خروج كشتي گيران از ايران؛ يكي از تبعات صرف هزينه‌هاي گزاف در فوتبال

گروه ورزشي «خبرگزاري دانشجو»؛ سامان طهماسبي، ملي‌پوش كشتي فرنگي ايران در المپيك پكن و دارنده 2 مدال برنز جهان و طلاي آسيا در اقدامي تعجب برانگيز و بهت آور سال گذشته در مسابقات قهرماني آذربايجان شركت كرد و در مسابقات قهرماني آن كشور به مقام قهرماني رسيد تا تمامي كشتي دوستان و حتي جامعه ورزش را شگفت زده كند و همگان را به فكر فروبرد كه چرا يك ملي پوش ايراني بايد براي آذربايجان كشتي بگيرد.

 

پس بررسي فراوان معلوم شد كه اين اقدام طهماسبي و حضور او در آذربايجان به دنبال مشكلات مالي وي در ايران بوده است و  مسئولان کشتي آذربايجان وعده‌هاي مالي قابل توجهي به طهماسبي داده‌اند.
 
طهماسبي با كسب مدال طلاي مسابقات قهرماني اين كشور 5 هزار دلار جايزه گرفت و به مدت يكسال ماهانه 750 دلار دريافت كرد تا حداقل از مخارج يكسال خيالش راحت باشد.

اين اقدام طهماسبي براي مدتي باعث شد تا مسئولان ورزش كشور به فكر چاره انديشي براي قهرماناني باشند كه از نظر مالي در تنگنا هستند ولي با گذشت مدت زمان اندكي همه چيز از خاطرها رفت و هيچ اقدامي در اين مورد انجام نشد تا اينكه بار ديگر اين آتش زير خاكستر زبانه كشيد و با  اعلام آمادگي برخی دیگر کشتی گیران ایرانی براي حضور در آذربايجان همه چيز از نو آغاز شد.

قاسم رضایی و مسعود هاشم زاده که مدال برنز جهان و طلای آسیا در اوزان 96 و 120 کیلوگرم را در کارنامه خود دارند چندی قبل در رقابت های قهرمانی آذربایجان به میدان رفتند و مدعی شدند می توانند برای آذری ها کشتی بگیرند اما اين بار فدراسيون كشتي به سرعت وارد عمل شد به اين دو كشتي گير رضايت نامه نداد.
 
شرکت نکردن این دو کشتی گیر در رقابت های جایزه بزرگ فیلا که امروز در باکو آغاز می شود پرونده حضور این دو کشتی گیر در آذربایجان را برای همیشه بست البته این در حالی است که هاشم زاده، کشتی گیر فرنگی کار وزن 120 کیلوگرم چندی قبل اعلام کرده بود نیازی به رضایتنامه فدراسیون کشتی ایران ندارد.

لازم به ذكر است، طبق قانون فيلا اگر كشتي گيري بخواهد براي كشور ديگر كشتي بگيرد يا بايد به آن كشور پناهنده شود يا بايد به مدت 2 سال اقامت دائم در انجا داشته باشد.

مسئله قابل تعمق عدم توجه به وضعيت قهرمانان ملي به خصوص كشتي، ورزش اول ايران است و سوال اينجاست در جايي كه فوتباليست‌هاي درجه چندم آن سالي چند صد ميليون پول به جيب مي‌زنند، چرا بايد كشتي‌گير ملي‌ به خاطر نداشتن كار و مسكن دست به چنين كارهايي بزند؟

چرا بايد محمد بنا به عنوان سرمربي تيم ملي كشتي فرنگي ايران با آن افتخاراتي كه براي كشتي ايران رقم زده است، ماهيانه در حدود 1.5ميليون تومان حقوق بگبرد و دستمزد يك ملي پوش كشتي و يك مدال آور، زير 1 ميليون باشد در حاليكه اين مبلغ درآمد يك روز يك فوتباليست است؟
 

طهماسبي به خاطر نداشتن شهريه دانشگاه چند ماهي نيز تحصيل را رها كرده بود و طبق گفته خودش «به عنوان يك قهرمان ملي نه شغل دارم، نه مسكن، چهار سال است فقط حرف شنيده‌ام»؛ هر چند همه اين مسائل باعث نمي‌شود يك ورزشكار ايراني در پيراهن يك كشور ديگر به دنبال كسب افتخار باشد اما اين حركت طهماسبي، قاسم رضایی و مسعود هاشم زاده مي‌تواند مسئولان ورزش را به فكر فرو ببرد تا به وضعيت زندگي قهرمانانشان توجه كنند و حداقل جوايز آنها در مسابقات جهاني را قانونمند نمايند.

فوتباليست ها بلافاصله بعد از پيروزي، جوايز خود را دريافت مي كنند و هميشه مورد توجه مسئولان ورزش كشور هستند ولي يك قهرمان و يك مدال آور كشتي بايد براي دريافت پاداش خود مدت ها صبر كند.

فوتباليست هاي ما به قدري دستمزدهاي بالا دريافت مي كنند كه همه مسئولان به فكر چاره انديشي براي كنترل سير صعودي اين قراردادها هستند و با گذاشتن قانون سقف قرارداد كه چندان هم راهگشا نيست به دنبال تثبيت اين قيمت ها هستند و اما ورزش اول كشور مورد كم توجهي قرار گرفته است.
 
ممكن است پرونده حضور اين دو كشتي گير در آذربايجان بسته شده باشد ولي اين پايان كار حضور ورزشكاران ايراني در آذربايجان نخواهد بود و بايد با چاره انديشي اين مشكل را حل كرد و با تزريق مسكن هاي كوتاه مدت ني توان اين درد را ساكت كرد./انتهاي پيام/