قانوني به نام سقف قرارداد و فرار بازيكنان به ليگ‌هاي عربي

گروه ورزشي «خبرگزاري دانشجو»؛ پس از اعلام سقف قرارداد و تصميم جدي مسئولين فدراسيون براي اجراي اين قانون جامعه فوتبال دچار دو دستگي شد و كارشناسان نظرات گوناگوني را در خصوص سقف قرارداد مطرح كردند.

برخي به كل مخالف اين قانون بودند و اجراي آن را باعث ميان تهي شدن ليگ برتر مي دانستند و برخي ديگر از اين قانون استقبال كردند و آن را عاملي براي ايجاد عدالت ميان باشگاه ها دانستند.

بعضي ديگر از اهالي فوتبال حد وسط را گرفتند و اجراي قانون سقف قرارداد را در با شرط و شروطي مفيد دانستند.

صحبت هايي از اين دست كه «سقف قرار داد در هيچ كجاي دنيا وجود ندارد»، «همين مقدار سقف قرارداد براي بازيكنان ايران كافي است»، «مشكل فوتبال ريشه اي است و با سقف قرارداد حل نمي شود»، «برخي از بازيكنان بيش  از توانشان پول مي گيرند و همه بازيكنان را نبايد با يك چوب زد»، «مديران باشگاه ها با روش هايي كه مي دانند اين قانون را دور مي زنند»  نيز زياد به گوش رسيد.

اينكه اين حرف و حديث ها تا حد درست است، بايد در جاي ديگري بررسي شود ولي از همان روز هاي ابتدايي اجراي اين قانون باشگاه سپاهان، قهرمان فصل گذشته و نماينده ايران در ليگ قهرمانان آسيا با مشكلات زيادي رو به رو شد.

رعايت سقف قرارداد توسط مسئولين اين باشگاه اين تيم را دچار بحران كرد و قلعه نوعي و هادي عقيلي نخستين كساني بودند كه در همان روز هاي اول از سپاهان جداد شدند.

نكته جالب اينجاست كه قلعه نوعي كه از دريافت 350 ميليون ناراضي بود به باشگاه تراكتور سازي پيوست و اين در حالي بود كه تراكتور سازي هم اعلام كرده بود تابع قانون سقف قرارداد است.

حال اينكه واقعا مبلغ قرارداد قلعه نوعي در تراكتور سازي چقدر است و اين باشگاه تا چه حد قانون سقف قرارداد را رعايت كرده است چيزي است كه بايد صبر كرد تا ناظران فدراسيون نتيجه آن را علام كنند.

ديگر بازيكني كه بلافاصله ساز جدايي از ليگ ايران را سر داد محمدرضا خلعتبري بازيكن ملي پوش ذوب آهن بود تا اين بازيكن هم به همراه عقيلي راهي ليگ سطح پايين قطر شود.

خلعتبري با قرار دادي 7/1 ميليون دلاري راهي الغرافه و عقيلي نيز با دريافت 4/1 ميليون دلار به تيم العربي پيوست.
 

پس از جدايي اين بازيكنان از ليگ برتر بود كه بحث ميان تهي شدن ليگ مطرح شد و مسئولين فدراسيون فوتبال باز هم مثل هميشه با لبخندي بر لب عنوان كردند كه «چه اشكالي دارد بازكنان ايران در تيم هاي خارجي! بازي كنند و ترانسفر بازيكن و مربي به سود فوتبال ايران است.»

حال اينكه بازي در تيم هاي خارجي! مثل الغرافه و العربي تا حد در بالا بردن فوتبال ما موثر است و يا اينكه حضور در ليگ هاي عربي را مي توان ترانسفر ناميد را بايد از خود مسئولين پرسيد.

زماني كه ملي پوشان ايران با دريافت مبالغي بالا تر مي توانند جذب ليگ هاي عربي شوند نمي توان انتظار داشت كه در ليگ ايران بازي كنند چرا كه يك فصل بودن در تيم هاي عربي يعني بستن بار زندگيشان.

آيا اجراي قانون سقف قراد داد به اين صورت راه گشاست؟ و آيا حضور بازيكنان در تيم هاي عربي را كه چند سالي است در فوتبال ما رايج شده است را مي توان ترانسفر بازيكن دانست؟

بايد صبر كرد تا فصل نقل و انتقالات به پايان برسد و ديد كه آيا اين قانون در تعديل قيمت بازيكنان تاثيري داشته است؟/انتهاي پيام/