آب قسمت مركزي ايران تا 50 سال آينده تمام مي‌شود

پروفسور كردواني در گفت‌وگو با خبرنگار علمي «خبرگزاري دانشجو»، آب را مهمترين مسئله زيست محيطي در تمام دنيا دانست و گفت: محيط زيست به طور كلي زيستگاه موجودات زنده است كه از آب، خاك و هوا تشكيل شده و آب مهمترين مسئله تاثيرگذار بر آن است.

 

وي با اشاره به اينكه كشور ما از نظر ميزان بارندگي، پراكندگي مكاني و تناسب زماني با مشكل رو به رو است، افزود: با توجه به وضعيت اقليمي كشور از نظر بارندگي، در حال حاضر بايد به فكر آب هاي زير زميني باشيم؛ زيرا سطح آب هاي زيرزميني كشور بسيار كاهش يافته و سبب ايجاد مسائل زيست محيطي بسياري شده است.

 

 

كردواني گفت: از دهه 40 حفر چاه هاي عميق و نيمه عميق در كشور ما رواج يافت و در آن زمان 50 هزار چاه حفر شد، ولي در سال هاي 55 تا 60 تعداد اين چاه ها به دو برابر افزايش يافته و سبب شد سطح آب چاه ها به شدت پايين برود.

 

وي افزود: با وجود كاهش سطح آب در آن زمان همچنان حفر چاه ادامه داشت تا جايي كه در حال حاضر بيش از 100 هزار حلقه چاه غيرمجاز در كشور موجود است و سطح آب چاه ها نيز به 500 متر زير زمين رسيده است.

 

عضو هيئت علمي دانشكده جغرافياي دانشگاه تهران گفت: حفر چاه هاي غيرمجاز سبب كاهش سطح آب و شوري آب ها مي شود، به طوري كه اين آب ها ديگر براي مصارف كشاورزي و شرب قابل استفاده نيستند.

 

كردواني ادامه داد: كاهش سطح آب چاه ها سبب نابودي دشت ها، از بين رفتن پوشش گياهي و تبديل آن به كوير و همچنين نشست زمين و فرو ريختن ساختمان ها نيز مي شود.

 

وي گفت: با وضعيت موجود كاهش سطح آب هاي زيرزميني تا 50 سال آينده، آب قسمت مركزي ايران پايان يافته و قابل برداشت نيست.

 

عضو هيئت علمي دانشكده جغرافياي دانشگاه تهران گفت: بر اساس قانون، سال هاي گذشته تامين آب شهري در كشور ما در اولويت بوده و پس از آن نيز آب به صنايع و آب شرب روستاها اختصاص مي يافته و تامين منابع آب براي كشاورزي در اولويت آخر قرار مي گرفت، در صورتي كه كشاورزي بايد در اولويت نخست باشد؛ زيرا منبع تامين غذا براي انسان هاست.

 

كردواني افزود: در كشور ما آب هاي سطحي به شهرها تعلق مي گيرد كه شهرنشينان نيز در مصرف آن افراط كرده و شبب كاهش آب مي شوند، ولي براي كشاورزي مصرف آب هاي زير زميني در برخي نقاط ممنوع هم اعلام مي شود.

 

وي گفت: ممنوعيت حفر چاه در زمين هاي كشاورزي به جايي رسيده است كه حتي در طرحي استفاده از آب مجازي پيشنهاد شد؛ به طوري كه به جاي كشاورزي در ايران در زمين هاي كشورهاي ديگر سرمايه گذاري كنيم تا غذاي مورد نياز مردم از آنجا تامين شود.

 

عضو هيئت علمي دانشكده جغرافياي دانشگاه تهران گفت: با وجود كمبود آب، سطح كشت نيز كاهش پيدا كرده و در آينده امنيت غذايي به مهمترين مسئله زندگي انسان تبديل مي شود.

 

كردواني بيان داشت: البته در حال حاضر حفر چاه در بسياري از دشت ها ممنوع اعلام شده كه اين كار نيز از نظر كارشناسي نه تنها به نفع محيط زيست نيست، بلكه براي كشاورزي زيان آور است و دشت ها را هم از بين مي برد.

 

 

وي گفت: با توجه به افزايش جمعيت و مصرف مواد غذايي كمبود منابع آب و كاهش سطح زير كشت سبب خشكسالي شده و علاوه بر تامين غذاي انسان ها تامين غذاي حيوانات نيز با مشكل رو به رو مي شود، بنابراين براي حل اين مسئله مردم بايد آگاهي كافي داشته باشند تا بتوانند با مصرف بهينه پايان يافتن منابع آب را به تاخير بيندازند.

 

عضو هيئت علمي دانشكده جغرافياي دانشگاه تهران تصريح كرد: با اين وضعيت در سال هاي نه چندان دور ما بايد آب هاي فاضلاب را براي استفاده تصفيه كنيم و يا از آب باران در پشت بام ها مصرف كنيم.

 

كردواني خاطرنشان كرد: مسئولان بايد در رسانه ها مردم را نسبت به كمبود منابع آب آگاه كرده و به آنها مصرف بهينه را آموزش دهند؛ زيرا آگاهي نيز به تنهايي كافي نيست.

 

وي گفت: دولت بايد سريع تر يك برنامه اساسي و راهكار صحيح براي صرفه جويي در مصرف آب به مردم ارائه دهد./انتهاي پيام/