روایت جنگ بی سلاح مادران میناب با آوار حمله آمریکا در مدرسه شجره طیبه /جستوجوی مادر مینابی میان آوار؛ «کسی دخترم را با کفشهای صورتی ندیده؟»
علی آبادیزاده پدر شهید محمد آبادیزاده دانش آموز شهید مدرسه شجره طیبه میناب: همه ما که آنجا بودیم، با دست و چنگ سعی میکردیم خاکها را کنار بزنیم. اما ساختمانی با آن ستونهای آهنی فرو ریخته بود. حرارت ناشی از موشکها چنان زیاد بود که هنوز زیر آوار آتش روشن بود و بچههای ما که زیر آن حجم از آوار گرفتار شده بودند، در حال سوختن بودند.و مادرهایی که حالا دقیقاً رسیده بودند، با چنگ و دست و با هر کاری که میتوانستند، سعی میکردند یک کاری بکنند. آن ساختمان عظیم و آن حجم از آهن و بتن، با حرارتِ آتشی که از موشکها به جا مانده بود، اجازه نمیداد کسی به راحتی به بچهها برسد، اما مادرها و پدرها با همان دستهای خالی ناامید نمیشدند.