تاثير درماني حجامت از اهداي خون بيشتر است

دکتر سید علی ابوالحبیب در گفت‌وگو با خبرنگار علمی «خبرگزاری دانشجو»، اظهار داشت: خون گیری به مفهوم امروزی به هیچ وجه مد نظر حکیمان گذشته نبوده است؛ چرا که این حکیمان برای فصد و خونگیری رگ های مختلف بدن را می شناختند و برای هر بیماری رگ مخصوص به آن را فصد می کردند.

 

وی با تاکید بر اینکه در حال حاضر ملاک رگ گیری برجستگی رگ است، افزود: برای بهبود یافتن امراض در اندام تحتانی بدن باید رگ های به سمت داخل دست زده شود و برای بهبود اندام های قسمت فوقانی بدن همچون سر و گردن باید باید از رگ هایی که به سمت خارج دست است خون گیری شود.

 

این متخصص طب سنتی با تاکید بر اینکه ما هیچ مخالفتی با نفس عمل اهدای خون نداریم، تصریح کرد: مخالفت ما با خونگیری های غلط و خون گرفتن از هر رگی است.

 

ابوالحبیب ادامه داد: خون گیری از افراد با دو هدف انجام می گیرد، در صورتیکه هدف از خونگیری تنها اهدای خون باشد، اثرات درمانی آن کمتر خواهد بود اما اگر هدف از این اقدام درمان بیماری ها باشد باید با توجه به رگ های مختلف و نوع بیماری اقدام صورت گیرد.

 

وی با تاکید بر اینکه در حجامت بیش از 90 درصد خون کثیف از بدن گرفته می شود، افزود: محل حجامت در حقیقت دروازه ورود و خروج امراض بوده و از این ناحیه می توان عناصر اربعه را در بدن کنترل کرد.

 

این متخصص طب سنتی اظهار داشت: حجامت ضمن اصلاح انرژی بدن و از بین بردن فضولات خون اکسیدان های سرطان زا در بدن را از بین می برد.

 

ابو الحبیب مهمترین نتیجه حجامت در بدن را از بین بردن خلط دم دانست و بیان داشت: در خون گیری های معمولی نیز ممکن است این اتفاق بیفتد اما مسئله این است که در این روش خون سالم نیز از بدن خارج می شود.

 

وی تنظیم هورمون ها و افزایش گردش خون را از دیگر مزایای حجامت عنوان و اضافه کرد: حجامت در روزهای نخست بعد از حجامت در بدن خاصیت سردکننده و در روزهای بعد خاصیت گرم کنندگی دارد.

 

این متخصص طب سنتی با بیان اینکه سه چهارم مردم به فصد خون فصلی نیاز دارند، گفت: اهدای خون برای افراد عادی یک یا دو بار در سال توصیه می شود در حالی که حجامت چهار بار در سال لازم است.

 

ابو الحبیب با تاکید بر اینکه حجامت نوعی فصد خون است، خاطرنشان کرد: در مجموع حجامت ارزش بیشتری نسبت به فصد دارد؛ چرا که ارزش درمانی آن بیشتر است.