نسل حضرت ابوالفضل (ع) دانشمند، خطيب يا شاعر بودند

گروه معارف «خبرگزاري دانشجو»؛ در مكتب كربلا صفات عالي بسياري به نمايش گذاشته شد و امام حسين (ع)، امام آن زمان به حضرت عباس فرمودند: «بنفسي انت» جانم به فدايت.

برخى حضرت عباس (ع) را صاحب دو فرزند به نام هاى عبیدالله و فضل دانسته اند و برخى دیگر ايشان را صاحب سه فرزند به نام عبیدالله، محمد و قاسم برشمرده اند كه حضرت عباس علاقه و محبت بسياري به محمد داشتند.

 

نسل حضرت از «عبيدالله» ادامه پيدا كرده است؛ ايشان هنگام حرکت امام حسین (ع) از مدینه به سوى کربلا کودکى بودند، ولى بعدها مردى دانشمند و فرزانه در دین و از فرهیختگان دوره خود و صاحب دو فرزند به نام عبدالله و حسن شدند که نسلشان نیز از طریق «حسن» گسترش یافت.

تمام فرزندان عبيدالله يا امير بوده‌اند يا خطيب يا شاعر

حسن بن عبیدالله 67 سال عمر كردند و صاحب پنج فرزند به نام هاى عباس، عبیدالله، فضل، حمزه و ابراهیم شدند و این تیره از نسل حضرت عباس (ع)، بلند آوازه ترین طایفه از تبار آن حضرت بوده است.

مأمون عباسي: بعد از تو اى فرزند عباس، همه مردم مساوى شدند

عباس بن الحسن، فردى شجاع و صریح بود؛ به گونه‌اى که نوشته‌اند کسى از بنى‌هاشم در جرأت و صراحت لهجه مانند او وجود نداشت. ايشان در ایام خلافت هارون الرشید به بغداد آمدند و هارون الرشید به خاطر فضل، ادب، شجاعت و بى پردگى، همواره وي را به کنیه مى‌خواند.

عباس بن الحسن به اندازه‌اى شیوا شعر مى‌سرودند که ايشان را برترین شاعر از فرزندان امام على (ع) مى‌دانستند. ايشان 10 فرزند داشتند که از جمله آنان عبدالله بن العباس بود؛ مأمون پس از درگذشت او گفت: «بعد از تو اى فرزند عباس، همه مردم مساوى شدند (تو با دیگران تفاوت داشتى)» مأمون جنازه ايشان را پیاده تشییع كرد و شیخ بن شیخ خواندش.

عبیدالله بن الحسن، سرپرست امور حجاج بیت الله الحرام

عبيدالله بن الحسن كه درباره اش گفته اند، مردى بسان او پرهیبت و شکوه دیده نشده بود، امارت حرمین شریفین مکه و مدینه و امر قضاوت در این دو شهر را بر عهده داشتند؛ مأمون ايشان را در سال 204 هجرى به سرپرستى امور حجاج بیت الله الحرام منصوب کرد.

گروهى از احفاد و دودمان ايشان نیز در یمن سکنى گزیدند. عبیدالله بن الحسن داراى 11 فرزند شدند كه از جمله آنها قاسم بن عبیدالله و از نزدیکان امام حسن عسکرى (ع) بودند.

از ديگر نوادگان حضرت عباس (ع)، ابراهیم بن الحسن معروف به جردقه بودند كه در شمار پارسایان و ادیبان زمان خود قرار داشتند.

فضل بن الحسن، سخنور و معروف به «ابن الهاشمیه» 

فضل بن الحسن مردى دانشمند، سخنور، شجاع و مورد بزرگداشت خلفاى وقت خود و معروف به «ابن الهاشمیه» بودند. از ايشان سه فرزند به نام‌هاى جعفر، عباس الاکبر و محمد به جاى ماند که آنها نیز داراى جایگاهى ویژه نزد مردم بودند.

 

از جمله فرزندان ايشان، فضل بن محمد است که مردى سخندان و شاعر بود. بازماندگان ايشان در قم و طبرستان پراکنده هستند. فضل اشعار زیادى در مدح دلاورى جد خود حضرت عباس (ع) در کربلا سروده است.

ايشان اولين فردي از مردان است كه مصيبت قمر بني‌هاشم را به شعر درآورده است. او مي گويد:
احق الناس ان يبکی عليه                                          فتی ابکی الحسين بکربلا

سزاوارترين كسي كه بايد براي او گريست، جواني است كه گريه امام حسين (ع) را در كربلا درآورد و آن قمر بني‌هاشم است.

حمزه بن الحسن، شباهت وافري به امیرالمؤمنین داشتند

حمزه بن الحسن بسیار شبیه به امام على (ع) بود و در روزگار مأمون عباسى مى‌زیست و از آنجا که عباسیان خود را از نوادگان حضرت عباس (ع) مى‌دانستند، این موضوع را در بسیارى مواقع، دستاویزى براى توجیه اعمال قرار مى‌دادند.

 

مأمون بدین منظور نامه‌اى با دستخط خود براى حمزه نوشت و در ضمن آن بیان داشت: «به حمزة بن الحسن هزار درهم به جهت شباهت وافرش به امیرالمؤمنین على (ع) بخشیده شود.»

ايشان با زینب از نوادگان عبدالله جعفر ازدواج كرد؛ به همين دليل، مردم او را زینبى مى‌خواندند؛ زیرا با حضرت زینب (س) نسبت داشتند.

محمد بن على، ميزبان مادر امام زمان (عج)

«محمد بن علي» از نوادگان حمزه بن الحسن، شاعرى بلند آوازه بود که در بصره مى زیست و احادیثى را هم از امام هشتم (ع) و برخى دیگر از امامان روایت کرده است. ايشان در سال 286 هجرى درگذشت و هم اکنون مقبره شان در شهر حله و داراى گنبد و بارگاه باشکوهى است.

ايشان را نیز از راویان احادیث آل محمد (ص) و فردى درستکار و محترم و مورد اطمینان ذکر کرده اند؛ حتي مادر امام زمان(عج) مدتى در خانه محمد بن علي مهمان بوده است.

قاسم از فرزندان «حمزه بن الحسن» مى‌باشد که از دانشمندان و فقیهان زمان خود، و مردى بسیار زیباروى و ثروتمندى بخشنده در یمن بود که ثروت او به 100 هزار دینار مى‌رسید.

«ابویعلی حمزه بن قاسم» از راویان مورد اعتماد و بلند مرتبه احادیث اهل بیت (ع)

از فرزندان قاسم، ابویعلی حمزه بن قاسم است كه دانشمندان شیعه، بنام و برخاسته از خاندان وحی و درختی تناور در بوستان دانشمندان شیعی بود.

ابويعلي از راویان مورد اعتماد و بلند مرتبه احادیث اهل بیت عصمت و طهارت (ع) بود و دانشمندان بسیاری، شاگردی ايشان را به جای آورده اند.

از ايشان كتاب‌های زیادی بر جای مانده است كه عبارتند از: التّوحید، الزّیارات و المناسك، ردّ محمد بن جعفر اسدی و ...

ايشان در قرن چهارم هجری می‌زیسته و مرقد شریفش در جنوب شهر حلّه، بین رود فرات و دجله و در دهكده‌ای به نام قریه حمزه قرار دارد./انتهاي پيام/