🔸مهدیس نظری، تمامِ دارایی مادری بود که سالها با تومور مغزی جنگید تا شاهد بزرگ شدن معجزهاش باشد؛ اما دشمنِ بزدل حتی به املایِ یک دختر ۱۱ ساله هم رحم نکرد.
🔸ساعت ۸ صبح، آخرین بغل و بویِ تِلِ موهایی که جا مانده بود، تنها سهم مادر از آخرین دیدار شد.
🔸مهدیس با تب و استامینوفن به مدرسه رفت تا مشقِ شجاعت کند، اما هجوم وحشیانه به مدرسه «شجره طیبه» میناب، مدادش را شکست و رویاهایش را به خون کشید.
🔸دشمنِ صهیونی-آمریکایی بداند؛ آوارِ مدرسه بر سر کودکان، نشانِ قدرت نیست، اعتراف به شکست در برابرِ نسلی است که حتی از نامش می
ترسند.