.

اما «شبكه اجتماعي» داستان مهيجي دارد كه در اتمسفر متمركز در تكنولوژي يارانه و فضاي مجازي روايت و دنبال مي شود.

فيلم با رويكردي منتقدانه و آگاهانه به آسيب شناسي زمان و زمانه اي مي پردازد كه بشر معاصر در اسارات مدرنيته و تكنولوژي به شكل مهيب و خطرناكي گرفتار آمده و از همين ره آورد گويا و جوياي فراز و فرودهاي اين دوران و مختصاتش و نيز توجه به نحيف و كمرنگ شدن نقش انسانيت و اخلاق در ادامه اين راه است.

شايد يكي از برجستگي هاي شكبه اجتماعي اين باشد كه فيلم از دل دوران و آدم هاي دنياي مدرن تكنولوژيك بيرون مي آيد و در بستر داستانش ما را با متن و واقعيت هاي سخت افزاري و نرم افزاري اين حوزه بيش از پيش آشنا مي كند. علاوه بر اين انتخاب داستان زمينه و اصلي شبكه اجتماعي جذابيتي خاص به آن مي بخشد كه همان بگراند نحيف و در عين حال انرژي بخش و گيراي عشق شكست خورده شخصيت اصلي فيلم باشد.

عجيب و تا حدي حيرت آور است و درست مثل يك بارقه و جرقه سينماورزانه كه همان مضمون و زمينه داستاني كه از همشهري كين در سال هاي سال پيش در ذهنمان شكل گرفته بود در محصول شاخص سال 2010 سينماي امريكا دوباره تكرار مي شود آنهم در فيلمي از ديويد فينچر با موضوعي كاملا مدرن، اجتماعي و زائيده دو مولفه يكي تكنولوژي و علم بشر و پيشرفت هاي علمي او و ديگري شرائط بغرنج خطير و تاثر برانگيز او در فضاي فكر و انديشه و هستي شناسي و زيست انساني اش.

«شبكه اجتماعي» در ميان اهالي سينما مخاطبان و منتقدان در سراسر جهان و ايران جايگاه فوق العاده اي پيدا كرد. منزلتي كه شايد در كنار نام فينچر و علاوه بر ويژگي هاي ساختاري و مضموني فيلم بازتابي از ارتباط فيلم با يك پديده مهم و تاثير گذار اجتماعي هم باشد:‌ فيس بوك

فيلم «شبكه اجتماعي» درست در روزگاري توليد مي شود و به نمايش در مي آيد كه شاهد بروز و ظهور انقلاب هاي گسترده و پي در پي مردمي در منطقه خاورميانه و شمال آفريقا هستيم انقلاب هايي كه نمي توان نقش شبكه هاي اجتماعي، فضاي مجازي و به ويژه فيس بوك را در آنها ناديده گرفت.

درباره شكبه اجتماعي اثر تاثير گذار جنجال برانگيز ديويد فينچر بازهم خواهيم گفت./انتهاي پيام/