طنز سخيف تلويزيوني

 گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، عليرضا ضرغامي؛ با نگاهي گذرا به پيشينه سريال هاي طنز در رسانه ملي، به راحتي شيب نزولي اين برنامه ها را از لحاظ كيفي مي توان به طور ملموس دريافت و بررسي سريال هاي طنز موفق دهه 60 كه بعد از سال ها در اذهان و افكار مخاطبان زنده است اين نكته را مي رساند كه توليدات فاخر از تنوع، نشاط و مهندسي موفق پيام بهره مند هستند كه با ترسيم فضاي سنتي و ترويج فرهنگ ساده زيستي در كنار طرح متعهدانه، آسيب ها و مشكلات اجتماعي را در نگاه مخاطب زشت و ناپسند تصوير كرده، و با استفاده بهينه از ظرفيت هاي فكري مخاطب، در رفع تيرگي ها و نكات ناپسند جامعه قدم برمي دارند.

 

متاسفانه سريال هاي طنزي كه در حال حاضر با هزينه هاي بسيار بالا در رسانه ملي توليد و پخش مي شود، نه تنها هيچ يك از مشخصه هاي لازم در اين حوزه را دارا نيستند ؛ بلكه با زير پا گذاشتن اخلاق، ادب و موازين اسلامي، بهره برداري مفيد خانواده هاي ايراني را از رسانه ملي به صفر مي رساند.

 

چارچوب كلي سريال هاي طنزسخيف شبانه رسانه ملي از دهه 70 پايه ريزي شده است؛ همگام با پيروزي اصلاح طلبان در انتخابات سال 76، متاسفانه نگاه كارگردانان و فيلمنامه نويسان تلويزيوني همسو با روزنامه نگاران و نويسندگاه اصلاح طلب آن دوران بود كه فحش، توهين و روابط بي حد و مرز زن و مرد را از اولين پله هاي اين اصلاحات شوم مي دانستند كه امروزه نيز قالب كلي اين برنامه هاي به اصطلاح طنز رسانه ملي نيز در اين دوران شكل گرفته است.

 

سريال هاي طنز سطحي و درجه چندم رسانه به اصطلاح ملي كه با شعار شوم «جذب مخاطب به هر قيمت» در درون خانه هاي خانواده هاي مسلمان اين مملكت گردن كشي مي كند، نه تنها رقيب مناسبي براي شبيخون فرهنگي شبكه هاي ماهواره اي نخواهد بود، بلكه عرصه را در جهت رشد ريشه اي ماهواره، افيون قرن مهيا خواهد كرد؛ چراكه مخاطب امروز رسانه ملي نه تنها اين دست از كارهاي سخيف را قابل قبول نمي داند، بلكه اين احساس را خواهد داشت كه به شعور و آگاهي اش در اين سريال ها توهين مي شود.

 

اما در مواجه با اين ناهمگوني فرهنگي و فضاي درهم و گيج اين سريال هاي طنز سخيف، از مديران اين رسانه انتظار مي رود كه با ريشه يابي مشكلات اجتماعي جامعه، سوژه هاي تصويب شده و مناسب حال جامعه را جايگزين متن هاي تكراري و بي سر و ته كنوني نويسندگان اين فيلمنامه ها كنند تا بلكه با تيمار اين تنه بيمار رسانه اي شاهد طنزي فاخر، موثر و شايسته خانواده هاي مسلمان ايراني در اين رسانه عريض و طويل باشيم.

 

مديران صدا و سيما بايد دقت داشته باشند كه امر طنز در جامعه پر تنش و ماشيني امروز كه همه جا در تسخير ماشين ها و تكنولوژي متورم در آمده است، همانقدر كه مي تواند موثر و آگاهي دهنده باشد، توانايي تبديل شدن به ميكروبي مخرب تر از ماهواره را هم دارد كه به توليد فساد در جامعه بپردازد و آثار اين فساد رسانه اي در ادبيات و رفتار نوجوانان بيشتر مشهود و قابل لمس است.

 

در بحث طنز و اهميت آن همين نكته كافي است كه مقام معظم رهبري فرمودند: طنز يك امر جدي است، مقوله طنز و كمدي كاملا بر مسائل جدي استوار است و مسائلي كه به عنوان يك ناهنجاري، مشكل و ... بروز مي كند و به دلايل تلخي آن با زبان شوخي منعكس مي شود تا در جهت اصلاح آن گام برداشته شود.

 

در انتها جاي بسي سوال از مديران رسانه ملي است كه آيا اين مديران با مشكلات و ناهنجاري هاي تلخ جامعه امروز آشنا نيستند يا معناي واقعي شبيخون فرهنگي و جنگ نرم را درك نكرده اند كه بر خلاف منويات معظم له گام برداشته و به فكر نوآوري فرهنگي در اين سريال هاي سخيف تلويزيوني نيستند؟/انتهاي پيام/