🔸اینجا نه زمان معنا دارد و نه فاصله. این پیکرهای کوچک که در میان عطر اسپند و غبار حسرت تشییع میشوند، امتداد همان خط سرخِ کربلا هستند. یکی «علیاکبر»وار قد کشیده و پیش از جوانی، پیر عشق شده؛ و دیگری «علیاصغر»وار، با گلویی سپید، سند مظلومیت یک ملت را امضا کرده است.
🔸امروز ایران، کربلای دیگری است و این تابوتها، گهوارههایی که به جای خانه، به سوی بهشت روانهاند. سلام بر لبان تشنه، سلام بر قدهای شکسته و سلام بر مادرانی که زینبوار، پارههای تنشان را فدای راه حسین (ع) کردند.