رهاسازي بيماران در بيابان؛ توطئه يا اتفاق؟
گروه علمي «خبرگزاري دانشجو»؛ طي سال هاي اخير موضوعات بسياري در حوزه بهداشتي-درماني موجب خدشه دار شدن جايگاه پزشكان شده است كه البته گروهي اعتقاد دارند نبايد اين ماجراها رسانه اي مي شد؛ چرا كه در نهايت مردم آسيب خواهند ديد.
رها شدن دو بيمار در بيابان هاي اطراف تهران به دليل نداشتن هزينه درمان، به عنوان اولين دليل مطرح شد كه باور نكردني بود؛ به اين ترتيب با خود گفتم باز هم شيطنتي ديگر از سوي رسانه هاي خارجي در جريان است!
مگر مي شود دو انسان، دو اشرف مخلوقات به دليل نداشتن پول و هزينه بيمارستان در بيابان رها شوند؛ نه نمي شود و ممكن نيست كه در ايران اسلامي با اين همه شعارهاي زيبا در زمينه عدالت و نوعدوستي چنين اتفاق زشتي بيفتد.
صحبتهايي كه به شنيدهها رنگ واقعيت ميبخشيدند
عكس هاي منتشر شده اوليه نشان از آدرسي دارند كه باور نكردني نيست؛ لباس هاي بيماران رها شده، از مجتمع بيمارستاني امام خميني حكايت دارند، از بيمارستاني كه دوران سختي مثل جنگ و كمك به مصدومان را پشت سر گذاشته، ولي گويا روزگار متمدن به اينجا هم رحم نكرده و شان و ارزش انساني را به نشانه رفته است.
تلاش هاي ابتدايي براي كسب اطلاعات جديد به جايي نرسيده و كسي پاسخگوي تلفن هاي خبرنگاران نيست؛ چاره اي جز صبر نيست؛ خيلي زود خبر مي رسد كه بيماران رها شده به بيمارستان فيروزآبادي منتقل شده اند.
اولين اقدامي كه از طرف مسئولان بيمارستان امام خميني صورت مي پذيرد، تكذيب اين ماجراست؛ مسئولان بيمارستان امام خميني در بيانيه اي عنوان مي كنند كه اين بيمارستان بيماراني با مشخصات افراد رها شده نداشته، ولي شواهد و مصاحبه سريع رئيس بيمارستان فيروزآبادي نشان از صحت اين جريان دارد؛ حال نوبت نظرات مختلف در خصوص تكذيب و تاييد اين عمل زشت و غير انساني مطرح شده، و در ادامه صحبت از بيمار سومي است كه توسط مسئولان وزارت بهداشت، رد مي شود.
پس از گذشت دو سه روز هیاهو و حاشیه سازی رسانه هاي داخلی و خارجی، دكتر امامي رضوي، معاون وزیر بهداشت عامل رها شدن دو بیمار بی بضاعت در بیابان را کارمندان رده پایین و راننده آمبولانس بیمارستان امام خمینی اعلام كرده و بيان مي دارد كه وزارت بهداشت شكايت خود را اعلام كرده است.
جالب اينكه از رسانه ها درخواست مي شود قبل از اطلاع رساني چنين موضوعاتي، مسئولان وزارت بهداشت را در جريان بگذارند تا بتوانند با پيگيري بموقع پاسخگو باشند.
و باز هم تكذيب اين ماجرا از سوي وزير بهداشت كه در جمع خبرنگاران رها کردن دو بیمار از بیمارستان امام خمینی در بیابان را اقدامی از پیش طراحی شده و توطئه خواند و گفت: متاسفانه گروهی متخلف و خرابکار در اورژانس بیمارستان با پوشاندن لباس بیمارستان به تن يكي از افراد، او را عقب وانت اسقاطی بیمارستان سوار و با ارائه سربرگ بیمارستان از مرکز درمانی خارج می کنند و حدس مي زنيم كه فرد دیگر را از کنار خیابان برداشته و لباس بیمار تن او پوشانده اند.
در شلوغي ذهنم هيچ منطقي براي اين گفته ها نمي يابم و سعي مي كنم از اين حرف ها بگذرم؛ جالب تر اينكه دادستان تهران خرابكاري را رد كرده و مي گويد: دليلي مبني بر توطئه بودن اين حادثه وجود ندارد و مسئولاني كه چنين ادعايي دارند مدارك خود را ارائه دهند.
پس از اعلام نظر دادستان، اخراج رئيس بيمارستان امام خميني به ماجرا خاتمه مي دهد؛ اينجا انگار بايد يكي اخراج شود تا ماجرا، هر چقدر هم غير انساني، به پايان برسد.
گناهكاران را عفو كنيد!
اينجا ايران است؛ ايراني كه پذيراي بسياري از مجروحان فلسطيني براي مداوا بوده و هست، ولي در دنياي امروز ايران چه اتفاقي افتاده كه بيماران بي پول هموطن در بيابان رها مي شوند و پيشكسوت بيمارستان امام از رئيس دانشگاه درخواست عفو عاملان را مي كند.
دكتر خلوت، استاد پيشكسوت بيمارستان امام در مراسم توديع رئيس سابق بيمارستان گفت: از محمدباقر لاریجانی، رئیس دانشگاه علوم پزشكي تهران درخواست می شود، افرادی كه در اتفاق رها سازی دو بیمار در بیابان های تهران غفلت كرده اند را مورد عفو و بخشش قرار دهد تا با این كار، هم خانواده هاي آنها خوشحال شوند و هم استادان و كارمندان این بیمارستان دلگرم.
اگر دلگرمي استادان و كارمندان، به اين بخشش وابسته است؛ پس واي به حال ما كه انسانيت را روز به روز كمرنگتر مي بينيم.
دو انسان بد حال و بي پول در بيابان رها شده اند و عاملان اين جريان بدون انديشيدن به اينكه شايد خانواده اي در انتظارشان باشد، اين افراد را به قول خودشان مانند شاخه درختي به بيابان انداخته و رفته اند و حال درخواست عفو براي عاملان اين اقدام جاي تفكر دارد.
اين افراد كه با آزادي عاملان چنين ماجرايي دلگرم مي شوند، كاش بينديشند كه اگر راننده اي اين بيماران را نمي ديد چه بر سرشان آمده بود؛ كاش دلگرمي استادان ما وابسته به عفو افرادي نباشد كه حتي لحظه اي فكر نكردند شايد كودكاني در انتظار اين افراد باشند.
اما در پلان بعدي اين نمايش، وزير بهداشت بيان مي دارد كه به عنوان مدعی سلامت مردم با این کار بشدت برخورد كرده و از دادستان تهران خواستم به موضوع رسیدگی جدی کند.
توپ رها سازي دو بيمار بيمارستان امام مانند بسياري از جريانات حوزه پزشكي از جمله كشته شدن دكتر سرابي، از زميني به زمين ديگر در حال پاس دادن است و انگار خيال گل شدن هم ندارد؛ از بيمارستان امام به دادستاني و از وزارت بهداشت به خرابكاران و در نهايت از وزارت بهداشت به دادستاني، اما دريغ از دروازهباني كه اين توپ را با شجاعت در دست گرفته و بدون حاشيه سازي در جاي خود قرار دهد.
طي اين مدت «در حال بررسي است» آشناترين جمله مسئولان براي خبرنگاران بوده است.
يكي از اين دو بيمار رها شده كه به آسايشگاه كهريزك منتقل گرديده، با ابراز نگراني از عاقبت خود بيان مي دارد كه هیچ گاه از افرادی كه وي را همانند شاخه درختی در بیابان و اتوبان رها كردند، نخواهد گذشت؛ اين هموطن از مسئولان و افرادی كه با این موضوع مرتبط هستند، درخواست كرده این موضوع را پیگیری و حق وي و افرادی همانند او را بگیرند.
امروز با گذشت بيش از يك ماه از اين جريان هنوز دليل رهاسازي و نحوه برخورد با عاملان اين رفتار به دور از انسانيت براي مردم مشخص نشده و اميدواريم كه به راحتي از كنار اين ماجرا عبور نكنيم./انتهاي پيام/