قهرماني ژاپن؛ تلنگري بر فدراسيون فوتبال ايران

گروه ورزشي «خبرگزاري دانشجو»؛ در اين روز ها كه در فوتبال ايران شاهد اتفاقات عجيب و غريب هستيم، رقيبان ما در آسيا با رشد چشمگير به سمت جلو حركت مي كنند و هر روز افتخاري ديگر را در كارنامه ملي خود ثبت مي نمايند.

در حالي كه تيم ملي ايران در مقابل تيم 138 جهان به سختي پيروز مي شود، تيم ملي زنان ژاپن براي نخستين بار قهرمان جام جهاني فوتبال مي شود.

در فوتبال ما صحبت از استعفاي رئيس فدراسيون فوتبال و اعتراض هواداران مطرح است، هر كس سعي مي كند با چنگ و دندان صندلي خود را حفظ كند و كمتر سخن از آينده و برنامه ريزي بلند مدت براي فوتبال در ميان مي باشد البته نكته جالب اينجاست كه به سمتي پيش مي رويم كه خبرنگاران در مقابل چشمان سرمربي تراز اول دنيا به زد و خورد مي پردازند تا اين سوال جدي تر مطرح شود كه «فوتبال ايران به چه سمتي حركت مي كند؟»

شايد كمتر كسي فكر مي كرد كه فوتبال ژاپن روزي در جمع بهترين هاي دنيا باشد اما امروز مي بينيم كه نه تنها در رده نوجوانان، جوانان و اميد رشد داشته بلكه در بخش زنان نيز قهرمان جهان مي شود.

تيم ملي مردان ژاپن با ۴ عنوان قهرمانی در مسابقات جام ملت‌های آسیا  در سال‌های ۱۹۹۲، ۲۰۰۰، ۲۰۰۴و ۲۰۱۱ از دیدگاه تعداد قهرمانی رکورددار آسیا محسوب می‌شود.

این تیم همچنین در کارنامه خود با 4 دوره صعود به جام جهانی فوتبال، 2 بار رسیدن به مرحله یک‌هشتم‌ نهائی جام جهانی در سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۱۰ و نایب قهرمانی در جام کنفدراسیون‌ها ۲۰۰۱ از پرافتخارترین تیم‌های ملی فوتبال آسیا در جهان محسوب می‌شود.

چه چيزي در فوتبال ژاپن وجود دارد كه اين تيم را به قدرت اول آسيا تبديل كرده است؟ آيا اين نيرو و اين پتانسيل در فوتبال ما وجود ندارد؟

فاصله ليگ برتر ايران و ژاپن از زمين تا آسمان

در ابتدا ليگ هاي ايران و ژاپن را مقايسه مي كنيم زيرا از دل همين ليگ هاست كه بازيكنان تيم ملي انتخاب مي شوند و اين ليگ هر كشور است كه سطح فوتبال آن را مشخص مي كند.

لیگ فوتبال ژاپن یا همان جی لیگ به عنوان معتبرترین لیگ آسیا شناخته می شود؛ این لیگ امروزه در سراسر جهان نیز اعتبار ارزشمندی را بدست آورده است، بطوریکه اکثر بازیکنان مشهور جهان علاقه مندند تا دوران پایانی بازیکنی خود را در این لیگ سپری کنند.

به لطف جی لیگ یازده ساله، امروزه مردم ژاپن خود را به عنوان یکی از قدرتمندان فوتبال آسیا معرفی می کنند؛ این لیگ حرفه ای توانست به ژاپنی ها بگوید که ورزش فقط در بیس بال و سومو خلاصه نمی شود.

ليگ برتر فوتبال ايران كه تنها عنوان ليگ برتر را يدك مي كشد پر است از بازيكنان درجه چندم آفريقايي، برزيلي و عراقي و بازيكنان خوب ليگ ايران نيز جذب باشگاه هاي سطح پايين قطري و اماراتي مي شوند.

ليگ ايران كه ميزان زيادي از بودجه ليگ هاي ورزشي را به خود اختصاص مي دهد توانست به مردم بگويد كه در ايران از هر ورزشي مي توان انتظار مدال داشت جز فوتبال.

در حالي كه مسئولان فوتبال ژاپن تمام امكانات خود را صرف تيم هاي پايه مي كنند در ايران توجه به تيم هاي پايه به يك واژه تكراري و نامانوس تبديل شده و حذف و ناكامي اين تيم ها به امري عادي و روزمره مبدل شده است.

در ژاپن استعدادهاي فوتبال از سنين پايين شناخته و جهت آموزش به برزيل و كشورهاي صاحب نام دنيا فرستاده مي شوند و پس از چند سال بار ديگر به ژاپن باز مي گردند و يافته ها و تكنيك هاي خود را به ليگ برتر اين كشور تزريق مي كنند؛ مدارس فوتبال نيز در داخل كشور به رشد فوتبال كمك مي كند و با يك هماهنگي كامل ميان تيم هاي پايه و بزرگسالان مي بينيم كه ژاپن در تمام رده ها موفق عمل كرده است.

در فوتبال ايران نه تنها استعداديابي در رده هاي سني نوجوانان و جوانان وجود ندارد بلكه در تيم هاي باشگاهي نيز بازيكن سازي وجود ندارد و باشگاه ها براي جذب يك بازيكن به هر دري مي زنند و با پيشنهاد هاي وسوسه انگيز اندك بازيكناني كه باشگاه ها تربيت كردند را جذب مي كنند و مي توان گفت كه برخي از باشگاه ها به آماده خوري عادت كرده اند و واژه «بازيكن سالاري» در لغت نامه فوتبال ايران وارد شده است.

البته نبايد فراموش كرد كه برخي از سهل انگاري ها نيز در ناكامي هاي تيم اميد نقش داشته است و زماني كه مسئولان فوتبال به سادگي از كنار 2 كارته بودن يك بازيكن مي گذرند انتظار بيشتر از تيم اميد نمي توان داشت.

برنامه ريزي، رمز قهرماني زنان ژاپن

تيم فوتبال زنان ژاپن براي نخستن بار عنوان قهرماني را بدست آورد و با غلبه بر میزبان مسابقات یعنی آلمان شگفتی ساز جام شناخته شد و اين در حال است كه مسئولان فدراسيون فوتبال ايران هنوز موفق نشده اند تا مشكل پوشش زنان محجبه ايراني را با رايزني با مسئولان فيفا برطرف كنند.

شايد حذف تيم ملي زنان ايران از مسابقات انتخابي المپيك در كمال ناباوري صورت گرفت اما مسئولان فدراسيون فوتبال مي توانستند با برنامه ريزي هاي صحيح جلوي دسيسه گران را بگيرند.

حرف آخر

همين تفاوت هاي فاحش است كه سبب مي شود فوتبال ايران با وجود صرف پول هاي حرفه اي همچنان غير حرفه اي باشد و در طول فصل شاهد اخلاق غير ورزشي و رفتارهاي ناشايست از سوي برخي از سرمربيان و بازيكنان باشيم و اين اتفاقات ناخوشايند موجب شده است تا فوتبال ايران به جاي حركت در مسير صحيح همچنان درگير مسائل حاشيه اي باشد.  

استعفا و درگيري در راس فوتبال كشور راه حل اين مشكل نيست؛ هر كسي كه در اين فوتبال دستي دارد بايد با خود خلوت كند و توانايي ها و عملكردهاي خود را در اين مدت بررسي كند و ببيند در مدت حضورش در اين فوتبال آيا براي درمان دردهاي مزمن اين ورزش كاري انجام داده است؟