برزیل؛ غول زخمی والیبال جهان در آستانه لیگ ملتها/ بازگشت داگلاس سوزا و مأموریت احیای «سلسائو» با رزنده
به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، برزیل در والیبال مردان، جایگاهی شبیه تیم ملی فوتبال این کشور دارد، تیمی بزرگ با سنت قهرمانی. در رقابتهای سالانه، برزیل در لیگ جهانی (فرمت قدیمی پیش از لیگ ملتها) پرافتخارترین تیم محسوب میشود؛ تیمی که با ۹ مدال طلا، ۳ نقره و ۴ برنز رکوردی ویژه ثبت کرده است. برزیل در سالهای ۱۹۹۳، ۲۰۰۱، ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷، ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ قهرمان لیگ جهانی شد و در کنار آن، چندین بار نیز روی سکوی دوم و سوم ایستاده است.
در تورنمنتهای بزرگتر هم ویترین برزیل پر از مدال است. این تیم در المپیک در سالهای ۱۹۹۶، ۲۰۰۴ و ۲۰۱۶ به مدال طلا رسیده و همچنین سه مدال نقره در سالهای ۱۹۸۴، ۲۰۰۴ و ۲۰۰۸ در کارنامه دارد. برزیل در قهرمانی جهان نیز در سالهای ۲۰۰۲، ۲۰۰۶ و ۲۰۱۰ قهرمان شده و در ۱۹۸۲ و ۲۰۱۴ نایبقهرمان بوده است. در جام جهانی دو طلا و سه برنز، در جام بزرگ قهرمانان جهان سه قهرمانی (۱۹۹۵، ۲۰۰۵، ۲۰۰۹) و دو نایبقهرمانی (۱۹۹۳، ۲۰۰۱) و در بازیهای پانامریکن چهار عنوان قهرمانی، بخشی دیگر از دستاوردهای والیبال برزیل است. برزیل همچنین در قهرمانی آمریکای جنوبی عملاً یکهتاز بوده و از ۱۹۵۱ تاکنون در ۳۴ دوره، ۳۳ بار قهرمان شده و تنها در ۱۹۶۴ از قهرمانی بازمانده است.
افت سالهای اخیر؛ وقتی «حذف» برای برزیل خبرِ بزرگ میشود
با وجود این پیشینه، برزیل در چند سال گذشته با افت محسوسی روبهرو شده است؛ افتی که، در المپیک با نرسیدن به نیمهنهایی و در قهرمانی جهان با ناکامی در رسیدن به مراحل حذفی خودش را نشان داده است. تلخترین تصویر این دوره، همان مسابقهای است که بازیکنان برزیل هنوز آن را فراموش نکردهاند: شکست ۳ بر صفر مقابل صربستان و حذف غیرمنتظره از مسیر صعود.
چنین نتایجی برای تیمی که عادت به حضور در جمع چهار تیم برتر دارد، صرفاً یک لغزش نیست؛ بلکه نشانهای از نیاز به ترمیم در چند بخش کلیدی مانند ثبات در دریافت، کیفیت بازی در امتیازهای پایانی و افزایش عمق ترکیب است.
رزنده و پروژه ترمیم؛ بازگشت یک ستاره برای حل مسئله دریافت
همین شرایط باعث شده برناردو رزنده برای رفع ضعفها دست به تغییر بزند و یکی از تصمیمهای برجستهاش، دعوت دوباره از داگلاس سوزا است. دریافتکننده قدرتی ۳۰ ساله که در حال حاضر برای سادا کروزیرو بازی میکند و آخرین بار در ۲۰۲۱ پیراهن تیم ملی برزیل را پوشیده بود. داگلاس سوزا همراه برزیل افتخارات مهمی دارد و شاخصترین آن قهرمانی المپیک ۲۰۱۶ است.
بازگشت داگلاس از این جهت مهم تلقی میشود که میتواند کیفیت دریافت اول برزیل را نسبت به دوره افت، تقویت کند؛ عنصری که اگر ثبات پیدا کند، به پاسور اجازه میدهد بازی سرعتی و ترکیبی برزیل دوباره با همان کیفیت سنتیاش اجرا شود.
در طرف مقابل، غیبت آلان سوزا به دلیل مصدومیت، یکی از نکات منفی فهرست برزیل برای رقابتهای پیشروست؛ غیبتی که میتواند روی گزینههای رزنده در پست قطر پاسور و مدیریت لحظات فشار اثر بگذارد.
فهرست تیم ملی برزیل برای لیگ ملتهای ۲۰۲۶؛
پاسورها:
فرناندو کرلینگ (کاچوپا)، ماتئوس برازیلیا، رندریک رسلی، بیلر
دریافتکنندهها:
داگلاس سوزا، ریکاردو لوکارلی، لوکاس برگمان، آدریانو، آرتور بنتو، هونوراتو، لئو لوکاس، مایکون، پل، رابرت
قطر پاسورها:
چیزوبا، برایان، دارلان، اوپنکوسکی، سابینو، ساموئل
سرعتیزنها:
فلاویو، بارتو، گیلرمه ووس، جادسون نونیز، ماتئوس پینتا، تیری
لیبروها:
آل الیاس، فیلیپینیو، مایکو، خلوز
برزیل در آستانه لیگ ملتها؛ مدعیِ زیر فشار
برزیل با زخمی که از ناکامیهای اخیر برداشته، وارد لیگ ملتها میشود و طبیعی است که از همان شروع مسابقات به دنبال ارسال پیام بازگشت باشد. چنین تیمی معمولاً در بازیهای ابتدایی یا با تمرکز بالا وارد میشود یا اگر به مشکل بخورد، فشار روانی میتواند روی عملکردش اثر بگذارد. این دوگانه، برزیل را به یکی از جذابترین تیمهای قابل رصد در هفتههای نخست تبدیل میکند؛ تیمی که هم ظرفیت انفجار دارد و هم زیر ذرهبین انتقاد است. در نهایت باید دید این غول سنتی والیبال جهان، در لیگ ملتها دوباره میدرخشد و به جام نزدیک میشود یا روند افت سالهای اخیر ادامه پیدا میکند.
انتهای پیام/