مقصر آينده مبهم محيط زيست كشور كيست؟

گروه علمي «خبرگزاري دانشجو»؛ تخريب جنگل‌ها و مراتع، فرسايش خاك، شکار غيرقانوني، نابودي زمين‌هاي كشاورزي، انقراض گونه‌هاي ناياب، خشک شدن تالاب‌ها و درياچه‌ها، نابودي درياچه اروميه، خشک شدن درياچه پريشان، آلوده شدن آب و هوا و خطر کاهش سرانه آب آشامیدنی از جمله مسائلي هستند كه در چند سال اخير بسيار شنيده‌ايم.

 

اين وضعيت را كارشناسان كشورمان حاصل عوامل گوناگوني مي دانند كه مسئولان، بزرگترين و شايد مقصرترين عامل در تخريب محيط زيست كشور هستند.

 

به گفته كارشناسان، رشد محيط زيست كشور در طي چند سال اخير منفي است و سازمان حفاظت محيط زيست نه تنها نتوانسته از شيب آن بکاهد بلکه بر شتاب آن نيز افزوده است تا كارشناسان آينده اي مبهم و غير قابل جبراني را براي محيط زيست ايران پيش بيني كنند.

 

كشور ما كشوري در حال توسعه است، ولي نبايد به بهانه توسعه، محيط زيست كشور تخريب شود، در حالي كه در چند سال اخير اجراي طرح هاي عمراني به بهانه سازندگي به محيط زيست ترجيح داده شده و سدسازي ها، جاده سازي ها، احداث پالايشگاه ها و ديگر طرح هاي عمراني حتي در پارك هاي ملي كشور امري طبيعي تلقي مي شود.

 

هزينه اي كه براي جلوگيري از تغييرات بي رويه غيرقابل جبران زيست محيطي صرف مي شود، بسيار كمتر از هزينه هايي است كه تخريب محيط زيست به كشور وارد مي كند، بنابراين مسئولان بايد از اختصاص اعتبار به حفظ محيط زيست دريغ نكرده و مشكلات زيست محيطي را در حد تصميم رها نكنند.

 

حل معضلات محیط زیستی کشور باید در دستور کار جدی مسئولان قرار گیرد و کسانی که با تصمیمات نادرست خود بانی این معضلات بودند، پاسخگوی هزینه های انسانی و اقتصادی درمان این معضلات باشند./انتهاي پيام/