وقتي دلمان براي امام تنگ مي‌شود ...

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ امام روح الله پرتلالوترین واژه 40 سال اخیر حیات اجتماعی، سیاسی و فرهنگی مردم ایران است؛ از دورانی که زمزمه های انقلاب اسلامی آغاز شد تا دوران مبارزه و تبعید امام، تا بازگشت امام و عهد ازلی امام و امت، تا تشکیل جمهوری اسلامی و سال های تلخ و شیرین جمهوری، تا دوران دفاع و رحلت و پس از آن، تماماً برای مردم ایران سرشار از یاد مردی است که با کنار زدن غبارهایی که بر گوهر  اسلام ناب محمدی نشسته بود، حیات دوباره ای به ایران و ایرانیان بخشید.

 

 

سهم امام روح الله از سیمای جمهوری اسلامی چیست؟ جز آن است که بخش مهمی از سیمای انقلاب اسلامی، امام است؟ رسانه ملی در بازنمایی چهره و تفکر امام چگونه عمل می کند؟

 

به نظر می رسد از مهمترین مصادیق بی عدالتی در تلویزیون جمهوری اسلامی، کم و کیف حضور امام در این رسانه است؛ تلویزیون جمهوری اسلامی نگاهی صد درصد مناسبتی به امام دارد.

 

امامِ تلویزیون، مختص نیمه خرداد و دهه فجر و روز جمهوری اسلامی و حداکثر دوران انتخابات است؛ امامی است که در ایام ویژه ای از سال لب به سخن می گشاید و در باب برخی موضوعات سخن می گوید؛ به طوري كه دریای بیکران کلام، قلم و منش و روش امام در قاب رسانه ملی تقطیع شده است.

 

به یاد بیاوریم این نکته را که تا همین چند سال گذشته، بسیاری از علنی ترین مواضع امام مانند ماجرای بنی صدر یا آقای منتظری در تلویزیون مسکوت مانده و طرح نمی شد؛ گویی رسانه ملی ترجیح می دهد امام را تا آنجایی که مجبور نشده، به صحنه نیاورد.

 

مسئله زمانی اسفبارتر می شود که یادمان بیاید تا زمانی که شبکه المنار لبنان مستند «روح الله» را نساخته بود ، در تلویزیون جمهوری اسلامی نشانه ای از «سیره عملی امام» و «راه» نبود؛ این مطلب به آن معناست که تا 27 سال پس از انقلاب اسلامی - که شبکه المنار دست به کار شده و درباره امام مستندسازی کرد - رسانه ملی و دولتی جمهوری اسلامی هیچ پروژه ای را پیرامون رهبر بی نظیر انقلاب بزرگ و استثنایی قرن کلید نزده بود!

 

دکتر علی دارابی، معاون سیمای جمهوری اسلامی یکی دو هفته پیش پخش مستمر بیانات امام (ره) را از برنامه های تابستانی سیما عنوان کرد؛ هر چند این تصمیم، تصمیمی مبارک و لازم است، اما آیا کافی هم هست؟

 

حیات مبارک امام(ره) سرشار از وقایع، موضع گیری ها، کنش ها و واکنش های بی نظیر و پر از لطافت ها و ظرایف است، اما تلویزیون جمهوری اسلامی، از تمام آنها تنها به پخش گاه به گاه بیانات امام(ره) می پردازد و شأن نزول بیانات، بستر اجتماعی و فرهنگی آن و تاثیرشان بر فضای داخلی و بین المللی را به فراموشی می سپارد.

 

و به قول دوستی، اذان مغرب مناسبت های انقلابی که شنیده می شود، دلمان دوباره برای امام تنگ می شود./انتهاي پيام/