نصرتی: در جام جهانی ۲۰۰۶ تیم همدلی لازم را نداشت/ قبل از بازی با پرتغال و مکزیک بسیار استرس داشتیم + فیلم

گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو_ محمد نصرتیبازیکن سابق تیم ملی فوتبال ایران که با گل تاریخی‌اش به بحرین، سند صعود ایران به جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان را امضا کرد در گفتگو با SNNTV در ابتدا با یادآوری آن دوران گفت: «محبت مردم به خاطر آن گل همیشه شامل حال من بوده است. آن پیروزی جشن بزرگی در کشور به راه انداخت، اما افسوس که در جام جهانی، آن‌طور که انتظار می‌رفت ظاهر نشدیم.»

نصرتی با اشاره به بازی کلیدی برابر مکزیک اظهار داشت: «ما بازی را خوب و مسلط شروع کردیم و حتی گل تساوی را زدیم، اما اشتباهات زنجیره‌ای دو سه نفر، از پاس رو به عقب تا دفع ناموفق، باعث شد گلی بخوریم که شیرازه تیم را به‌هم ریخت. مکزیک تیم بسیار قدرتمندی بود که بازیکنانی در سطح اول بوندسلیگا و لالیگا (مثل مارکز) داشت، اما آن اشتباهات فردی کار ما را تمام کرد.»

وی یکی از دلایل اصلی عدم آمادگی تیم ملی را مصدومیت‌های شدید مهره‌های کلیدی دانست و فاش کرد: «تقریباً نصف تیم فیکس ما پیش از شروع مسابقات آسیب‌دیده بودند. وحید هاشمیان و مهدوی‌کیا از ناحیه کمر، علی دایی و علی کریمی از ناحیه مچ پا مشکل داشتند و ستار زارع هم که رباط صلیبی داد. این حجم از مصدومیت باعث شد بازیکنان کلیدی در اوج آمادگی نباشند.»

مدافع سابق پرسپولیس و تراکتور در پاسخ به سوالی درباره "چنددسته بودن" تیم در آن دوره، با صداقت گفت: «من آن زمان ۲۳ سالم بود و شاید همه چیز را کاملاً درک نمی‌کردم، اما امروز باید صادقانه بگویم که آن یکدلی لازم در تیم نبود. از بیرون هم مردم متوجه این موضوع شده بودند. گروه‌بندی‌ها و باندبازی‌هایی وجود داشت که باعث شده بود تیم آن انسجام واقعی را نداشته باشد؛ موضوعی که در نهایت به ضرر تیم ملی تمام شد.»

محمد نصرتی در بخشی دیگر از مصاحبه خود با SNNTV، با اشاره به بازی با آنگولا، از مصدومیت برخی بازیکنان در حالی که تیم در فاز هجومی قرار داشت، گفت. وی با تأکید بر اینکه نمی‌خواهد به صورت مشخص نام ببرد، اذعان داشت که تعدادی از بازیکنان کلیدی تیم، در اوج آمادگی لازم برای حضور در جام جهانی نبودند.

نصرتی بیان کرد: «بازیکنان کلیدی که در گذشته تیم واقعاً روی دوش آنها می‌چرخید، در آمادگی کامل نبودند و متأسفانه جایگزین‌های قوی و باتجربه‌ای هم نبودند که بتوانند به تیم کمک کنند. از لحاظ تجربه و سن‌وسال، جایگزین‌های قوی‌تری که در گذشته به آنها فرصت بازی بیشتری داده شده باشد، وجود نداشتند.»

وی در ادامه به تصمیمات کادر فنی به رهبری برانکو ایوانکوویچ اشاره کرد و گفت: «کادر فنی ناگزیر بود از همین بازیکنان استفاده کند، زیرا آلترناتیو قوی‌تری در دسترس نبود. اگر در گذشته به بازیکنان جوان‌تر فرصت بیشتری داده می‌شد، شاید در آن مقطع بازیکنان آماده‌تری داشتیم.»

مدافع سابق تیم ملی به استرس شدید پیش از بازی‌ها، به خصوص بازی با مکزیک، اشاره کرد و گفت: «ابتدای بازی با مکزیک، معده‌مان از استرس و اضطراب بسیار بالا آمده بود و نزدیک بود دیوانه شویم. از قبل، از تیم‌هایی مثل پرتغال و ستاره‌هایشان مانند فیگو، کریستیانو رونالدو و پائولتا، غول ساخته بودیم.»

نصرتی تأکید کرد که این ترس پس از چند دقیقه از آغاز بازی و درگیری فیزیکی با حریف برطرف می‌شد: «اما وقتی چند دقیقه از بازی می‌گذشت و تن به تن می‌شدیم، شرایط متفاوت می‌شد.» وی همچنین به تأثیر نگاه کردن به استوک، جوراب و استایل بازیکنان حریف اشاره کرد و گفت: «این مسائل تأثیرگذار بود، هرچند الان فوتبال و مواجهه با حریفان بسیار متفاوت شده است.»

محمد نصرتی در پاسخ به سوالی درباره بامزه‌ترین بازیکن تیم ملی در سال‌هایی که او حضور داشته، بلافاصله نام پژمان جمشیدی را مطرح کرد و گفت: «پژمان جمشیدی از همان موقع استعداد طنازی فوق‌العاده‌ای داشت.»

وی خاطره‌ای از دوران حضورشان در تیم فوتبال پاس تعریف کرد: «زمانی که پاس بودیم و کمتر به تیم ملی دعوت می‌شد، دو سالی با هم در پاس بودیم. رختکن ما طوری بود که اغلب بازیکنان تمرین تمام می‌شد، ۱۰-۵ دقیقه به موعد حاضر می‌شدند، اما از زمانی که پژمان به تیم ما آمد، رفتارش متفاوت بود. او با ساعت دوازده آنجا حاضر بود و منتظر بودیم تا او بیاید و صحبت‌های بامزه‌اش را شروع کند. حس شوخ‌طبعی و استعداد طنازی او فوق‌العاده بود.»

نصرتی در ادامه تأکید کرد که این استعداد جمشیدی به خوبی به عرصه سینما کشیده شده و موفقیت او را شایسته دانست: «واقعاً به او می‌رسد، چون استعداد داشت تا در این عرصه موفق شود.»

محمد نصرتی در پاسخ به این سوال که سخت‌ترین مهاجمی که مقابلش ایستاده چه کسی بود، به ستاره‌های مکزیک و لیگ‌های عربی اشاره کرد و گفت: «کاپیتان آن زمان مکزیک که پشت مهاجم بازی می‌کرد (رافائل مارکز) واقعاً ما را اذیت کرد؛ جایگیری‌های او در نقطه کور مدافعان و پاس‌های تک‌ضربش فوق‌العاده بود. همچنین یک مهاجم برزیلی در الریان قطر بود که سابقه بازی در بارسلونا را داشت و با سرعت انفجاری‌اش کار را برای هر مدافعی سخت می‌کرد.»

نصرتی با گلایه از سختی‌های پست دفاعی اظهار داشت: «اگر به ۲۰ سال پیش برگردم، اصلاً پست دفاع را انتخاب نمی‌کنم! در دفاع تمام بدبختی‌ها روی دوش شماست؛ با یک اشتباه می‌گویند مدافعِ "سوتی" است و همه هجمه‌ها سمت شما می‌آید. اما هافبک پشت مهاجم را دوست دارم؛ اگر گل بزنی همه تحسینت می‌کنند و اگر تیم گل بخورد، کسی از تو توقعی ندارد.» او همچنین به گل‌های از راه دور و ایستگاهی‌های تماشایی‌اش در دوران بازیگری اشاره کرد که نشان از توانایی‌های هجومی او در کنار وظایف دفاعی داشت.

زننده گل صعود ایران به جام جهانی ۲۰۰۶، این تورنمنت را «آوردگاهی متفاوت» خواند و گفت: «جام جهانی اتمسفری دارد که تمام خانواده و کشور را تحت تأثیر قرار می‌دهد. با اینکه بعد از بازی با مکزیک باخته بودیم، اما توجهات و انعکاس اخبار به قدری زیاد بود که اصلاً در پوست خودمان نمی‌گنجیدیم. دوست دارم یک بار دیگر آن فضا را تجربه کنم و امیدوارم در آینده این اتفاق در قامت یک مربی برایم رخ دهد.»

محمد نصرتی با اشاره به موضع‌گیری‌های سیاسی و اجتماعی اخیر، بر حفظ استقلال کشور تأکید کرد و گفت: «من به نوبه خود ممکن است منتقد بسیاری از اتفاقات داخلی باشم، اما هرگز نمی‌پذیرم که یک بیگانه از خارج از کشور برای ما تعیین تکلیف کند. ما خودمان باید برای خاک و کشورمان تصمیم بگیریم.»

نصرتی با ابراز تأسف عمیق از حوادث پیش‌آمده در برخی مدارس (مانند مدرسه میناب) گفت: «من خودم دو فرزند کوچک دارم؛ کدام قلب پاک یا کدام انسانی که بویی از انسانیت برده باشد، می‌پذیرد که این فرزندان که مانند گل‌های زندگی ما هستند، این‌گونه پژمرده شوند و آسیب ببینند؟ این اتفاقات برای هیچ‌کس قابل قبول نیست.»

نصرتی با اشاره به اینکه بچه کرج است، با گلایه از آسیب به پروژه‌های عمرانی ملی، به موضوع پل B۱ کرج اشاره کرد: «سال‌ها منتظر احداث این پل بودیم که برای رفاه مردم ساخته شده است. وقتی به چنین پروژه‌ای آسیب می‌زنند، در واقع به مردم آسیب زده‌اند. نمی‌شود شعار حمایت از مردم داد، اما زیرساختی که متعلق به کل ملت است را تخریب کرد.»

وی همچنین به اهمیت استراتژیک واحد‌های صنعتی مانند فولاد مبارکه اشاره کرد و افزود: «فولاد مبارکه یکی از معدود کارخانه‌های برتر دنیاست. آسیب زدن به چنین مراکزی یا پروژه‌های عظیمی مثل پل بی که در خاورمیانه تک است، مستقیم به معیشت و سرمایه مردم ضربه می‌زند. هیچ ایرانی از تخریب دارایی‌های ملی و آسیب به زیرساخت‌های کشورش خوشحال نمی‌شود.»

محمد نصرتی در این گفت‌و‌گو، اولویت اول خود برای پیشرفت فوتبال ایران را «استانداردسازی استادیوم‌ها» دانست. او معتقد است کیفیت بازی بازیکنان و حتی کیفیت پخش تلویزیونی، مستقیماً به کیفیت زیرساخت‌ها وابسته است.

نصرتی با نگاهی به استاندارد‌های جهانی، دیدگاه جالبی درباره اتمسفر ورزشگاه‌ها ارائه داد: «اگر به استادیوم‌های خارجی نگاه کنید، آنها شبیه به یک "پارتی یا دورهمی خانوادگی" هستند؛ جایی که پدر دست فرزندش را می‌گیرد و همراه با همسرش می‌آید تا در محیطی امن و شاد، انرژی خود را تخلیه کند. در آنجا همه در کنار هم e لذت می‌برند و شعار‌های مثبت می‌دهند.»

او در ادامه به تضاد این فضا با برخی حوادث ورزشگاه‌های داخلی (مانند فشار‌ها و اتفاقات تلخی که برای بازیکنانی نظیر بیرانوند رخ داد) اشاره کرد و گفت: «ما باید زیرساخت‌ها را به‌گونه‌ای مهیا کنیم که همه چیز رصد شود. وقتی دوربین‌ها و سیستم‌های نظارتی پیشرفته باشند، کسی اجازه نمی‌یابد رفتار‌های نامناسب داشته باشد. درست مثل خیابان که اگر جای پارک مشخص باشد، کسی پارک ممنوع نمی‌کند؛ در ورزشگاه هم اگر امکانات درست باشد، رفتار مردم تغییر می‌کند.»

نصرتی با اشاره به تجربه حضور در جام ملت‌ها و مشاهده استادیوم‌های مدرن، تأکید کرد که تغییر در مهندسی و ظاهر ورزشگاه‌ها، جذابیت فوتبال را برای مخاطب دوچندان می‌کند. وی افزود: «فدراسیون بر مجوز‌های حرفه‌ای تأکید دارد و یکی از ارکان اصلی آن، داشتن استادیوم استاندارد است. حتی سیستم VAR هم به جایگاه‌های مناسب دوربین از زوایای مختلف نیاز دارد تا داور بتواند درست‌ترین تصمیم را بگیرد. پس همه چیز، از کیفیت بازی گرفته تا عدالت در داوری، به زیرساخت‌ها برمی‌گردد.»

این بازیکن سابق تیم ملی، تأکید کرد که برای جذب خانواده‌ها، باید به خدمات رفاهی توجه ویژه‌ای شود: «رستوران، سرویس‌های بهداشتی مناسب، فروشگاه و صندلی‌های استاندارد، عواملی هستند که خانواده‌ها را رغبت می‌کنند به ورزشگاه بیایند. ما باید محیطی بسازیم که مردم برای لذت بردن و تخلیه انرژی به آنجا بیایند، نه برای درگیر شدن در تنش‌ها.»